บทที่ 6

[ณ.มหาวิทยาลัยชื่อดัง] ..ที่เหล่านักศึกษาต่างก็ใฝ่ฝันว่าจะ Entrance เข้ามาเรียนที่นี่ให้ได้ และเธอก็ทำได้ ถึงแม้พ่อกับแม่ไม่อยากให้มาอยู่ไกลหูไกลสาย ตา แต่ก็ห้ามความฝันของลูกสาวไม่ได้

"สวัสดีจ้า จำเราได้ไหม" น้ำหนาวส่งยิ้มหวานให้กับเพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักกัน

"จำได้สิเธอชื่อน้ำหนาวใช่ไหม" ทั้งสองเคยเข้ามาร่วมทำกิจกรรมในมหาวิทยาลัยก่อนหน้านั้นแล้ว

"ใช่แล้วจ้า ข้าวฟ่างทานอะไรมาหรือยัง"

"เรียบร้อยมาแล้วจ้า"

หลังจากทักทายเสร็จ พวกเธอก็ชวนกันไปที่หอประชุมประจำคณะบริหารธุรกิจ เพราะรุ่นพี่นัดรวมตัวกันที่นั่น

"ใครที่มาก่อน นั่งแถวหน้าเลยครับ" เห็นว่ารุ่นน้องไม่กล้าเข้ามานั่งใกล้ เพราะกลัวเวลาทำกิจกรรมจะถูกเลือกก่อนใครเพื่อน

"พวกพี่ไม่กินหรอกน่า ขยับเข้ามาก่อนครับ คนที่มาข้างหลังไม่มีทางเดินเห็นไหมนั่น"

น้ำหนาวและข้าวฟ่าง ต้องได้รีบขยับเข้ามา เพราะไม่อยากให้เป็นเป้าสายตา

"เดี๋ยวอีกหน่อยประธานรุ่นพี่ของเราก็จะมา พี่ไม่อยากให้พวกเราเสียงดัง พี่แอบกระซิบอะไรให้รู้ไว้ก่อนนะ" ..รุ่นพี่ทำท่ากระซิบกระซาบแต่ก็เสียงดังฟังชัดมาก "ประธานรุ่นโหดมากเลย"

พอได้ยินคำนี้เสียงเจี๊ยวจ๊าวก็ดังขึ้น เพราะเคยได้ยินข่าวรับน้องโหด ถึงขั้นเสียชีวิตมาก็บ่อยครั้ง