บทที่ 7

"น้ำหนาว เธอเป็นอะไร"

"เธอไม่ต้องสนใจฉันตอนนี้ได้ไหม" น้ำหนาวกระซิบพูดกับข้าวฟ่างเบาๆ

"อะไรเข้าตาเธอหรือเปล่า" มันยิ่งทำให้ข้าวฟ่างสนใจเพื่อน เพราะเห็นว่าเอามือปิดบังใบหน้า แถมยังทำตาปริบๆ

"น้องๆ ทุกคน สวัสดีครับผม" ชายคนที่ถูกแนะนำว่าเป็นประธานรุ่นพี่ที่มารับน้องในวันนี้ กล่าวพูดขึ้นแล้วก็โค้งลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการทักทาย

"ไหนรุ่นพี่คนนั้นบอกว่าพี่ประธานเป็นคนโหดไง แต่ดูรวมๆ แล้ว น่ารักกว่าใครเพื่อนเลยนะนั่น" เสียงรุ่นน้องที่นั่งอยู่ต่างก็พูดกัน

"น่ารักตายล่ะ" แต่มันก็ดังมาเข้าหูของน้ำหนาว

"เธอว่าอะไรนะ"

"เปล่าหรอก"

"ทำไมเธอถึงไม่มองดูรุ่นพี่ หล่อมากเลย" ข้าวฟ่างแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว แต่ดูเหมือนเพื่อนจะพยายามหลบมากกว่า

"เธอ..ไข่ตุ๋น" ที่น้ำหนาวรู้จักชื่อเพราะมองดูป้ายที่แขวนอยู่คอเพื่อน และเพื่อนคนนี้ก็นั่งอยู่ด้านหลังแถวต่อไป

"อะไร"

"เราเปลี่ยนที่นั่งกันไหม"

"ได้สิ" เพื่อนคนที่นั่งอยู่ด้านหลังยอมเปลี่ยนให้ เพราะ...

พอขยับมานั่งด้านหน้าได้ คนที่ชื่อไข่ตุ๋นก็หยิบเอาเสื้อคลุมที่ยัดใส่กระเป๋าไว้ออกมาส่งให้กับน้ำหนาวที่นั่งอยู่ด้านหลัง

"อะไร"

"เอาปิดสะโพกเธอไว้สิ"

"ทำไม" น้ำหนาวเริ่มตกใจ คิดว่ากระโปรงแตกหรือเปล่า

"ฉันเห็นกระโปรงเธอเลอะ"

"ห๊าา?" น้ำหนาวรีบรับเสื้อคลุมนั้นมาก่อน ..ถึงว่ารู้สึกเหมือนมีอะไรไหลออกมาจากน้องสาว "แย่แล้วว จะมาอะไรวันนี้"

"น้องๆ ทุกคนช่วยลุกขึ้นมาแนะนำตัวทีละคนนะครับ ขอเป็นแถวแรกก่อนเลยนะ แนะนำแบบเร็วที่สุดนะครับ"