ตอนที่ 2
บทที่ 2
October 31, 2026
ผู้พูดคือหยวนโหรวเพื่อนสนิทของซังฉิง ซึ่งเป็นคุณหนูของกลุ่มบริษัทหนึ่งด้วยเช่นกัน
หยวนโหรวกับซังฉิงเติบโตมาด้วยกัน ก่อนหน้านี้ก็หวังว่าฟู่เซียวหานกับซังฉิงจะลงเอยกันด้วยดี
ตอนนี้ถูกซังหนี่แย่งตำแหน่งคุณนายฟู่ไปครองแล้ว จึงเป็นธรรมดาที่เธอย่อมไม่ชอบขี้หน้าซังหนี่
รวมถึงตอนที่เธอพบว่าซังหนี่ยืนอยู่ที่หน้าประตู บนใบหน้าของเธอไม่มีความอึดอัดหรือไม่สบายใจใด ๆ เลย
กลับเป็นซังฉิงที่ร้องเรียกเธอ “พี่ พี่มาแล้วเหรอ?”
ซังหนี่พยักหน้า “พี่มารับเธอกลับบ้าน เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”
“เรียบร้อยแล้ว พวกเราไปกันเถอะ”
ท่าทางของซังฉิงดูเชื่อฟังมาก กลับเป็นหยวนโหรวที่อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “คุณนายฟู่ แล้วประธานฟู่ล่ะ? วันนี้ฉิงฉิงออกจากโรงพยาบาล เขาไม่มารับเหรอ?”
“อืม เขาไปที่บริษัทแล้ว”
“อ่อ ดูท่าเขาคงยุ่งมากสินะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเขายุ่งจริง ๆ จนปลีกตัวมาไม่ได้ หรือว่าคุณนายฟู่ไม่ให้เขามากันแน่?”
เมื่อเธอพูดจบ ซังฉิงก็รีบพูดเสียงเบา “หยวนโหรว เธอเลิกพูดได้แล้ว”
หยวนโหรวกลับกล่าวเสียงเย็นชา “ทำไมจะพูดไม่ได้? มีใครบางคนร้อนตัวเหรอไง?”
ซังหนี่ไม่ได้โต้เถียงเธอ เพียงแต่เลื่อนหน้าจอโทรศัพท์มือถือเพื่อเปิดหาบันทึกการโทร แล้วก็กดเบอร์ของฟู่เซียวหาน ยื่นไปให้หยวนโหรว
“คุณหมายความว่ายังไง?”
ซังหนี่สีหน้าจริงจัง “เธอสงสัยไม่ใช่หรือไง? โทรศัพท์ไปถามเขาเองสิ”
“คุณ...”
หยวนโหรวกำลังจะระเบิดอารมณ์ ซังฉิงกลับคว้ามือของเธอเอาไว้ แล้วส่ายหน้า “เธออย่าทะเลาะกับพี่สาวของฉัน”
“เพราะเธอเป็นคนดี” หยวนโหรวกัดฟันกรอด “ถึงได้ยอมให้คนอื่นเหยียบหัวเธอเพื่อชูคอ!”
ซังหนี่คร้านจะสนใจเธอ เพียงลากกระเป๋าเดินทางของซังฉิง แล้วเดินนำหน้าไป
ทันทีที่ขึ้นรถ คุณนายซังก็โทรศัพท์มาหา
“ลูกไปรับฉิงฉิงแล้วหรือยัง?”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูกสาวแท้ ๆ ของตนเอง น้ำเสียงของคุณนายซังกลับแฝงไปด้วยความตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
“ค่ะ”
“เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม? หมอบอกว่าเป็นเพราะเธอทานอาหารไม่เป็นเวลาใช่ไหม? ตอนนี้แม่กับพ่อของลูกอยู่ต่างประเทศไม่สามารถรีบกลับไปได้ ลูกรับเธอเรียบร้อยแล้ว จะต้องดูแลเธอให้ดี เข้าใจไหม?”