บทที่ 18 ของที่ตระกูลลี่หวงแหน

เธอครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง สีหน้าดูไม่แตกตื่น จ้องมองเฉียวอีเหรินนิ่งๆ ถามเธอว่า“เธอบอกว่า เมื่อคืนเธอเพิ่งเช็คกำไลไปใช่ไหม?”

“ใช่”เฉียวอีเหรินสูดจมูกเบาๆ ตอบด้วยความเสียใจ

เฉียวเหวยอีอดที่จะหัวเราะเย็นๆขึ้นมาไม่ได้ โชว์โทรศัพท์ขึ้นต่อหน้าทุกคน พูดว่า“คำพูดนี้เฉียวอีเหรินพูดเองนะ ฉันอัดไว้แล้ว”

“เธอพูดความจริงแล้วจะกลัวเธออัดเสียงทำไมล่ะ?”

เฉียวเหวยอียิ้มเย็น ไม่ได้สนใจเธอ ชี้ไปที่กล้องวงจรปิดที่อยู่ชั้นล่าง ว่า“กล้องวงจรปิดในบ้านนี้เปิดตลอด24ชั่วโมงใช่ไหม?”

“แน่นอนอยู่แล้ว”ซ่งชิงหรูตอบกลับเสียงเย็น

ยังไงซะกล้องวงจรปิดก็มีแค่ตรงบันได จับภาพตรงระเบียงทางเดินไม่ได้อยู่แล้ว ซ่งชิงหรูได้เตรียมกับเฉียวอีเหรินไว้ก่อนแล้ว ก็เพราะยังไงก็ไม่มีหลักฐาน พวกเขาเลยใส่ร้ายเฉียวเหวยอีได้

เฉียวเหวยอีขอภาพบันทึกจากกล้องวงจรปิดเมื่อยี่สิบนาทีก่อนกับพ่อบ้าน ซูมเข้าใกล้ แล้วหยุดภาพไว้ขณะที่เธอกำลังขึ้นบันได ให้เฉียวเจิ้งกั๋วดู

เฉียวเจิ้งกั๋วถามกลับแบบเก็บความโกรธไว้ว่า“แล้ว?”

“เมื่อคืนฉันไม่ได้กลับบ้าน ทุกคนคงรู้ใช่ไหม?”มุมปากของเฉียวเหวยอีมีรอยยิ้มจางๆ ถามเฉียวเจิ้งกั๋วกลับไป

“เธอยังกล้าพูดอีก！”สีหน้าเฉียวเจิ้งกั๋วยิ่งแย่ลง เขากำลังจะถามเฉียวเหวยอี ว่าเมื่อคืนหลังออกจากงานเลี้ยงแล้วไปไหน！คนของตระกูลเซียวมารอทั้งคืน เพิ่งจะกลับไปตอนฟ้าสาง！

ผู้อาวุโสเฉียวอ๊วกเลือดก็เพราะเรื่องนี้！

“เพราะงั้นตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเมื่อกี้ ฉันเพิ่งจะขึ้นมาชั้นบนแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว”เฉียวเหวยอีพูดต่อ

“แล้ว ก่อนที่ฉันจะขึ้นไป น้องสาวคนดีของฉันก็อยู่ที่ห้องของตัวเองแล้ว ฉันเข้าไปหรือไม่เข้าไป เธอไม่รู้หรอ?”

เฉียวเจิ้งกั๋วนิ่งไปพักหนึ่ง ก็หันไปมองเฉียวอีเหริน

“ฉัน......”เฉียวอีเหรินอึ้งไปเลย