บทที่ 19 กลับมาเมื่อไหร่

“ฉันเข้าใจพี่ผิดไป ฉันขอโทษ！”

“ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก”เฉียวเหวยอียิ้มเย็นๆมุมปาก มองไปที่เฉียวอีเหริน

เธอเห็นความร้ายของเฉียวอีเหรินตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่แปลกใจหรอก

ยังไงซะกำไรนี้ก็แตกแล้ว รอดูว่าพวกเขาจะแก้ตัวกับตระกูลลี่ยังไง

ซ่งชิงหรูกับเฉียวอีเหรินทั้งสองคนเหมือนยกหินมาโยนใส่ขาของตัวเอง น่าทึ่งจริงๆ

“หรือจะให้ฉันช่วยน้องโทรคุยกับตระกูลลี่ ขอร้องเขา?”เธอยิ้มแหยะให้เฉียวอีเหรินแล้วถามขึ้น “ยังไงก็แค่กำไลคู่หนึ่ง ปกติคุณชายลี่ก็มักจะให้ของล้ำค่ากับเธออยู่แล้ว กำไรนี่คงไม่ใช่ปัญหาไรหรอกมั้ง?”

“เธอเป็นใคร！อย่างเธอมีสิทธิอะไรโทรหาตระกูลลี่?！”ซ่งชิงหรูอับอายจนโกรธ

“งั้นเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันแล้ว”เฉียวเหวยอีโชว์โทรศัพท์ให้พวกเขาดู “ฉันอัดเสียงไว้หมดแล้ว พอถึงเวลาอย่ามาพาดพิงฉันอีกแล้วกัน”

พูดจบก็หันหลังเดินเข้าห้องตัวเอง ปิดประตูแรงๆแล้วล็อคไว้

เฉียวเจิ้งกั๋วละสายตาไปมองซ่งชิงหรูกับเฉียวอีเหรินสองคนแม่ลูก หน้าดำเหมือนก้นหม้อ

ในวันเกิดซุ่ยซุ่ย ตระกูลลี่พูดชัดเจนแล้วว่าให้เฉียวอีเหรินสวมกำไลไปที่ตระกูลลี่ เพื่อให้ทุกคนเห็น ว่าเฉียวอีเหรินเป็นหลานสะใภ้ที่ตระกูลลี่ยอมรับ

แต่ตอนนี้จบแล้ว！ถึงตัวเขาจะมีปากสักสิบใบก็ยากที่จะแก้ตัวกับตระกูลลี่！

และในตอนนี้เอง พ่อบ้านก็ขึ้นมาด้วยความตระหนก พูดกับพวกเขาเสียงเบาว่า“คุณชายลี่มาถึงแล้วครับ！”

เฉียวอีเหรินหน้าซีด รีบกอดแขนซ่งชิงหรูไว้“แม่ ทำยังไงดี? เย่ถิงต้องโกรธแน่ๆ”