บทที่ 425 ทำยังไงกับเธอจึงจะดี

เฉียวเหวยอีรีบหมุนตัวโยนกระดาษทิชชูที่เปื้อนเลือดทิ้งลงในถังขยะ ล้างคราบเลือดในอ่างอย่างเร่งรีบ

เพิ่งจะติดกระดุมเสื้อ ประตูก็ถูกเปิดจากด้านนอก

เฉียวเหวยอีเสแสร้งล้างมือ มองไปทางประตู พอดีกับที่สบตากับลี่เย่ถิง

ลี่เย่ถิงได้กลิ่นเลือดจางๆในอากาศที่ถูกน้ำชำระล้าง ก้มหน้า เหลือบมองที่คอเสื้อของเฉียวเหวยอี

เฉียวเหวยอีพยายามอดทน แต่ก็ยังเจ็บจนควบคุมลมหายใจไม่ได้

เธอไม่พูดจาสบตากับลี่เย่ถิงเงียบๆ ถามอย่างเฉยเมย“คุณไม่ช่วยพี่ชายคุณให้คำแนะนำเหรอ?”

ชั้นล่างได้ยินเสียงคึกคัก

“เกี่ยวอะไรกับฉัน?”ลี่เย่ถิงพูดตอบอย่างไร้อารมณ์

เรื่องของลั่วหว่าน ความจริงลี่เย่ถิงเป็นคนจัดการเอ่ยขึ้นมา ลู่เจ๋อต้องแต่งงาน ถึงจะดีกับพวกเขาทั้งสองคน

ลู่เจ๋อชอบลั่วหว่านก็ดี ไม่ชอบก็ดี ในลำดับศักดิ์ในวงศ์ตระกูล พวกเขาเหมาะสมกับ ฟู่ฉิงชอบมาก ฟู่หย่วนซานก็เห็นด้วย

ตระกูลที่มีเงินและอำนาจก็เป็นเช่นนี้

“ลั่วหว่านน่าจะสวยมาก?ฉันเห็นป้าคุณชอบมาก”เฉียวเหวยอีมองไปด้านหลังเขา และถาม

“พวกเขาชอบก็ดี”ลี่เย่ถิงปิดประตูเบาๆ พูดตอบ

เฉียวเหวยอีเดิมทีคิดจะไล่ลี่เย่ถิงออกไป เธอกลัวตัวเองจะเปิดเผยความเจ็บปวดออกมา ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

ลี่เย่ถิงเห็นเธอถอยหลัง แอบถอนหายใจ ยื่นมือจับเอวของเธอ ดึงเธอมาอยู่ด้านหน้า ถามเธอเสียงเบา“ไม่สบาย?”

เฉียวเหวยอีไม่ได้เช็ดมือให้แห้ง ก็เย็นถึงกระดูก อดไม่ได้ที่จะสั่นเทา

“เปล่า”เธอฝืนพูดตอบเสียงเย็นชา “แค่หน้ามืดเล็กน้อย”

ลี่เย่ถิงก้มหน้า ริมฝีปากที่เย็นสัมผัสบนหน้าผากของเฉียวเหวยอี เป็นไปอย่างที่คิดร้อนมาก

เฉียวเหวยอีหันหน้าไปทางอื่นโดยไม่รู้ตัว หลีกเลี่ยงการสัมผัสของลี่เย่ถิง