บทที่ 433 ไม่ค่อยเหมาะสม

ถังหยวนเป่าหน้าแดงผลักลู่ชวินออกไป และพูด“น่าจะเป็นคนส่งอาหาร”

พูดจบ หมุนตัววิ่งออกไปที่ประตู

คนส่งอาหารนำอาหารส่งให้ถังหยวนเป่า สายตาถือโอกาสมองดูประตูที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง สายตากะพริบความประหลาดใจ

ถังหยวนเป่าเดาว่ามองเห็นลู่ชวิน หลังจากนั้นก็ปิดประตูทันที

ลู่ชวินแต่งหน้ากับหลังล้างเครื่องสำอาง ยังสามารถจำได้

มีแฟนที่เป็นแบบลู่ชวินก็ดี เพียงแต่ออกจากบ้านก็ไม่สะดวก เขาดังมาก เดินไปไหนก็เป็นที่น่าสนใจ

เฉียวเหวยอีรู้จักวางตัวไม่เป็นก้างขวางคอระหว่างพวกเขาสองคน จนกระทั่งถังหยวนเป่าเรียกเธอออกมากินข้าว เธอจึงจะออกไป

เวลาที่นั่งลงด้านข้างโต๊ะ มองดูลิปสติกของถังหยวนเป่าติดอยู่บนริมฝีปากของลู่ชวิน อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

ลู่ชวินจึงตอบสนองกลับมา หยิบกระดาษทิชชูเช็ดที่ริมฝีปาก

ถังหยวนเป่าเห็นลิปสติกสีแดงบนทิชชู แทบจะสำลัก

“เธอกินบำรุงเยอะๆ”ในขณะที่พูด ก็ยัดเนื้อสองสามชิ้นใส่ในถ้วยเฉียวเหวยอีเพื่อซ่อนความเขินอาย

......

เช้าวันต่อมา เฉียวเหวยอีวัดอุณหภูมิร่างกายของตัวเอง ไข้ลดลงแล้ว พอดีกับที่ได้ยินการเคลื่อนไหวของถังหยวนเป่ากับลู่ชวินด้านนอกประตู

เธอคิดไปคิดมา ลุกขึ้นเก็บของตัวเอง เวลาที่เปิดประตู ลู่ชวินกำลังสวมเสื้อคลุมเตรียมตัวออกไปแล้ว

“ทำไมเธอตื่นเร็วขนาดนี้?”ถังหยวนเป่ากำลังช่วยเก็บของให้ลู่ชวิน หันหน้ากลับมามองเฉียวเหวยอี พูดด้วยความประหลาดใจ

“ฉันคิดว่าดีขึ้นมากแล้ว ในเมื่อตื่นแล้ว ไปกองถ่ายกับฉันหน่อย”เฉียวเหวยอีพูดตอบถังหยวนเป่า

เดิมทีถังหยวนเป่ายังอยากใช้เฉียวเหวยอีมาเป็นข้ออ้าง อยากจะพักผ่อนอีกวัน ได้ยินเฉียวเหวยพูดแบบนี้ ใบหน้าเล็กก้มต่ำลง