บทที่424 เธอมันเลว

เฉียวอีเหรินกับเฉียวเหวยอีมองหน้ากัน จากนั้นจึงยิ้มด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน แล้วตอบว่า ขอบคุณสำหรับความหวังดีค่ะพี่สาว"

“ฉันหวังดีหรือเปล่า ฉันเองก็ไม่รู้” เฉียวเหวยอีมองอีกฝ่ายด้วยสายตาประชดประชัน

“แต่เธอน่ะไม่ได้มีความหวังดีอะไรเลย นี่คือเรื่องจริง”

“ฉันไม่เข้าใจว่าพี่กำลังพูดถึงอะไร” เฉียวอีเหรินขมวดคิ้วและไอเล็กน้อย

เฉียวเหวยอีก้าวเข้าไปในประตูอย่างช้าๆ พูดว่า "ลี่เย่ถิงไม่อยู่ เธอมาแสดงละครต่อหน้าฉันแบบนี้เพื่อให้ใครดูงั้นเหรอ ? ในบ้านนี้ยังมีใครไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเธออีกหรือไง"

เฉียวอีเหรินสัมผัสการเคลื่อนไหวของโทรศัพท์อย่างเงียบ ๆ เพื่อปลดล็อกหน้าจอและหยุดชั่วคราว

เดิมทีเธอต้องการโทรหาลี่เย่ถิง แต่เมื่อเฉียวเหวยอีพูดเช่นนี้ แน่นอนว่าคงมีบางคำที่ไม่ควรให้ลี่เย่ถิงได้ยินเป็นอันขาด

“มันเป็นความผิดของฉันเองที่ขอให้เซียวเซิ่งลักพาตัวพี่ ฉันหมกมุ่นมาก มันเป็นเพราะฉันสนใจเย่ถิงมากเกินไป แต่ฉันไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่คุณพูดแย่ๆ ขนาดนั้น” เฉียวอีเหรินพูดต่ออย่างเฉยเมย

“ฉันเพิ่งจะพูดความจริงไปไม่กี่คำเอง” เฉียวอีเหรินอดยิ้มไม่ได้ “คำพูดแย่ๆ ยังมีอีกนะ อยากฟังไหมล่ะ?”

“พอแล้ว อีเหรินเหนื่อยมากแล้ว ปล่อยเธอขึ้นไปข้างบนเถอะ” เฉียวเจิ้งกั๋วได้ยินเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลเมื่อวานนี้ และก้าวไปข้างหน้าและหยุดการสนทนาของทั้งคู่

“ฉันก็เกิดมาจากคุณเหมือนกัน” เฉียวเหวยอีจ้องมองเฉียวเจิ้งกั๋วอย่างเฉยเมย พูดเบา ๆ ว่า “คุณเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเฉียวอีเหรินเป็นคนยังไง ก็ยังช่วยเหลือเธอ”

“ถ้าคุณกล้าที่จะห้ามฉันอีก อย่าโทษฉันที่หยาบคายก็แล้วกัน”

ทุกคำพูดของเฉียวเหวยอีทำให้เฉียวเจิ้งกั๋วรู้สึกผิด

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากการลักพาตัวเฉียวเหวยอีของเซียวเซิ่ง ใครไม่รู้บ้างว่าเฉียวเหวยอีมีความสำคัญกับลี่เย่ถิงมากแค่ไหน?

เนื่องจากสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งล่าสุด ซ่งชิงหรูบังคับให้เฉียวอีเหรินแต่งงานกับเซียวเซิ่ง เธอตกใจกลัวจนแทบบ้า ถึงขั้นต้องกินยาทุกวันเพื่อระงับอาการประสาท

เมื่อวานเพราะได้ยินว่าเฉียวอีเหรินเกือบทำเรื่องงามหน้าอีกครั้ง ทำให้เธอไม่สบาย ไม่ได้นอนทั้งคืนและถูกส่งไปโรงพยาบาลแต่เช้า