บทที่438 อดทนเอาไว้นะ

หัวใจของลี่เย่ถิงเต้นแรงในทันที และเขามีลางสังหรณ์บอกเขาว่าเรื่องนี้มันมีบางอย่างไม่ถูกต้อง

จากนั้นเขาก็ตะโกนว่า "หยุดการดำเนินการเดี๋ยวนี้ ! ห้ามทำร้ายจูเซวี่ย !!!"

อู๋โยวจึงตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

พวกเขาเคยสืบสวน และสงสัยว่าชิงอวิ๋นและจูเซวี่ยก็คือเฉียวเหวยอี ในช่วงเวลาที่พวกเขาไปประเทศ H ความสงสัยในตัวเธอก็หายไป แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นแค่ภาพลวงตาของจูเซวี่ย !

จูเซวี่ยก็คือเฉียวเหวยอี !

......

กระสุนพุ่งเฉียดลำคอของเฉียวเหวยอี

เฉียวเหวยอีสาปแช่งอย่างลับๆ เธอกระโดดไปล็อกคอของคนคนหนึ่งด้วยขาของเธอ และล็อกไหล่ของอีกคนด้วยเข็มขัดด้วยมือข้างหนึ่ง กระแทกชายสองคนลงกับพื้นพร้อมกัน

คนที่มาวันนี้ค่อนข้างฝีมือดี ไม่ใช่พวกกระจอกเช่นเดียวกับคราวก่อนจึงรับมือได้ยาก

เธอถูกทุ่มลงพื้นด้วยน้ำหนักของชายสองคน และหลังของเธอก็สั่นอยู่ครู่หนึ่ง และเธอก็คว้าปืนของคู่ต่อสู้แล้วกระโดดขึ้นจากพื้น

เธอทนไม่ไหวแล้ว

หากคนเหล่านี้ยังสู้ต่อไป เธอคงจะได้ตายที่นี่จริงๆ

แต่เธอเจ็บไม่ได้ ถังหยวนเป่ากำลังรอเธออยู่ในรถ

ขณะที่เธอยืนขึ้นจากพื้น ผู้คนในชุดดำก็หยุดกะทันหัน

เฉียวเหวยอีบีบปืนในมือและมองดูพวกเขาถอยออกไปอย่างมีระเบียบแล้วกลับไปที่รถ

เธอมองดูอีกฝ่ายถอยหนีอย่างกะทันหันและอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว รู้สึกเหลือเชื่อ

เธอไม่กล้าที่จะเบาใจ จึงก้าวถอยหลังอย่างระมัดระวัง มองดูคนเหล่านั้นเลี้ยวรถแล้วออกจากถนนไป