บทที่439 เธอมีกี่ชีวิตที่พอจะจ่ายได้?

ถังอี้อยู่ที่กองถ่าย เพราะข่าวการค้นหาที่ร้อนแรงของเฉียวเหวยอีและลู่ซวิน

หลังจากได้รับโทรศัพท์จากถังหยวนเป่า เขาก็รีบตามไปอย่างรับร้อน

เมื่อเห็นว่าเฉียวเหวยอีได้รับบาดเจ็บ เขาก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกับถังหยวนเป่า “เธอกลับไปหาลู่ซวินก่อน เรื่องในคืนนี้ห้ามพูดให้ใครฟังเด็ดขาด และห้ามออกไปไหนคนเดียว !"

ถังหยาวนเฝ้าดูถังอี้พาเฉียวเหวยอีออกไป เมื่อตัวเองอยู่บนถนนเพียงลำพังเธอก็รู้สึกกลัวขึ้นมา

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ หันหลังกลับไปที่รถของเฉียวเหวยอี เช็ดคราบเลือดที่ทิ้งไว้แล้วขับรถกลับไปที่กองถ่าย

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เธอสตาร์ทรถ รถสีดำคันหนึ่งก็เร่งขึ้นและหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ

ถังหยวนเป่ากลัวมากจนแทบแยกไม่ออกระหว่างคันเร่งกับเบรก เธอแอบสาปแช่งที่ไม่สนใจความตายของน้องสาวด้วยซ้ำ เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและวางแผนจะโทรหาลู่ซวิน

ทันทีที่เธอแตะโทรศัพท์ เธอก็ขับรถไปที่รถด้านหน้า กระจกหลังเลื่อนลงมา และใบหน้าที่มืดมิดของลี่เย่ถิงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

จากนั้นถังหยวนเป่าจึงรวบรวมสติกลับมา และลงจากรถอย่างเชื่อฟัง

ลี่เย่ถิงลงจากรถด้วยตนเอง เดินตรงเข้ามาหาเธอ มองเข้าไปในหน้าต่างรถ เมื่อไม่พบเฉียวเหวยอี เขาจึงขมวดคิ้วและถามเธอด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “เฉียวเหวยอีอยู่ที่ไหน ?!"

“เอ่อ…” ถังหยวนเป่าชะงัก และทันใดนั้นก็นึกถึงสิ่งที่ถังอี้บอกเขาเมื่อครู่

แม้ว่าเธอไม่เข้าใจว่าทำไมถังอี้ถึงพูดแบบนั้น แต่ก็ชัดเจนว่าตัวตนของเฉียวเหวยอีนั้นเป็นความลับ

ถึงแม้อีกฝ่าจะเป็นลี่เย่ถิง แต่หากไม่ได้รับอนุญาตจากเฉียวเหวยอี เธอก็ไม่ควรเปิดเผยตัวตนของเฉียวเหวยอี

“เธอมีธุระที่ต้องไปจัดการค่ะ” ถังหยวนเป่าตอบเรียบๆ

ลี่เย่ถิงกดริมฝีปากบางของเขาแน่น จ้องตรงไปที่ถังหยวนเป่า “พูดความจริง”