บทที่9 เรียบร้อย ！

เซียวเซิ่งรู้ว่าเฉียวเหวยอีสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อเงิน ไม่งั้นเธอคงจะไม่ปรากฏตัวในการนัดบอด

“คุณหนูเฉียวเองก็รู้ หลังจากที่ลี่เย่ถิงไล่คุณออกจากตระกูลลี่ คุณก็ไร้ค่า ไม่ใช่ว่าผมให้เงินคุณห้าสิบล้านไม่ได้ แต่มันขึ้นอยู่กับการแสดงออกของคุณหนูเฉียวด้วย”

สายตาของเฉียวเหวยอีประชดประชันเล็กน้อย มองไปที่เซียวเซิ่งและฟังเขาอย่างเงียบๆ

ทันใดนั้นหัวใจของเซียวเซิ่งก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อเขาเห็นว่าเฉียวเหวยอีในสนามแห่งนี้และเธอยังคงทำตัวหยิ่งผยองอยู่

เมื่อครู่เฉียวเหวยอีทำให้เขาอับอาย เขาไม่ได้รับประโยชน์จากเธอ และนามสกุลของเขาคือเซียว !

ยิ่งไปกว่านั้นท่าทีของลี่เย่ถิงในตอนนี้ก็ชัดเจนมาก ไม่เพียงแต่อาลัยอาวรณ์รักเก่า ๆ เขายังทำให้เฉียวเหวยอีอับอายในงานเลี้ยงอีกด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวของเฉียวอีเหริน เฉียวเหวยอีก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นอย่างไร!

วันนี้เขาต้องจัดการเฉียวเหวยอี ! ทดแทนเมื่อครู่ที่เธอฉีกหน้าเขาต่อหน้าผู้คน!

เขายื่นมือออกไปเปิดประตูรถและเหยียดขาขวาของเขา ซึ่งเพิ่งถูกไฟไหม้จากก้นบุหรี่และยิ้มให้กับเฉียวเหวยอี "มานี่ มาเลียเลือดจากแผลฉันซะ ! "

เฉียวเหวยอีมองไปที่อาการบาดเจ็บที่ขาของเซียวเซิ่ง

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เธอก็เงยหน้าขึ้นและพบกับดวงตาของเซียวเซิ่งอีกครั้ง

"โอเค" เธอยิ้มอย่างนุ่มนวล

เซียวเซิ่งเป็นยิ้มให้กับเฉียวเหวยอี และหัวเราะราวกับเป็นคนบ้า

เฉียวเหวยอีเดินไปหาเซียวเซิ่งด้วยเท้าเปล่า

เมื่อนึกถึงเฉียวเหวยอีที่ไม่สนใจที่จะเต้นรำกับเขาในเมื่อก่อน เซียวเซิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากจนแทบจะนั่งนิ่งไม่ได้

เฉียวเหวยอีเดินนำหน้าเขา พลางเอนตัวเล็กน้อยจับขาขวาแล้วกระแทกเข้ากับทิศทางของประตูรถ

ในขณะที่ลากเขาออกไป เท้าเล็ก ๆ เฉียวเหวยอีก็กระแทกเข้าหาเขา

เซียวเซิงเจ็บปวดมากจนไม่มีเวลาแม้แต่จะส่งเสียงร้อง และเสียงก็ยังติดอยู่ในลำคอ เฉียวเหวยอีเอนตัวลงไปเม้มปากที่มุมปากและถามเบา ๆ "ยังอยากให้เลียอยู่ไหม? "