ตอนที่14. ขอบใจ

หยางซานหลางนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือรับถ้วยชามาไว้ในมือ

“ขอบใจเจ้ามากกวานเอ๋อร์”

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนยิ่งนักในความรู้สึกของสตรีทั้งสามที่ได้ร่วมรับฟังพร้อมกัน

“มิเป็นไรเจ้าค่ะ พี่ซานหลาง”

จีกวานฮวาตอบกลับด้วยความเขินอาย ก่อนจะช้อนสายตามองเลยไปยังหญิงสาวอีกสองนาง

มุมปากของหลี่ถิงบิดขึ้นเล็กน้อย เธอไม่ได้รู้สึกหึงหวงอะไรเลยสักนิด แต่จะให้ปล่อยผ่านไปก็เห็นจะไม่เป็นการดี เพราะตอนนี้ เธอยังนั่งในตำแหน่งภรรยาของชายผู้นี้อยู่

‘เมื่อเสนอมา พี่จะสนองให้นะจ๊ะ’

หากใครได้ยินสิ่งที่เธอคิด คงพากันพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอเป็นตัวประหลาดแน่นอน

จากเสียงพูดคุยกันเบา ๆ อยู่ด้านหลัง แม่ทัพหนุ่มมั่นใจแล้วว่าต้องเป็นโม่ไป๋หลานอย่างแน่นอน เพราะในเรือนหลังนี้ไม่มีสาวใช้อื่น นอกจากหรู่อี้ เขาจึงไม่ต้องเดาว่าผู้ใดพูดคุยกันอยู่ตอนนี้ แต่แม่ทัพหนุ่มหาสนใจไม่ ชายหนุ่มได้ยกถ้วยชาขึ้นเป่าเบา ๆ เพื่อที่จะดื่ม

“นั่น ๆ งู! มันเลื้อยเข้าไปใต้กระโปรงน้องสาวแล้ว”

โม่ไป๋หลานพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันดัง พร้อมทั้งส่งเสียงหวีดร้องด้วยความตื่นกลัว

“กรี๊ดด!”

เพล้ง!

จีกวานฮวาเผลอกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจอย่างแท้จริง หรือจงใจที่จะแสร้งหวาดกลัวก็มิรู้ เพราะในเมื่อตอนนี้ หญิงสาวได้กระโดดเข้าสวมกอดกับสามีของโม่ไป๋หลาน ส่วนผู้เป็นภรรยายืนเอามือปิดปาก น้ำตาคลอหน่วยด้วยความสะเทือนใจกับภาพที่ถ้วยชาหลุดจากมือของสามี แล้วลุกขึ้นโอบรัดหญิงอื่นต่อหน้า โม่ไป๋หลานใช้ชายเสื้อซับหน่วยตาเบา ๆ ศีรษะเอนพิงที่ไหล่ของคนสนิท

‘ดีนะที่เอาน้ำมันหอมป้ายตาทัน หึ ๆ’

หยางซานหลางหันไปมองภรรยาด้วยสายตาขุ่นเคืองใจ เขามั่นใจว่าไม่เห็นงูหรือแมลงสักตัว

‘เป็นนางที่สร้างเรื่องสินะ’

มือหนากระชับร่างบางในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น เมื่อรับรู้ถึงอาการตัวสั่นเทาของอีกฝ่าย

จีกวานฮวานึกขอบคุณญาติของตนอยู่ภายในใจ แม้จะรับรู้ถึงใจของชายหนุ่มดีว่ามันมีเพียงนาง แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา คนที่กำลังมอบความอบอุ่นให้อยู่ในตอนนี้ ไม่เคยล่วงเกินนางมากกว่าการจับมือ ครั้งนี้นับว่านางชนะโดยมิต้องลงแรง

‘คนโง่ทำยังไงก็ไม่มีวันฉลาดขึ้นมาได้อยู่ดี’

หลี่ถิงแอบยิ้มอยู่ภายใต้แขนเสื้อที่ปิดบังใบหน้าไปกว่าครึ่งเอาไว้ มันอาจดูโง่ในสายตาศัตรู และร้ายกาจในความคิดของสามี แต่มันเป็นผลดีกับเธอที่จะได้เป็นอิสระเร็วขึ้นโดยไม่ต้องหาข้ออ้างมากมายที่ไม่มีหลักฐานชี้ชัดมากพอที่จะขอหย่า แต่การกระทำของคนทั้งคู่มันจะเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญ ซึ่งไม่ต้องดิ้นรนหาให้เหนื่อย

วันนี้ คนที่เห็นอาจมีแค่สองคน แต่วันหน้าจะมีมากกว่านี้ เธอรับรองได้ เพราะคนที่ชอบเสแสร้งมักพลาดด้วยความดีใจและหลงระเริงในตัวเองจนลืมตัวทำในสิ่งที่ไม่เหมาะและมิควรอยู่บ่อยครั้ง แค่ทุกครั้งไม่มี