ตอนที่ 2

หลังจากลงจากรถเมล์แล้ว อลินดาก็ต้องเดินเข้าซอยมาเกือบสามร้อยเมตร จึงจะถึงบ้านพักของตนเอง บ้านไม้หลังใหญ่สองชั้นที่มีรั้วรอบขอบชิด

รถสปอร์ตราคาแพงสีดำคันคุ้นตาของแซคคารีย์ยังคงจอดอยู่ หล่อนถอนใจแผ่วเบา ก่อนจะเดินไปหยุดที่ประตูรั้วไม้สีขาว และผลักมันให้เปิดกว้างออก หล่อนแทรกตัวเข้าไปภายในอาณาเขตของบ้าน ก้าวเท้าจะเดินเข้าบ้าน แต่สายตาก็ไปสะดุดที่ร่างของชายหญิงคู่หนึ่งเสียก่อน

พี่สาวของหล่อนกับแซคคารีย์...

หล่อนระบายยิ้มเล็กน้อย เมื่อพี่สาวฝาแฝดที่มีหน้าตาเหมือนกับหล่อนราวกับคนๆ เดียวกัน จะต่างกันบ้างก็ตรงที่หล่อนจะมีร่างกายที่อวบอัดมากกว่า ซึ่งก็เป็นเพราะหล่อนเป็นผู้หญิงที่มีความสุขกับการกินมาก ในขณะที่นารีรัตน์เป็นผู้หญิงที่รักสวยรักงาม และรักสุขภาพมาก หุ่นจึงไม่ต่างจากนางแบบแม้แต่น้อย

ตั้งแต่เด็กจนเติบใหญ่ หล่อนมักจะถูกเปรียบเทียบกับพี่สาวที่เกิดนำหน้าหล่อนเพียงแค่ไม่กี่นาทีเสมอ ทั้งเรื่องการเรียน และการวางตัว

นารีรัตน์สร้างความภาคภูมิใจให้กับครอบครัวเสมอ ไม่ว่าพี่สาวจะลงมือทำอะไรก็จะสำเร็จทั้งหมด ในขณะที่หล่อนเรียนปานกลาง หัวก็ไม่ดี กว่าจะเรียนจบมาได้ก็แทบแย่ แถมหน้าที่การงานก็เป็นได้แค่พนักงานบัญชีต๊อกต๋อย ส่วนนารีรัตน์เป็นถึงข้าราชการมีหน้ามีตาในสังคม

แต่ถึงแม้หล่อนจะด้อยกว่าพี่สาวฝาแฝดทุกด้าน แต่หล่อนก็ไม่เคย... ไม่เคยเลยจริงๆ ที่จะริษยาในตัวของนารีรัตน์ หล่อนยินดีกับนารีรัตน์เสมอกับความสุขที่พี่สาวได้รับ นั่นก็รวมไปถึงการได้ครอบครองหัวใจของแซคคารีย์

สองเท้าหยุดยืนโดยไม่รู้ตัว ดวงตากลมโตที่หวานฉ่ำเพราะได้อิทธิพลมาจากแพขนตายาวและงอนจับจ้องไปยังร่างของแซคคารีย์และ นารีรัตน์ไม่วางตา แล้วสมองไม่รักดีก็อดที่จะนึกย้อนไปถึงอดีตไม่ได้ อดีตที่ไม่น่าจดจำนักสำหรับหล่อน

แปดปีที่แล้วครอบครัวของหล่อนกับครอบครัวของแซคคารีย์พบเจอกันโดยบังเอิญ และก็คงจะยังเป็นคนแปลกหน้าไม่รู้จักกันต่อไป หากพี่สาวของหล่อนไม่กระโดดน้ำลงไปช่วยมารดาของแซคคารีย์ที่กำลังเป็นตะคริวอยู่ในสระว่ายน้ำ

เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้สองครอบครัวสนิทสนมกัน และบิดามารดาของแซคคารีย์ ก็ได้ทำการสู่ขอนารีรัตน์ให้กับแซคคารีย์ลูกชายของตนเอง และให้คำมั่นสัญญาว่าจะให้แซคคารีย์มาแต่งงานกับนารีรัตน์ทันที เมื่อเรียนจบ

ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี ทั้งสองครอบครัวมีความสุขและติดต่อกันเสมอมา แซคคารีย์กับนารีรัตน์สานความสัมพันธ์ที่มีต่อกันแน่นแฟ้นขึ้นทุกวัน ในขณะที่หล่อนก็ยินดีกับพี่สาวและแซคคารีย์มาตลอด จนกระทั่งเมื่อพี่สาวของหล่อนเข้าเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ทุกอย่างก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

นารีรัตน์ได้เป็นดาวมหาวิทยาลัย และก็มีหนุ่มๆ เข้ามาขายขนมจีบทุกวี่ทุกวัน จนหล่อนต้องคอยกันท่าให้กับนารีรัตน์อยู่บ่อยๆ แต่ก็มีผู้ชายอยู่คนหนึ่งที่สามารถเข้าใกล้นารีรัตน์ได้ เพราะผู้ชายคนนี้เป็นสายเปย์ตัวจริง ตอนแรกๆ พี่สาวของหล่อนก็คิดจะแค่หลอกเล่นๆ แต่สุดท้ายก็คบหากันจริงจัง ทั้งๆ ที่มีแซคคารีย์อยู่แล้วทั้งคน

แม้หล่อนจะพยายามเตือนสตินารีรัตน์เท่าไหร่ แต่ความลุ่มหลงในรสเสน่หาทำให้นารีรัตน์เลือกที่จะทรยศแซคคารีย์ โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยสักนิด

หล่อนสงสารและเห็นใจแซคคารีย์มาก จึงได้สวมรอยเป็นพี่สาวติดต่อกับเขาเรื่อยมา และก็เป็นหล่อนอีกนั่นแหละที่ส่งของขวัญน่ารักๆ มากมายที่มีเพียงชิ้นเดียวในโลกไปให้เขาในวันพิเศษต่างๆ โดยที่นารีรัตน์ไม่มีโอกาสได้ล่วงรู้เลย

เวลาผ่านไปเกือบห้าปี นารีรัตน์ก็ได้เลิกรากับแฟนหนุ่มสายเปย์ และก็ออกไปเที่ยวผับกลางคืน จนบิดามารดาต้องคอยห้ามปรามเพราะเป็นห่วง และช่วงปลายปีแซคคารีย์ก็บินลัดฟ้ามาเมืองไทยเพื่อมาเปิดโรงแรมสาขาใหม่ในเมืองไทย นารีรัตน์จึงได้มีโอกาสพบกับแซคคารีย์อีกครั้ง หลังจากที่เลิกสนใจไปนาน

ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่แนบแน่นขึ้นอีก แซคคารีย์มีความสุขอยู่กับนารีรัตน์พี่สาวของหล่อน ในขณะที่หล่อนผู้อยู่เบื้องหลังก็ยินดีกับความสุขของคนทั้งคู่ไปด้วย

แม้ว่าหล่อนจะตกลงไปในหลุมรักของแซคคารีย์แล้ว แต่หล่อนก็ไม่เคยคิดจะแย่งชิง หรือทำลายความสุขของคนทั้งคู่ ถ้าคนที่หล่อนรักทั้งสองคนมีความสุข หล่อนก็มีความสุขเช่นกัน แม้ว่าจะรู้สึกทรมานไม่น้อยก็ตาม

“ลินดา มานี่หน่อยสิ”

เสียงเรียกของนารีรัตน์ทำให้อลินดาสะดุ้งตื่นจากความหลังในอดีต หล่อนเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง

“เอ่อ... พี่นารีมีอะไรกับฉันเหรอ”

นารีรัตน์เดินเข้ามาหาหล่อนเสียเอง และก็มีแซคคารีย์เดินตามติดมาด้วย

หล่อนช้อนตาขึ้นมองหน้าพี่สาว สลับกับจ้องมองใบหน้าเย็นชาของว่าที่พี่เขย

“ทำไมแกไม่กลับมากับคุณแซค”

“เอ่อ...คุณแซคบอกพี่นารีเหรอจ๊ะ”

หล่อนมองหน้าแซคคารีย์อย่างตัดพ้อ เพราะไม่คิดว่าเขาจะเอามาฟ้องพี่สาว

“ไม่ต้องไปโทษคุณแซคเลย เพราะถึงเขาไม่บอก ฉันก็รู้อยู่ดี”