ตอนที่2 ลมหายใจที่สอง

“ทรงคิดว่ากองทัพเกราะดำ จะมาทันปกป้องท่านกับฮ่องเต้สินะ...ฮ่าๆ ทุกการลงมือ ย่อมมีการเตรียมการเอาไว้แล้วทั้งสิ้น”

“ไม่ผิด...เพราะทุกการเคลื่อนไหว ข้าย่อมมองทุกอย่างให้ถี่ถ้วน เว้นแต่ในบางครั้ง ที่เส้นผมบางเส้นมันแตกแยก”

เยี่ยเจา เบนสายตาไปยังคนที่นางเรียกว่า ท่านน้า สตรีผู้เป็นดั่งมารดาอีกคนของนาง นี่คือความเลินเล่อของนาง ที่ไม่มองอีกฝ่ายให้ถี่ถ้วน

นั่นเพราะเห็นอีกฝ่าย เป็นน้องสาวแท้ๆ ของมารดา และเป็นสนมคนหนึ่งของบิดา แต่วันนี้นางได้เห็นกับตาแล้ว ว่าที่ผ่านมาเหยาเยี่ยน สวมหน้ากากเป็นคนดีมาโดยตลอด

“อย่าได้มองข้าแบบนั้น หากเจ้าคิดจะโทษ ก็โทษที่พ่อแม่ของเจ้า ที่ไร้ความเป็นธรรมต่อข้า”

เหยากุ้ยเฟย รีบพูดขึ้น เมื่อเห็นสายตาของหลานสาว พระนางต้องใช้สารพัดวิธี เพื่อให้ได้เข้าวัง และต้องอดทนมาไม่น้อย กว่าจะก้าวสู่ตำแหน่งกุ้ยเฟย แต่ถึงกระนั้น สิ้นพี่สาวของนางไปแล้ว

ฮ่องเต้ยังไม่ยินยอมให้นาง หรือสนมคนใด ก้าวสู่ตำแหน่งฮองเฮา แทนพี่สาวของนางที่ตายไป และยังมอบอำนาจทั้งหมดให้พระธิดาองค์โต ส่วนบัลลังก์ กลับตกเป็นของเด็ก ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เยี่ยงเยี่ยจง แทนที่จะเป็นโอรสของนาง ที่มีวัยหนุ่มและเฉลียวฉลาดกว่า

“ใช่ข้าต้องโทษพวกเขา ที่โง่เขลา มองสตรีแพศยาเยี่ยงท่านไม่ออก คิดจะให้โอรสครองบัลลังก์ ไหนเล่า...ตราแผ่นดิน”

“ไม่จำเป็น เพราะอย่างไร องค์ชายห้าก็คือพระโอรส ที่กำเนิดจากสนมเอก”

“หึๆ ท่านเสนาบดีชงกล่าวได้ดี แต่ข้าเองก็เพิ่งรู้ ว่าสนมเอก มีอำนาจมากกว่าฮองเฮา คงเป็นเรื่องจริงอย่างที่ผู้คนเล่าลือ ว่าอนุของท่าน กุมอำนาจทั้งหมดในเรือน หาใช่ภรรยาเอก นี่คงเป็นกฎเกณฑ์ใหม่ ของการสืบสายเลือดกระมัง”

ขุนนางหลายคน ที่ร่วมก่อกบฏ ต่างหันมองหน้ากัน หากจะว่ากันตามจริงแล้ว พวกเขาเองก็ยึดถือเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย เพราะพวกเขาเอง ก็ถือกำเนิดมาจากสายเลือดภรรยาเอก จึงได้รับโอกาสที่มากมายในสังคม

“อย่าไปฟังนาง! คนที่กำลังจะตาย พูดสิ่งใดก็ได้เพื่อให้ตัวเองรอดชีวิต”

“อย่าเสียเวลา หากจะลงมือ ก็เข้ามา!”

ทวนในมือ ชี้ตรงไปเบื้องหน้าอย่างองอาจ ดวงตาดุกร้าวราวบุรุษ บอกชัดว่าต่อให้นางสิ้นชีพตรงนี้ ก็จะทำหน้าที่ให้ถึงที่สุด สมกับเป็นพระธิดาองค์โต อันเป็นที่รักของพ่อแม่ และประชาชนทั้งแผ่นดิน

“พี่หญิง...”

“ต่อให้ข้าตายต่อหน้าเจ้า อย่าแม้แต่จะมีน้ำตา เพราะเจ้าคือผู้นำคนทั้งแผ่นดิน เจ็บเจียนตาย เจ้าก็ต้องเก็บมันให้ลึกสุดใจ ความอ่อนแอ มีไว้ให้ตัวเจ้าเท่านั้นได้เห็นมัน อย่าให้ใครได้เห็นมัน นอกเหนือจากนั้นเป็นอันขาด”

ถ้อยคำสอนของพี่สาว ทำให้เด็กชาย ฝืนกลืนความเจ็บจุกลงคอ ตำแหน่งฮ่องเต้ มันควรเป็นของพี่สาว มากกว่าตัวเขา แต่เพราะนางคือสตรี ทุกอย่างจึงถ่ายเทมาที่เขา ผู้เกิดมาเป็นชาย