บทที่ 132 ตรวจสอบตระกูลชุย

เมื่อซูอี๋เห็นเขากำลังครุ่นคิด คิดว่าเขาจำไม่ได้ จึงได้เตือนเขาอีกครั้ง “คือที่เตือนท่านก่อนหน้านี้ ว่ามีพวกอันธพาลได้สร้างอุโมงค์ลับของหญิงสาวไว้ด้านนอก”

มู่เซ่าหลิงกลับมาได้สติอีกครั้ง และพูดด้วยความตระหนักรู้ว่า “เป็นนางนั่นเอง และนางก็เป็นคนฉลาด เพื่อนของอี๋เอ๋อร์นั้นไม่ธรรมดาจริงๆ”

ดูสิ่งที่เขาพูดสิ ไม่เพียงแต่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่สนใจผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขาเลย แต่เขายังยกย่องพระชายาตัวน้อยของเขาอย่างใจเย็นอีกด้วย

สมองของคนเกียจคร้านคิดได้เร็วขนาดนั้นเหรอ? มู่เซ่าหลิงพอใจกับปฏิกิริยาของตัวเองมาก

แต่ไม่คาดคิดว่าซูอี๋ก็มีความจำที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน เมื่อเธอได้ยินสิ่งที่เขาพูด เธอก็ถอนหายใจทันที และต่างหูทับทิมบนหูของเธอก็พลิ้วไหวตามลมหายใจของเธอ

“ถ้าข้าจำไม่ผิด ตอนนั้นท่านยังต้องการให้จิ่วเย่ว์อยู่รับใช้ท่านเลย！”

มู่เซ่าหลิง！！！

เมื่อก่อนเขาเป็นคนโง่ ไม่เข้าใจผู้หญิง และไม่รู้ใจตัวเอง เลยพูดคำนั้นออกไป โอ้สวรรค์ ถ้าจะโยนเขากลับมา ทำไมไม่โยนกลับมาก่อนสักสองวันล่ะ? ทำให้เขาต้องมาจัดการกับเรื่องยุ่งเหยิงที่เขาก่อไว้ก่อนหน้านี้

“พูดไร้สาระ ข้าก็แค่เห็นแก่ที่นางเคยช่วยชีวิตเจ้าไว้ ให้นางทำงานในวังดีกว่ากลับไปทำนาไหมล่ะ? ใครจะไปรู้ว่านางไม่รับสินน้ำใจนี้” มู่เซ่าหลิงรู้สึกว่าตัวเองนั้นมีไหวพริบที่ดีมาก ที่สามารถพูดให้จบลงด้วยดีได้

ซูอี๋บีบฝาถ้วยชาที่อยู่ข้างๆแล้วหมุนใบชา หันกลับมามองเขา “การตกเป็นทาสดีกว่าคนธรรมดาทั่วไปตรงไหน? นอกจากนี้เจ้ารู้ได้อย่างไร ว่านางจะทำนาไปตลอดชีวิต? สามีของนางกำลังจะเข้าร่วมสอบราชการประจำจังหวัดเดือนนี้แล้ว บางทีเขาอาจจะสอบติด นางก็จะเป็นภรรยาของขุนนาง มีสาวใช้คอยรับใช้สองคน ย่อมดีกว่าไปรับใช้คนอื่นไม่ใช่หรือ?”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้มู่เซ่าหลิงก็หัวเราะ “เจ้าคิดว่าการสอบราชการนั้นมันง่ายหรือ? สามีของนางชื่ออะไร? ข้าจะให้การสนับสนุนเขาเอง มันไม่ง่ายกว่าการที่เขาต้องฟันฝ่าเองหรอกหรือ? ”

เมื่อซูอี๋ได้ฟัง ก็คิดว่ามันสมเหตุสมผล

ในความคิดของเธอมนุษยสัมพันธ์ก็เป็นทุนชนิดหนึ่ง เมื่อสามารถใช้ทางลัดได้ ก็ไม่จำเป็นต้องทำตามบรรทัดฐานเก่าๆ มนุษย์ต้องรู้จักยืดหยุ่น

จากนั้นเธอก็กล่าวว่า “สามีของนางนามสกุลอู๋ ดูเหมือนว่าชื่ออู๋ซีหยวน”

“อะไรนะ?！” มู่เซ่าหลิงประหลาดใจมาก และอุทานออกมา

ซูอี๋ก็ตกใจกับปฏิกิริยาของเขาเช่นกัน “ทำไมหรือ? ท่านรู้จักสามีของนาง?

มู่เซ่าหลิงไม่รู้จะอธิบายให้เธอฟังอย่างไร เขาจะไม่รู้จักชื่ออู๋ซีหยวนได้อย่างไร มันเป็นชื่อที่โด่งดังสนั่น

ไม่เพียงได้รับความโปรดปรานจากเสด็จพ่อของเขาในขณะนั้น และยังถูกพระอนุชาที่ขึ้นครองบัลลังก์เรียกใช้ด้วย และได้เข้าร่วมคณะรัฐมนตรีตั้งแต่อายุยังน้อย

ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเขามีอนาคตที่สดใส และจะเป็นผู้ช่วยหัวหน้าคนแรกในไม่ช้า จู่ๆเขาก็เสียชีวิตจากการทำงานหนักเกินไป? และเสียชีวิตเร็วกว่าเขาสองปีด้วยซ้ำ

อาจเป็นเพราะบทเรียนจากเขา หลังจากที่มู่เซ่าหลิงกลับมาในครั้งนี้ เขาก็ไม่อยู่ทำงานราชการจนโต้รุ่งอีกต่อไป

เป็นเรื่องยากที่สวรรค์จะให้โอกาสกับเขาอีกครั้ง ให้เขากลับมาทำความฝันให้สำเร็จ เขาไม่ต้องการเหน็ดเหนื่อยจนต้องตายตั้งแต่อายุยังน้อย

เขาส่ายหัว “แค่ฟังดูคุ้นหูนะ และไม่รู้ว่าเคยได้ยินมาจากไหน”

ซูอี๋เอามือจับคาง สีหน้าพูดไม่ออก “มันมีชื่อที่ซ้ำกันหรือ?”

มู่เซ่าหลิงส่ายหัว และเปลี่ยนเรื่อง “ข้าก็จำไม่ได้เหมือนกัน เมื่อกี้เจ้าพูดอะไรนะ? แม่นางชุยทุบตีสามีของแม่นางซู?”

“ใช่แล้ว เกือบลืมไปเลย ข้ามาช่วยนางร้องขอความยุติธรรม！ถ้านางไม่ต้องการแต่งงานก็ปฏิเสธไปตรงๆเลย แต่กลับให้กลุ่มอันธพาลไปทุบตีคน ถ้าไม่ใช่เพราะอู๋ซีหยวนนั้นโชคดี ข้าเกรงว่าเขาคงไม่รอดแน่”

อู๋ซีหยวนเป็นคนซื่อบื้อมาหลายปีแล้ว เหล่าทหารและขุนนางในวังต่างก็รู้เรื่องนี้ แต่ชาติที่แล้วเขาเคยได้ยินคนพูดว่าอู๋ซีหยวนหายเป็นปกติตอนอายุยี่สิบปี ปีนี่เขาอายุเท่าไหร่แล้ว?