บทที่ 192 ตาบอด

ลวี่หลิ่วฟังการสนทนาของพวกเขาและทำได้เพียงถอนหายใจเงียบๆ ภายในใจ

คุณหนูของเธอที่ฉลาดมาโดยตลอด แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้สับสนล่ะ? เห็นได้ชัดว่าแม่สามีและลูกสะใภ้กำลังเล่นตลกกับเธอ

ตามสถานะของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่สามารถแต่งงานกับครอบครัวที่ร่ำรวยได้ แต่เธอสามารถหาครอบครัวที่สถานะใกล้เคียงกันได้ แล้วทำไมต้องทำเช่นนี้กับตัวเองกันนะ?

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆก็เดินออกมาจากด้านหลังกัวลิ่งอี๋ จากนั้นก็ทักทายหลิวซุ่ยฮวาและซูจิ่วเย่ว์ และกล่าวคำขอโทษ “ข้าขอโทษจริงๆ คุณหนูของข้าป่วยเมื่อสองสามวันที่ผ่านมานี้ และเธอก็เลยสับสนเล็กน้อย ทำให้เธอพูดอะไรที่ไร้สาระออกไป ท่านทั้งสองโปรดอย่าใส่ใจเลยนะ”

กัวลิ่งอี๋ขมวดคิ้ว “ลวี่หลิ่ว! เจ้ากำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร? ถึงเวลาที่เจ้าต้องตัดสินใจแล้วอย่างนั้นหรือ?”

ลวี่หลิ่วยังคงไม่ไหวติง ลากแขนของเธอแล้วดึงเธอออกจากสถานศึกษา

กัวลิ่งอี๋โกรธมากจนควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเธอมีแรงที่มากกว่า ทำได้เพียงจากออกไปพร้อมตะโกนว่า “เจ้ากล้ามากนะลวี่หลิ่ว เจ้ากล้าดียังไงมาทำให้ฉันขุ่นเคือง! ข้าจะขายเจ้าเมื่อฉันกลับไปวันนี้!”

ลวี่หลิ่วตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด กลัวอย่างเห็นได้ชัด แต่ในไม่ช้าเธอก็จับข้อมือของกัวลิ่งอี๋ไว้แน่นอีกครั้ง

“คุณหนู โปรดมากับข้าเถิด! สิ่งต่างๆจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ในภายหลัง แม้ว่าท่านจะไม่ขายข้า ท่านปู่ของข้าก็ขายข้าอยู่ดี เห็นได้ชัดว่าหญิงชราแห่งตระกูลอู๋พยายามทำให้เป็นเรื่องยากสำหรับท่าน ตระกูลแบบนี้ไม่คู่ควรกับท่านเลย ทำไมท่านถึงได้ยืนหยัดขนาดนี้ มันคงจะดีถ้าอู๋ซีหยวนชอบท่านบ้าง ไม่มีใครในครอบครัวชอบท่านเลย ต่อให้ท่านจะแต่งงานชีวิตของท่านก็จะพังพินาศ!”

หลิวซุ่ยฮวายืนอยู่ที่นั่นพร้อมกับกอดอก และยังคงได้ยินการสนทนาระหว่างนายกับคนรับใช้เป็นระยะๆ

เธอหัวเราะเบาๆ “เธอเป็นสาวใช้ที่ฉลาดมากจริงๆ เพียงแต่สมองของหญิงสาวคนนี้ยากที่เข้าใจจริงๆ”

ซูจิ่วเยว์ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน เห็นได้ชัดว่าเธอมีไพ่ดีๆอยู่ในมืออยู่จำนวนหนึ่ง แต่เธอกลับฉีกจนเป็นชิ้น ๆ

หากเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น แม่หญิงกัวคนนี้จะไม่สามารถแต่งงานได้จริงๆ

“ท่านแม่ ท่านจะไม่ยอมให้แม่หญิงกัวคนนี้มาที่บ้านเราใช่ไหม?” จริงๆแล้วซูจิ่วเย่ว์รู้คำตอบอยู่แล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ทันทีที่หลิวซุ่ยฮวาพยักหน้า เธอก็พบกับดวงตาคู่หนึ่งที่ประหม่าราวกับกวาง และหัวใจของเธอก็อ่อนลง

ลูกสะใภ้ต้องไร้กังวล ประพฤติตัวดี และน่ารัก และรู้วิธีมีน้ำใจ

หากทำในสิ่งที่ทำเมื่อกี้ ตระกูลอู๋ของเราจะมีความอุ่นใจได้อย่างไร?

เดิมทีครอบครัวของลูกชายคนที่สองนั้นไม่ต้องระมัดระวัง หากเขาแต่งงานเรื่องแบบนี้อีกครั้ง ภายในตระกูลต้องเต็มไปด้วยความวุ่นวายตลอดทั้งวันเป็นแน่

เธอยื่นมือใหญ่ออกและสวมหมวกผ้าม่านบนศีรษะของซูจิ่วเย่ว์ แล้วพูดเบา ๆ ว่า “แต่งงานกับภรรยาที่มีคุณธรรม หากเจ้าแต่งงานกับภรรยาที่ดี สามชั่วอายุแรกในครอบครัวของเจ้าจะมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง หากผู้ก่อปัญหาในครอบครัวกลับมา ครอบครัวของเราก็จะไม่ถูกทำลายอีกต่อไป”

ขณะที่เธอพูด เธอไม่ได้ปิดบังความรังเกียจที่มีต่อกัวลิ่งอี๋ “แม้ว่าแม่หญิงกัวจะบอกว่าเธอมาจากครอบครัวนักวิชาการ แต่เธอไม่ซื่อสัตย์ เธอเทียบไม่ได้กับสะใภ้รองของเจ้าด้วยซ้ำ! แม้ว่าสามีของสะใภ้รองของเจ้าจะบอกว่าเธอมีข้อบกพร่องทางอารมณ์บางประการ แต่เธอก็อยู่แก่ใจว่าอะไรควรทำอะไรและอะไรไม่ควรทำ แต่แม่หญิงกัวคนนี้ไม่มีบรรทัดฐานในใจด้วยซ้ำ คนแบบนี้สมควรถูกผู้อื่นดูถูก”

ซูจิ่วเย่ว์พยักหน้าเห็นด้วย เธอไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนดีหรือคู่ควรกับอู๋ซีหยวนมากนัก

แต่ถ้าเธอยอมให้ซีหยวนของเธอแต่งงานกับผู้หญิงแบบนี้ เธอก็คงจะทำลายสิ่งที่สวยงามเช่นนี้จริงๆ

ในเวลาเดียวกัน เธอก็ค้นพบว่าน้ำเสียงที่แม่สามีพูดกับเธอในตอนนี้นั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากตอนที่เธอทำกัวหลิงอี้ให้ได้รับความยากลำบาก

แม่สามีของข้าดีกับข้าจริงๆ เธอไม่เคยพูดเสียงดังกับข้าเลยและก็อ่อนโยนมากมาโดยตลอด