ตอนที่ 9

ฉินเหล่าไท่เผยยิ้ม ใบหน้าของนางที่มีรอยยับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน "พวกเราไปขายสุนัขจิ้งจอกที่เจ้าเอามาให้เสร็จก่อน แล้วค่อยซื้อขนมกับชาสักหน่อย เป็นของขวัญไปเยี่ยมเรือนให้ครอบครัวของเจ้านะ เจ้าจะได้ไม่กลับเรือนมือเปล่า"

สองย่าหลานไปถึงที่ปากหมู่บ้าน ฉินเหล่าไท่ใช้เงินส่วนตัวของตัวเองจ่ายค่าโดยสารเกวียนให้พวกเขา ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ถึงในหมู่บ้าน

หกปีมาแล้วที่ไม่ได้มา หมู่บ้านนี้เจริญรุ่งเรืองและคึกคักมากกว่าในความทรงจำของจ้าวจิ่นเอ๋อร์อีก

ร้านค้าทั้งสองข้างถนนเรียงรายเต็มไปหมด สินค้าที่ขายก็มีหลายหลาย

ฉินเหล่าไท่กลัวนางจะหลงทาง จึงดึงนางไว้ข้างตัวไม่ให้หยุดดูอะไรมาก เพียงเดินตรงไปที่ร้านขายขนสัตว์

ร้านขายขนสัตว์แห่งนี้เปิดมานานเกือบยี่สิบปี ส่วนใหญ่ขายสินค้าให้กับชาวบ้านในละแวกใกล้เคียง ดังนั้นแม้จะเห็นเป็นผู้หญิงแก่หัวหงอกที่พาหลานสาวอายุประมาณสิบสี่สิบห้าปีเข้ามา แต่เจ้าของร้านก็ไม่มีทีท่าดูถูกเลย

เจ้าของร้านทักทายด้วยความอบอุ่น "ท่านป้าต้องการซื้ออะไรหรือขอรับ? ใกล้ฤดูหนาวแล้ว ถุงมือขนที่เข้าใหม่ที่ข้าเอามามีคุณภาพดีและราคาถูกนะขอรับ!"

ฉินเหล่าไท่คิดในใจว่าเจ้าของร้านนี้ดูเป็นคนฉลาดในการทำธุรกิจ ไม่ว่าคนจนหรือคนรวย ก็ไม่มีใครอยากโดนถูกดูถูก

ยิ่งคนจนยิ่งอยากจะได้รับการยกย่อง!

ฉินเหล่าไท่วางตะกร้าไว้บนโต๊ะ "ข้าไม่ได้มาซื้อของ ข้ามาขายของ"

นี่ก็เป็นเรื่องที่พบเห็นได้บ่อยๆ เจ้าของร้านจึงถาม "ท่านป้านำของดีอะไรมาให้ขอรับ?"

ฉินเหล่าไท่ยิ้มอย่างมั่นใจ "เป็นของดีหรือไม่ เจ้าของร้านช่วยตัดสินใจนะ"

พูดจบก็ยกผ้าหนาที่ปิดตะกร้าออก

แม้จะวางไว้แค่คืนเดียวแต่กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ก็ยังลอยออกมาในทันที

เจ้าของร้านทำธุรกิจขนสัตว์มานาน ยอมรู้ในทันทีว่ากลิ่นนี้คือลูกสุนัขจิ้งจอก？

ตาของเขาสว่างขึ้น "เป็นขนสุนัขจิ้งจอกหรือไม่ขอรับ? เป็นแบบเต็มตัวหรือเป็นชิ้นเล็ก ๆ ขอรับ?"

ฉินเหล่าไท่หยิบสุนัขจิ้งจอกที่ตายแล้วออกมา "เต็มจนไม่สามารถเต็มกว่านี้ได้อีกแล้ว!"

เจ้าของร้านดูขนสัตว์อย่างถี่ถ้วนรอบหนึ่ง เห็นว่าไม่มีตำหนิเลยแม้แต่น้อย ร่างกายมันมีความมันวาวเป็นสีขาวบริสุทธิ์

ไม่มีรอยตำหนิเลย ถือว่าเป็นของดีจริง ๆ!

แม้เจ้าของร้านจะเป็นคนที่ทำงานในธุรกิจนี้มานาน แต่ก็ยังทำสีหน้าเคร่งขรึม "ท่านป้าต้องการขายราคาเท่าไหร่ขอรับ?"

ฉินเหล่าไท่ตอบ "เราเป็นชาวนา ไม่ได้เป็นนักล่า ราคาก็ไม่เข้าใจมากนัก ข้าไม่กล้าตั้งราคาสูง ให้เจ้าของร้านตั้งราคาตามตลาดได้เลย แต่ขอแค่ไม่ต่ำกว่ามูลค่าของมันก็พอ ตัวสุนัขจิ้งจอกตัวนี้หลานสะใภ้ของข้าเสี่ยงชีวิตแย่งชิงมาจากปากหมาป่า"

เจ้าของร้านฟังแล้วรู้สึกแปลกใจ "เรื่องราวเป็นอย่างไรขอรับ?"