ตอนที่ 32 กินเมียตอนกลางวัน

ตอนที่ 32 กินเมียตอนกลางวัน

เมื่อคืนทั้งฟางหรงถูกท่านอ๋อง ผู้เป็นสามีเคี่ยวกรำนางแทบจะไม่ได้นอน กว่าจะได้พักก็เกือบจะเช้าของวันใหม่ ร่างกายของนางนั้นมีแต่รอยความแสดงตัวเป็นเจ้าของเรือนร่าง นางหลับสนิทหนุนที่แขนของเขา ส่วนผู้เป็นสามีโอบกอดเอวคอดกิ่วของภรรยาไว้ผ้าห่มผืนบางห่มร่างของทั้งสองที่อิงแอบแนบชิดดูอบอุ่นยิ่งนัก

ตอนเช้าที่อากาศสดใสแต่ไร้เงาของเจ้านายทั้งสองที่ยังไม่ออกมาจากเรือนหอ ที่เมื่อคืนทั้งคู่ได้เข้าหอกัน ถิงถิง สาวใช้ตัวน้อย ยืนชะเง้อคอมองที่ปานประตูหน้าเรือนหลังใหญ่ที่ปิดสนิท ไม่มีทีท่าว่าจะเปิดออกเสียที พ่อบ้านฉางเมื่อเห็นเด็กน้อย จึงได้รีบเอ่ย “ถิงถิง นายท่านและนายหญิงยังไม่ตื่นหรอก เจ้าพักเถิด หากมีอะไรเดี๋ยวข้าจะเรียกเจ้าเอง” พ่อบ้านรีบเอ่ยให้สาวใช้ตัวน้อยกลับไป

เด็กน้อยช่างไม่รู้ประสาเสียเลย ค่ำคืนเข้าหอมีค่ากว่าทองพันช่าง พ่อบ้านฉางแม้ไม่เคยมีภรรยามาก่อนก็ต้องรู้ว่าเมื่อคืนทั้งคู่คง.....กันนานขนาดไหนและกว่าจะได้นอนก็รุ่งเช้าเป็นแน่ พ่อบ้านส่ายหัวไปมาเล็กน้อย พลางแย้มยิ้มแล้วเดินจากไป

ผู้ที่อยู่ในเรือนก็พากันหลับสบายเวลาก็ล่วงเลยจนถึงมื้ออาหารกลางวัน ที่ฟางหรงนั้นรู้สึกสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะว่าแสงแดดเริ่มร้อนขึ้นมาแล้ว อีกอย่างนางหิวมากด้วย เมื่อคืนนางเสียพลังไปก็มิใช่น้อย เมื่อนางลืมตาตื่นขึ้นก็ยังพบกับผู้เป็นสามีของนางหลับสนิท นางนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเขาพลางเท้าแขนตนเองมองใบหน้าอันหล่อเหลาของผู้เป็นสามี

นิ้วมือเรียวของนางเกลี่ยกรอบใบหน้าของสามี จนมาหยุดที่ริมฝีปากหยักได้รูปของเขา จมูกที่โด่งคมสันนั่นรับกับริมฝีปาก ดวงตาที่หลับสนิทเมื่อมองแล้วก็ไม่ทำให้นางรู้เลยว่า ผู้เป็นสามีเวลานอนหลับเหมือนลูกแมวตัวน้อย แต่เมื่อเวลาร่วมรักกับนางเขากลายร่างเป็นพยัคฆ์ที่ดุร้าย ทำให้นางล่องลอยไกลแสนไกล มิหนำซ้ำยังทำให้นางหมดเรี่ยวแรง แข็งขาก็สั่นทรงตัวไม่อยู่ ช่างร้ายกาจยิ่งนัก

ผู้เป็นสามีแย้มยิ้มอยู่ในใจเขารู้แล้วว่าภรรยาของเขาตื่น ตนเองแกล้งหลับนั้นอยากจะรู้ว่านางจะทำอันใด ยามเมื่อนิ้วมือของนางเกลี่ยที่ใบหน้าของเขาช่างชวนให้เขาอยากจะจับนางกดอีกสักครั้งก่อนรับอาหารกลางวันเสียจริง ว่าแล้วเขาลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว รีบจับมือของภรรยา พลิกตัวของตนเองขึ้นคร่อมร่างของภรรยาอย่างรวดเร็ว

คนที่อยู่ใต้ร่างไม่ทันได้ตั้งตัวก็ตกใจยิ่ง มือเรียวตีเข้าไหล่หนาของเขายามเมื่อเขานั้นกดจมูกโด่งลงที่ซอกคองามของนาง “ท่านพี่ อุ้ยอย่าเจ้าเจ้าค่ะ” นางตกใจที่เขาดูดซอกคอของนางอีกแล้ว

“พี่หิวขอกินหน่อยเถิด ใจจะขาดแล้ว” เขาว่า พลางยกยิ้ม ดวงตาของเขานั้นดูกรุ้มกริ่มยิ่งนัก แอบมีอมยิ้มบางเบาหัวเราะขบขันภรรยาที่พยายามดันตัวเขาให้ออกจากร่างของนาง แรงของนางจะสู้แรงของเขาได้เช่นไร

เขาไม่สนใจการตอบโต้หรือคำพูดเล็ก ๆ น้อยของภรรยา มือเรียวถูกรวบไว้โดยสามี เขาจับนางเพียงแค่ข้างเดียวก็อยู่เสียแล้ว ใบหน้าแย้มยิ้มช่างเจ้าเล่ห์นั่น กดจมูกโด่งสูดดมที่ซอกคออีกครั้งแล้วดูดจนเกิดเสียงดัง จ๊วบ จ๊วบ ที่คอของนาง ทิ้งรอยแดง ๆ ไว้อีกแล้ว “ท่านพี่ อ๊า อย่าดูดเจ้าคะ” นางว่า เพราะเรือนร่างนางมีแต่ร่องรอยเต็มตัวไปหมด

“พี่อยากดูดนี่นา ทั้งหอมทั้งอร่อย” เขาว่า “ภรรยารัก ขออีกสักรอบนะ พี่หิวมากจนจะขาดใจ” เขาว่า จากนั้นเขาลงลิ้นซากอุ่นของเขาไล้ลงมาที่กลางหน้าอกของนาง ร่างกายของนางอ่อนระทวยไม่อาจจะต้านแรงราคะของตนเองที่ตอนนี้กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในกาย

ลิ้นซากอุ่นร้อนของเขาดูดเข้าที่ยอดถันสีหวานของภรรยา ฟางหรงแอ่นตัวขึ้นรับริมฝีปากและลิ้นซากของเขาที่ดูดยอดถันอยางนุ่มนวล “อ๊ะ อ๊ะ ท่านพี่ อุ้ย อุ้ย” นางเริ่มครางกระเส่าเพราะความเสียวซ่านรัญจวน เขากัดหยอกล้อ เบา ๆ ที่ตุ่มไตที่แข็งขึ้นสู้ นางจึงได้ร้องออกมาเพราะถูกฟันขาวสะอาดสะอ้านของเขาขบกัดเบา ๆ นางเสียวจนไม่อาจจะอธิบายได้

เขาดูดที่ยอดถันทั้งสองข้างไปมาสลับกัน เพื่อไม่ให้ข้างใดข้างหนึ่งน้อยหน้า มือที่เขาจับแขนของภรรยาไว้ ก็ปล่อยให้เป็นอิสระ เขาลูบลงไปที่เนินสวาทไร้เส้นไหม เนินอวบ ๆ นั้นกระเด้งขึ้นสู้มือเขายามที่เขาแหวกกลีบกุหลาบสัมผัสติ่งเนื้อ เล็ก ๆ หน้าถ้ำ เขาคลึงเบา ๆ ร่างกายของนางก็เกร็งสะท้านไปทั้งตัว อีกทั้งยังเด้งขึ้นสู้มือเขาอีก