ตอนที่ 34
ตอนที่ 34 ออกเดินทาง
October 22, 2026
ตอนที่ 34 ออกเดินทาง
ภายในห้องนอนสี่เหลี่ยมของ ฟางหรงและท่านอ๋อง ที่ทั้งคู่นอนอยู่บนเตียง สามีของนางเอาแขนก่ายหน้าผากของตนเอง เหมือนกำลังกลุ้มอกกลุ้มใจเรื่องอันใด ส่วนภรรยาเมื่อเห็นว่าสามีของตนเองดูท่าจะกังวลใจ นางนอนตะแคง เท้าค้างมองใบหน้าของสามี ที่นางทั้งรักและหวง
“ท่านพี่ เดินทางเมื่อไหร่เจ้าคะ”
“อีกสามวันข้างหน้า เสี่ยวชุนบอกเจ้าหรือ”
“เจ้าคะ ท่านพี่ไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะดูแลตัวเองเจ้าคะ”
เสียงสองสามีภรรยาพูดคุยกันอยู่ในห้องนอน บ่าวไพร่ทั้งหลายก็พากันเข้าเรือนนอน ยกเว้น ทหารที่เดินเวรยามบริเวณรอบ ๆ จวน ถิงถิง สาวใช้ตัวน้อยนั่งอยู่ที่ศาลารับลมเย็น ๆ ดวงตาของนางนั้นก็เอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตา พ่อบ้านฉาง บุรุษที่มีอายุมากแล้ว แต่ผมของเขาที่รวบเก็บ ปักปิ่นไม้ธรรมดา เขาเดินมานั่งข้าง ๆ เด็กสาวที่ดูท่าว่ามีเรื่องทุกข์ใจ
“เจ้าเด็กน้อย ร้องไห้เรื่องอันใด บอกลุงผู้นี้ได้หรือไม่” พ่อบ้านฉางเอ่ยอย่างเป็นห่วง
ถิง ถิงหันตามเสียงเรียกก็พบกับท่านลุงที่เอ่ยขึ้น “ท่านลุงฉาง ข้าสงสารนายหญิงเจ้าคะ เพิ่งจะแต่งงานได้ไม่กี่วัน ก็ต้องห่างจากท่านอ๋องแล้ว” นางเอ่ยขึ้น พลางซบไหล่หนาของท่านลุง ที่เขาเอ็นดูนางเหมือนลูกสาว
“เห้อ ข้าก็สงสารนายหญิงเช่นกัน จะทำอย่างไรได้ ก็ที่นั่น...มีชาวบ้านเดือดร้อน และยังมีพวกโจรอีกด้วยนี่สิ จะเห็นแก่ความสุขส่วนตนไม่ได้ ต้องเห็นแก่ส่วนรวมด้วย หากเจ้าอยู่ที่แดนเหนือ แล้วตกทุกข์ได้ยาก หากมีคนยื่นมือเข้าช่วยเหลือ เจ้าจะดีใจหรือไม่”
“แน่นอนว่าข้าย่อมดีใจ”
“ชาวบ้านพวกนั้นก็เหมือนเจ้า อย่าคิดมากเลย นายหญิงยังไม่พูดทัดทาน แต่เจ้ากลับคิดแทน”
“เจ้าคะ ข้าเข้าใจแล้ว ท่านลุง” สองลุงหลานต่างวัยคุยปรับทุกข์กัน แต่ทั้งคู่ช่างไม่รู้เลยว่า นายหญิงของเขานั้นคิดแผนเอาไว้อย่างแยบยล ผู้ร่วมขบวนครั้งนี้ก็มีเสี่ยวชุนน้องสาว และจะมีนายทหารที่เป็นคนของนางติดตามด้วย สามคน
เช้าวันเดินทาง ท่านอ๋องตื่นแต่เช้ากว่าทุกวัน ทำให้ฟางหรงตื่นตามด้วยเช่นกัน เมื่อคืนนางนอนไม่หลับต่างหากล่ะ นางจัดแจงสามชุดให้กับสามีของนาง เป็นชุดหนังสีดำทั้งชุด สวมหมวกกวาน ปักปิ่นมังกรคาบลูกแก้วไว้ เป็นปิ่นพระราชทาน ใช้เบิกทางโดยที่ไม่ต้องมีใบผ่านทางหรือป้ายหยก ชุดหนังสีดำนั้นด้านหลังปักลวดลายมังกรสี่เล็บ แสดงถึงฐานะเชื้อพระวงศ์ที่สูงศักดิ์