บทที่ 4

นางหรั่งมองมีดสั้นที่นายและนางทอมป์สัน “เราไม่ได้ตกลงกันตอนเจอกันที่โรงแรมเมื่อวานนี้เหรอ?

“แซมมี่จะยังคงเป็นลูกสาวของเรา และเรายินยอมให้เธอมาเยี่ยมคุณเป็นครั้งคราว แล้วทำไมแซมมี่ถึงบอกว่าเธอกำลังจะจากเราไป เธอพูดอะไรกับเธอ”

สำหรับนางหรั่ง ซาแมนธาเป็นผู้หญิงที่เก่งมาก และคิดว่าครอบครัวทอมป์สันจะมาแย่งซาแมนธาไปจากเธอ

เธอทนความคิดที่จะออกจากซาแมนธาไม่ได้และจะไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น

นายทอมป์สันพูดไม่ออก นางทอมป์สันโบกมือและพูดว่า "ไม่มีอะไร เราไม่ได้พูดอะไรกับเธอ กรุณาอย่าเข้าใจเราผิด คุณผู้หญิง"

ขณะที่เธอพูด เธอก็เหลือบมองเบลล่าจากหางตา

นางหรั่งมองตามไปและเห็นเบลล่าที่ไร้คำพูด เธอถูกจับทันทีด้วยคลื่นแห่งความรำคาญ

นางหรั่งขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด มองเบลล่าอย่างเคืองๆ แล้วถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวว่า "นี่เธอเองใช่ไหม เธอพูดอะไรกับแซมมี่"

เบลล่าไม่ตอบแต่จ้องนางหรั่งเงียบๆ

ซาแมนธาสำลัก“ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณทอมป์สันหรอก เธอไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลย ฉันแค่คิดว่ามันเป็นสิ่งที่ควรทำ”

เธอดูเศร้ามาก แต่ดวงตาของเธอยังชัดเจน และน้ำเสียงของเธอก็หนักแน่นเมื่อเธอพูดต่อว่า "แม่คะ สิ่งสุดท้ายที่หนูอยากจะทำคือฝากหนูกับพ่อไว้ แต่คุณทอมป์สันคือลูกสาวแท้ๆ ของลูก ดังนั้น หนูว่าฉันย้ายไปอยู่กับครอบครัวทอมป์สันดีกว่า

“หนูจะขอบคุณมากถ้า คุณทอมป์สันอนุญาตให้หนูกลับมาหาคุณและพ่อเมื่อคิดถึงพวกคุณ”

นางหรั่งแทบไม่เชื่อหูตัวเองและมองไปที่ซาแมนธาอย่างประหม่า

อีธานพูดด้วยน้ำเสียงไม่เห็นด้วย "นั่นมันไร้สาระ แซมมี่ เราตกลงเรื่องนี้แล้ว เธอจะเป็นลูกสาวของตระกูลหรั่งตลอดไป ใครก็ตามที่กล้าบังคับให้เธอจากไปเขาคนนนั้นจะสร้างศัตรูกับพวกเรา!"

ขณะที่เขาพูดสายตาของเขาก็เหลือบไปที่เบลล่าและเขาก็ส่งสายตาเตือนเธอ

นางหรั่งรวบรวมความคิดและพูดว่า"แซมมี่ในใจของพวกเรา เธอคือลูกสาวคนเดียวของเรา เราไม่ต้องการใครอื่นนอกจากเธอ!"

ดวงตาของนางหรั่งฉายแววมุ่งมั่น เธอไม่อยากให้กำเนิดเบลล่าเพื่อที่เธอจะได้ไม่ทำร้ายซาแมนธาและบังคับให้เธอจากไป

นายและนางทอมป์สันเงียบแต่ข้างในเศร้าหมอง

จากนั้นพวกเขาก็เล่นกลต่อไป

นางทอมป์สันกล่าวว่า "คุณนาย ฉันรู้ว่าแซมมี่เป็นแก้วตาดวงใจของคุณ แต่เธอก็เป็นลูกสาวของเราเหมือนกัน บางทีเราควรแก้ไขข้อผิดพลาดนี้และเปลี่ยนสองสาวกลับ เราสามารถติดต่อกันได้ในอนาคต"

“จะกลับคำได้ยังไง”

คำพูดเหล่านั้นทำให้นางหรั่งเดือดดาล นางเหลือบมองนางทอมป์สันและเหวี่ยงซาแมนธาไปข้างหลัง นางเกรงว่าซาแมนธาจะถูกพรากไปในวินาทีถัดไป

เธอดูเหมือนแม่ไก่ที่ปกป้องลูกไก่ของเธอใครๆก็สัมผัสได้ถึงความรักอันยิ่งใหญ่ของมารดาที่เธอแสดงออกมา

ถึงอย่างนั้นเบลล่ายังคงดูเฉยเมย

ดวงตาของเธอมืดสนิท และเธอต้องการที่จะจดจำทุกสิ่งที่พวกเขาพูดและทำไว้ในใจของเธอเพื่อที่เธอจะได้ไม่มีวันลืมวันนี้

“ฉันไม่ได้หมายถึงสิ่งนั้น...”นางทอมป์สันตะกุกตะกักและส่ายหัวขณะมองเบลล่าด้วยสายตากังวล เธอทำให้ดูเหมือนว่าเธอทำทั้งหมดนี้เพื่อเบลล่า

นางหรั่งรับคำใบ้และลุกเป็นไฟ “ฉันเข้าใจผิดแล้วเหรอ? ถ้าเธอไม่ได้หมายถึงคำพวกนั้น แล้วเธอพูดมันทำไม?

“ฟังให้ดี นายและนางทอมป์สัน ลูกสาวของตระกูลหรั่งจะเป็นแซมมี่เท่านั้น เราจะไม่ให้ใครมาแทนที่เธอ!”

นางทอมป์สันทำท่าทางหมดหนทางและก้มหน้าลงเพื่อปกปิดสีหน้าแห่งชัยชนะ

ริมฝีปากแตกในรอยยิ้มประชดและเธอก็ตัดในทันใดนั้น คุณนายหรั่งไม่ต้องกลัวหรอก ซาแมนธาจะไม่ทิ้งครอบครัวหรั่ง แม้ว่าคุณจะตีเธอด้วยไม้ก็ตาม

“คุณคิดว่าเราสลับร่างกันโดยบังเอิญเหรอ ทอมป์สันวางแผนทั้งหมดเพื่อให้ลูกสาวของพวกเขาเติบโตเป็นคุณหญิงของตระกูลหรั่ง พวกเขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้ซาแมนธาอยู่ภายใต้ปีกของครอบครัวหรั่ง

“ทุกสิ่งที่พวกเขาพูดและทำเป็นเพียงกลอุบายเพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะไม่ไล่ซาแมนธาออก”