ตอนที่ 12
Chapter 12 พรหมจรรย์ของภรรยาตาบอด
October 22, 2026
Chapter 12 พรหมจรรย์ของภรรยาตาบอด
นางเบียดกายเข้าหาสามี แอ่นอกตูมเบียดแนบชิดแผ่นอกกว้างเต็มไปด้วยมัดกล้าม และแน่นอนที่สุดนางแอ่นโหนกนูนเข้าหาแท่งทวนของเขาราวกับต้องการจะบอกว่านางพร้อมแล้วที่จะทำหน้าที่ภรรยาให้แก่เขาอย่างสมบูรณ์
ริมฝีปากร้อนจูบจ้วงซุกไซ้ไปตามลำคอระหง มือหนาสากเลื่อนไปลูบต้นขาขาวนวลเนียนก่อนจะจับเรียวขาของนางยกขึ้นพาดบนบ่าของเขาทั้งสองข้าง
“เจ้าพร้อมแล้วใช่หรือไม่เหมยเอ๋อร์”
น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยถามในขณะที่ปลายหัวหยักถูไถไปตามกลีบบุปผาทั้งสองกลีบอย่างช้าๆ ก่อนจะดุนดันจนกลีบเผยอออกแล้วเบียดชิดบดขยี้เมล็ดเสียวด้วยปลายหัวหยักที่แข็งขึง
“อาห์ อะ...อื้อ”
หญิงสาวครางเสียงหลงเมื่อรับรู้ได้ถึงความแข็งขึงและใหญ่ยาวที่กำลังรุกล้ำเบียดชิดอยู่บริเวณปากทางรัก นางเกร็งอย่างรอคอยด้วยไม่ประสากับการเสพสมระหว่างสามีภรรยา
มือเล็กยื่นออกไปแตะที่ใบหน้าและริมฝีปากหนาหยักของเขา ก่อนที่นางจะเอื้อนเอ่ยคำที่เขาเฝ้ารอคอยออกไป
“ข้าพร้อมจะเป็นของท่านแล้วเจ้าค่ะ...อื้อ”
ตอบได้เพียงเท่านั้นริมฝีปากหวานก็ถูกเติมเต็มด้วยเรียวปากอุ่นร้อน จูบแรงเร้าดุดันจนเรียวปากเริ่มบวมเจ่อ ลมหายใจเริ่มหอบกระชั้นฉายชัดว่าสามีกำลังปลดปล่อยความใคร่กระสันออกมาไม่ต่างจากสัตว์ป่าที่ต้องการผสมพันธุ์
“อื้อ อื้อ”
นางบิดกายเร่าสะบัดใบหน้าหวานเมื่อเขาดันปลายหัวหยักให้ถูไถไปตามร่องเสียวแรงขึ้นแรงขึ้น แล้วโดยไม่ทันตั้งตัวท่อนเอ็นก็ดุนดันสอดเข้าไปในรูสวาทที่แสนคับแคบ
“อื้อ อะ....อาห์ จะ....เจ็บ อื้อ”
หญิงสาวบิดเบี้ยวใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด เมื่อแท่งหยกใหญ่ยาวเสียบเข้ามาครึ่งลำเอ็น คับแน่นราวกับจะฉีกเนื้อหนังของนางออกจากกัน
“มะ...ไม่เอาแล้ว จะ...เจ็บ”
หยาดน้ำตาไหลออกจากดวงตาที่ปิดสนิท ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว ด้วยไม่เคยรู้มาก่อนว่าการเสพสังวาสระหว่างชายหญิงจะนำมาซึ่งความเจ็บปวดเช่นนี้
“ภรรยาข้า...”
แม่ทัพหนุ่มเอื้อนเอ่ยเรียกนางด้วยน้ำเสียงทุ้มหวานอบอุ่น ก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมนแผ่วเบาก่อนจะขบสันกรามเพื่อกดข่มความปวดหนึบที่ร้าวไปทั้งหน้าขา ความคับแน่นบีดรัดของและพรหมจรรย์ที่เพิ่งขาดวิ่นทำให้เขาแทบจะอดทนไม่ไหว
กระนั้นการร่วมเตียงไม่ควรมีใครมีความสุขอยู่เพียงฝ่ายเดียว ควรที่จะต้องจับจูบมือกันและกันแล้วสุขสมไปพร้อมๆ กัน
“เจ้าแค่ต้องทำความรู้จักกับมัน อีกเดี๋ยวเดียวเจ้าก็จะคุ้นชินและชอบที่จะให้ข้าสอดใส่เข้ามาในกายเจ้า”
ปลอบประโลมพลางค่อยๆ จูบไปตามนวลแก้มอิ่ม ใช้ริมฝีปากละเลียดเช็ดหยาดน้ำตาของนางอย่างแผ่วเบา ปิดริมฝีปากของนางแล้วปรนเปรอด้วยรสจูบแสนหวาน ในขณะที่มือหนาสากจัดการฟอนเฟ้นทรวงอกอิ่ม หมุนวนก่อนจะบี้บดความนุ่มนิ่มนั้นอย่างเมามัน
“ทะ...ท่านพี่”
คนตัวเล็กถูกเค้นนมจนอ่อนระทวยไปหมดทั้งสรรพางค์กาย ลืมความเจ็บปวดจึงไม่เกร็งต่อต้านสัมผัสที่เขาสอดใส่เข้ามา และนั่นทำให้นางได้รู้จักกับความเสียวจนหัวใจไหววูบคล้ายจะร่วงหล่นลงไปกองอยู่ที่พื้น
“อะ...อื้อ”