ตอนที่ 32
Chapter 32 ข่าวลือ
October 22, 2026
Chapter 32 ข่าวลือ
“ทะ...ท่านพี่ คุ...คุยกันก่อนสิเจ้าคะ อะ...อื้อ”
หญิงสาวพยายามร้องประท้วง แต่ดูเหมือนสามีที่กลัดมันทุกชั่วยามจะหาได้สนใจ ซุกไซ้ไล้ปลายจมูกโด่งลงไปยังเนินอกอิ่ม ขณะที่มือหนากอบกุมสะโพกหนันแน่นของภรรยาแล้วบีบแรงๆ ก่อนจะยกมือฟาดเผียะเต็มแรง
“อื้อ”
คนตัวเล็กครางเสียงสั่น กลืนคำปฏิเสธไปเสียสิ้น ก่อนจะปล่อยตัวปล่อยใจให้สามีเชยชมด้วยความยินยอม นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นเงาของเขาเคลื่อนทับลงมาบนเรือนร่างของนาง
ได้เห็นจังหวะการเคลื่อนไหวที่แข็งแกร่ง ได้เห็นว่าบั้นเอวของเขานั้นขยับโยกกระแทกแรงได้รัวเร็วไม่หยุดพัก
ตับ! ตับ! ตับ!
“อื้อ อื้อ อะ...อาห์ สะเสียวจังเลยเจ้าค่ะท่านพี่ อื้อ อื้อ อะ...อื้อ”
หญิงสาวครวญเสียงกระสันกอดก่ายสามีเอาไว้แนบแน่น ปรนเปรอรสสวาทให้แก่กันราวกับหิวโหยอยู่ตลอดเวลาก็ไม่ปาน
จางจ้าวถางจูงมือภรรยาออกเดินจากกระท่อมหลังน้อยโดยมีสัมภาระแค่เพียงห่อผ้าผืนเดียวและดาบเล่มใหญ่ที่เขาเหน็บไว้ข้างเอว
“เสียดายจังเลยเจ้าค่ะ”
หญิงสาวหยุดเดินก่อนจะหันกลับไปมองกระท่อมหลังเล็ก ภาพเลือนรางเหมือนมีเงาตะคุ่มๆ ตรงนั้นคงเป็นกระท่อมที่นางใช้อาศัยนอน ส่วนที่โล่งๆ ตรงโน้นคงเป็นแปลงผักที่นางกับสามีเคยกกกอดเย้ยฟ้าท้าดิน
“เสียดายอะไรหรือ”
“ข้าอยากเห็นสถานที่ที่เป็นเรือนหอของข้ากับท่าน แต่กลับไม่มีโอกาส ข้าทำได้แค่เพียงเห็นทุกอย่างเป็นเงาดำ พอจะมีสีสันปะปนแต่ก็แทบไม่รู้ว่าอะไรคืออะไร”
“เอาไว้เจ้าหายดีเมื่อไหร่ ข้าจะพาเจ้ากลับมาที่นี่ ให้เจ้าได้เห็นกระท่อมน้อยหลังนี้ด้วยดวงตาคู่นี้ของเจ้าดีหรือไม่”
“ได้หรือเจ้าคะ”
“ได้สิ”
“แต่ว่าการเดินทางค่อนข้างลำบาก ข้าไม่อยากรบกวน...”
เรียวปากเล็กถูกปิดด้วยนิ้วมือของชายหนุ่มเพื่อไม่ให้นางเอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดออกมา
“หากเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเจ้า ไม่เคยมีเรื่องไหนที่ข้าลำบาก ข้าเต็มใจที่จะทำทุกอย่างเพื่อเจ้า”
“ขอบคุณนะเจ้าคะท่านพี่”
หญิงสาวยิ้มกว้างเอนศีรษะซบลงบนไหล่ของสามี ก่อนที่ทั้งสองจะออกเดินทางเข้าไปในตลาดเมืองหนันหนิงด้วยกันอย่างไม่เร่งรีบ จุดหมายปลายเท้าคือโรงเตี๊ยมในตลาดซึ่งเป็นจุดนัดพบของเหล่าทหารที่รอประจำการอยู่ก่อนแล้ว
“ดูนั่นสิ ใช้คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหลี่หรือเปล่า”
“จริงด้วย! งามเช่นนี้คงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคุณหนูหลี่ซินเหมย ผู้ที่มีดวงตางดงามราวกับมีเวทมนตร์สะกดให้หลงใหล ว่าแต่ชายที่นางยืนอยู่ข้างๆ ใช้เจ้าใบ้ที่อาศัยอยู่ที่กระท่อมชายป่าหรือเปล่า”
“ใช่แล้วข้าจำเขาได้”
“แสดงว่าข่าวลือเป็นเรื่องจริง ท่านประมุขหลี่อับอายที่บุตรสาวคนโตตาบอดจึงได้มอบนางให้เป็นภรรยาของเจ้าใบ้”