บทที่ 4

หญิงสาวที่ร่างกายบอบช้ำ ค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นจากเตียงแบบยากลำบาก พอลุกขึ้นนั่งได้ดวงตางามก็มองไปทั่วห้อง แต่ไม่เจอผู้ชายที่ร่วมเตียงอยู่กับเธอเมื่อคืนนี้แล้ว

เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ดีกว่าต้องตื่นมาเจอหน้าผู้ชายคนนั้น ถึงแม้จะเสียใจ แต่เธอจะไปเรียกร้องกับใครได้ล่ะ เพิ่งรู้จักกันวันแรกก็ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เขาไปหมดทุกอย่าง

ขณะที่ชำระร่างกายอยากจะเอาศีรษะโขกกำแพงให้ตายไปเลย แต่ถ้าไม่มีเธอแล้วแม่จะอยู่ยังไง หญิงสาวก็เลยต้องพยายามหายใจเข้าลึกๆ ไว้

อาบน้ำเสร็จเธอต้องได้ออกมาตามเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ในห้อง พอใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้น สโรชาก็ออกมาจากห้องนั้น

"คุณผู้หญิงจะจ่ายค่าห้องเป็นเงินสดหรือบัตรเครดิตครับ"

"อะไรนะคะ" อุตส่าห์คิดว่าจะรีบเดินผ่านแบบไม่ให้ใครเห็นหน้าแล้ว แต่นี่เธอต้องได้จ่ายค่าห้องเองอีกงั้นเหรอ

"ขอจ่ายเป็นบัตรเครดิตค่ะ" สโรชาควักเอาบัตรที่อยู่ในกระเป๋าส่งให้กับพนักงานไป ขณะที่ยืนรอเธอต้องได้หันหน้าหนีจากคนที่เดินผ่านไปมา ถ้ามีแว่นตาดำก็คงจะดีกว่านี้

"ช่วยเซ็นต์ชื่อตรงนี้หน่อยครับ" พนักงานยื่นสลิปออกมาให้เซ็นต์ชื่อ หญิงสาวก็เลยต้องได้เซ็นต์ลงไป

"ขอบคุณที่มาใช้บริการครับ" ขณะที่เธอกำลังจะรับบัตรคืนมา แต่พนักงานก็จับไว้แน่น

"??"

"ต้องการอยากจะใช้บริการห้องต่อไหมครับ" เห็นใบหน้าที่งดงามของเธอแล้ว ก็เสี่ยงดวงถามดู เผื่อว่าเธออยากจะได้เงินเพิ่มจากเสี่ยที่มาเมื่อคืนนี้

"เอาบัตรฉันคืนมานะ"