บทที่ 9

"คุณนี่เหมือนมานั่งอยู่ในใจฉันเลยนะ"

"ดีเหมือนกันเราจะได้คุยกันรู้เรื่อง" เขาไม่รู้หรอกว่าที่เธอพูดมาเป็นการประชดหรือเรื่องจริง และไม่จำเป็นต้องไปรู้ด้วย เพราะเขาไม่ได้สนใจผู้หญิงตรงหน้าอยู่แล้ว

"จะคุยอะไรก็คุยมาแต่ปล่อยฉันก่อนได้ไหม"

พอแขนของเธอเป็นอิสระหญิงสาวก็เอาอีกข้างมาลูบคลำ เพื่อบรรเทาความเจ็บที่ถูกเขารั้งไว้เมื่อสักครู่

"เธอคิดยังไงกับเรื่องนี้"

"เรื่องอะไร"

"เรื่องที่ผู้ใหญ่กำลังคุยกัน"

"นั่นมันก็เรื่องของผู้ใหญ่"

"เธอไม่ต้องมาตีหน้าซื่อหรอก ฉันรู้ว่าผู้หญิงแบบเธอคิดอะไรอยู่"

หญิงสาวไม่เถียงแต่เธอแอบสมเพช ชีวิตเขาคงจะเจอแต่ผู้หญิงประเภทนั้นสินะ ก็เลยเหมารวมไปหมดว่าผู้หญิงจะเป็นเหมือนกัน

"เธอเตรียมตัวไว้ด้วยแล้วกัน อาจจะได้ทำตามผู้ใหญ่"

"ค่ะ"

"ค่ะ?" เขาคิดว่าเธอควรที่จะพูดอะไรมากกว่านอกจากคำนี้

"ฉันไปได้หรือยังคะ"

"เรายังไม่ได้คุยอะไรกันเลย"

"คุณอยากจะคุยอะไรอีก"

บนรถแท็กซี่..

หึ..ดีเหมือนกัน ถ้าเราได้ย้ายออกไปอยู่ที่บ้านของเขา คงจะเป็นอิสระ เพราะยังไงเขาก็คงไม่มาสนใจใยดีอะไรในตัวเรา ..สโรชาคิดถึงคำที่เขาพูดก่อนออกมาส่งเธอขึ้นแท็กซี่

เขาบอกทุกอย่างว่าตัวเขามีผู้หญิงที่รักอยู่แล้ว แต่ติดปัญหาตรงฐานะ หญิงคนรักก็เลยยอมถอยเมื่อถูกกดดันหนักเข้า แต่เขาไม่คิดจะยอมแพ้

แต่ไม่ใช่แค่เขาที่บอกเรื่องราวในชีวิต เธอก็ต้องการความช่วยเหลือจากเขาเหมือนกัน สโรชาเล่าให้อีกฝ่ายฟังทุกอย่างเช่นกัน ว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของภรรยาหลวง ตอนนี้แม่ของเธอพักรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล และเธอถูกแม่ใหญ่กดดันไม่ให้ไปพบเจอแม่ที่แท้จริง เพราะกลัวสังคมจะรู้ว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ

ทั้งสองก็เลยตกลงกัน ว่าจะช่วยเก็บความลับนี้ไว้ และถ้าอีกฝ่ายต้องการความช่วยเหลือก็จะยื่นมือเข้ามาช่วย

ก่อนออกมาเธอได้ขอร้องเขาอีกอย่าง ถ้าแต่งงานกันแล้วให้เขารับตัวเธอไปอยู่ด้วย เพราะอยากไปดูแลแม่แบบใกล้ชิดโดยที่ไม่ต้องแอบไปหาอีก

และแน่นอนว่ารามสูรยอมตกลงอย่างง่ายดาย

พอส่งฝ่ายหญิงขึ้นแท็กซี่ไปแล้ว ชายหนุ่มก็ขับรถไปคนละทาง ขณะที่ขับรถเขายังพยายามโทรหาผู้หญิงอีกคน ..เพื่อจะบอกว่าให้เธอรอก่อน ถ้าทุกอย่างที่เขากำลังทำอยู่ประสบผลสำเร็จ ทั้งสองจะได้ครองรักกัน

แต่โทรยังไงปลายสายก็ไม่ยอมรับ พอโทรหลายครั้งเข้าทางนั้นปิดเครื่องไปเลย

[โรงพยาบาลเอกชน]

สโรชาให้แท็กซี่มาจอดที่หน้าโรงพยาบาล เรื่องยาคุมเธอลืมไปแล้ว เพราะถึงแม้จะเป็นยาคุมฉุกเฉินที่ครอบคลุมได้หลายชั่วโมง แต่ก็ไม่ทันแล้ว ถ้ามันจะซวยมากจนตั้งท้อง ก็ปล่อยมันไปเถอะ หญิงสาวรีบเดินตรงเข้าไปในโรงพยาบาล โชคดีก่อนที่จะหายไปเธอได้ฝากแม่ไว้กับพยาบาลที่นี่

แน่นอนว่าค่ารักษาต้องมากอยู่แล้ว แต่ถ้าเธอยอมทำตัวดี แม่ใหญ่ก็จะจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แบบนี้ตลอด หญิงสาวก็เลยยอมทำตาม

"แม่เป็นยังไงบ้างคะ"

"หนูหายไปไหนมาตั้งหลายวัน แม่ใหญ่ทำอะไรหนูไหม"