บทที่ 1

กลางคืนสงบลงและรุ่งสางก็แตกสลาย

แสงและเงาที่เบาบางสาดเข้ามาในห้องผ่านรอยแตกของผ้าม่าน และมองเห็นได้ไม่ชัดว่าคนบนเตียงไม่ได้นอนหลับอย่างสงบสุข

ในความฝัน

เสียงปรบมือดังกึกก้อง และทุกคนก็ตั้งหน้าตั้งตารอ

ในพิธีมอบรางวัลใหญ่ เมื่อพิธีกรพูดจบ หญิงสาวสวยในชุดสีแดงรัดรูปพอดีตัว ค่อยๆ ลุกขึ้นและก้าวขึ้นแท่นสูงด้วยรองเท้าส้นกริชสูงสิบเซนติเมตร

กรามล่างยกขึ้นเล็กน้อยและกวาดสายตาไปทั่วผู้ชมที่แสดงความยินดีกับเขาด้วยความจริงใจหรือไม่จริงใจและรอยยิ้มที่น่าพึงพอใจก็ไหลออกมาจากมุมปากของเขาภายใต้แสงสปอตไลต์นั้นช่างน่าตื่นตาจนผู้คนไม่กล้ามองตรงไป

มีความลังเลชั่วขณะในอากาศ ตามมาด้วยเสียงปรบมืออย่างกระตือรือร้นมากขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งของแฟนๆ

เธอหรี่ตา เพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่เป็นจุดสนใจของทุกคน และใช้เวลานานก่อนที่เธอจะพร้อมรับถ้วยรางวัลจากผู้ประกาศรางวัล

ช่วงเวลานี้เป็นเกียรติที่เป็นของเธอเท่านั้น

"แตก--"

ก่อนที่ปลายนิ้วจะสัมผัสถ้วยรางวัล ทันใดนั้น เสียงอุทานก็ดังมาจากรอบ ๆ ตัว โคมระย้าคริสตัลที่หรูหราและสวยงามเหนือศีรษะก็พังทลายลงตามสายตาของทุกคน

"ไอ้บ้า!"

ผู้หญิงคนนั้นปล่อยคำสาปแช่งต่ำและวิ่งไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ตั้งใจจะอยู่ห่างจากศูนย์กลางของอุบัติเหตุ แต่เธอไม่รู้ว่าใครทำให้เธอสะดุดในความวุ่นวาย และทำได้เพียงเฝ้าดูตัวเองพุ่งไปหาคนที่อยู่ข้างๆ เธอ .

เมื่อสิ้นสติสัมปชัญญะ ใบหน้าที่ตกตะลึงของชายที่อยู่เบื้องล่างก็ปรากฏอยู่ และความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากเศษของมีคมทิ่มแทงร่างกายของเขา

...

"อา!"

Yan Xi ตื่นขึ้นจากความฝัน ปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็นๆ สัมผัสหลังของเขาโดยไม่รู้ตัว และสิ่งที่เขาสัมผัสได้คือผิวสัมผัสที่บอบบางและเรียบเนียน

"ฮู...ฮู..."

ความเจ็บปวดลึกถึงกระดูกเมื่อเศษแก้วทิ่มแทงร่างกายของเธอยังคงปั่นป่วนอยู่ในใจ เธอหอบหนัก เหมือนเครื่องสูบลมที่ทรุดโทรม ดึงคอเธอด้วยความเจ็บปวดแสบร้อน

เธอฟื้นคืนสติและยื่นมือไปที่หัวเตียงอย่างเป็นปกติ หลังจากนั้น ไม่นานร่างกายของเธอก็แข็งทื่ออย่างกะทันหันและการรับรู้ที่แทบไม่รู้สึกตัวทำให้เธอยกเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นและพบว่าตัวเองอยู่ในที่ที่แปลกประหลาดอย่างสิ้นเชิงด้วยความประหลาดใจ

ในช่วงเช้าตรู่ของฤดูร้อน แสงสลัวๆ ทะลุผ่านความมืดและแทรกซึมเข้าไปในห้อง ทำให้ Yan Xi มองเห็นทุกสิ่งรอบตัวเขาอย่างชัดเจน

นี่คือห้องขนาดประมาณ 30 ถึง 40 ตร.ม. เตียงด้านล่างกินพื้นที่เกือบ 1 ใน 4 ของพื้นที่ เล็กแต่ไม่รก จะเห็นได้ว่าเจ้าของจัดวางอย่างพิถีพิถัน

มีตู้เสื้อผ้าอยู่ที่ปลายเตียงเจ้าของเสื้อผ้าหลายชิ้นถูกจัดวางอย่างเหมาะสมซึ่งดูกระทันหันเล็กน้อยท่ามกลางเสื้อผ้าที่เรียบง่าย

ทุกอย่างแปลกมาก

Yan Xi ขมวดคิ้ว

แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสและเป็นลมหมดสติไป เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาควรจะอยู่ในโรงพยาบาลใช่ไหม? ที่นี่ที่ไหน

ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้เธอรู้สึกงุนงง เธอพยายามยืดตัวขึ้น แต่ต่อมาก็ตระหนักว่าไม่มีความเจ็บปวดใดๆ นอกจากความเมื่อยล้าและอ่อนแรงเล็กน้อย

โคมระย้าคริสตัลขนาดใหญ่ทำจากกระดาษหรือไม่?

มีอาการปวดเล็กน้อยที่หน้าผากของเธอและเธอรู้สึกไม่สบายหลังจากอาการเมาค้างเธอยกมือขึ้นลูบขมับของเธอและทันใดนั้นภาพที่ซับซ้อนก็ไหลเข้ามาในความคิดของเธอ

“อืม……”