บทที่ 10

เธอตื่นแต่เช้าวันนี้และเธอก็จัดแจงตัวเองเรียบร้อยแล้ว Ran Yun เหลือบมองไปและรู้สึกว่าดวงตาของเธอสว่างขึ้น

ผมยาวของเด็กสาวและสวยถูกรวบเป็นหางม้าที่ด้านหลังศีรษะของเธอ และดวงตาของเธอก็สะอาดและสวยงามจนน่าทึ่ง

เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่ท่อนบนของเธอ และซ่อนมุมของเสื้อผ้าไว้ในกางเกงยีนส์ที่ท่อนล่างของเธอ เผยให้เห็นเรียวขาเรียวยาวคู่หนึ่ง และรองเท้าผ้าใบสีขาวที่เท้าของเธอ เมื่อมุมปากของเธอโค้งขึ้น เธอเผยให้เห็นรสชาติที่อ่อนเยาว์และมีชีวิตชีวา

Ran Yun พยักหน้า

เดิมทีเธอไม่พอใจเล็กน้อยที่บริษัทขอให้เธอรับผู้มาใหม่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าด้วยรูปลักษณ์นี้ ตราบใดที่เธอไม่ใช่คนไม้ เธอก็ทำให้เขาโดดเด่นได้

"สาวน้อยคนนี้สวยมาก" เธอถอนหายใจ เอื้อมมือไปเช็ดใบหน้าของ Yan Xi แล้วพูดว่า: "คุณเก็บของหรือยัง"

Yan Xi ชำเลืองดูเวลา เป็นเวลาเจ็ดนาฬิกาเท่านั้น "มันเต็มแล้ว แต่ฉันต้องรอ ฉันเพิ่งทำอาหารเช้า พี่สาวหยุน คุณต้องการอะไรไหม"

หรันหยุนมาพบผู้มาใหม่วันนี้ จงใจมาแต่เช้า และบังเอิญไม่ได้ทานอาหารเช้า ดังนั้นเขาจึงไม่สุภาพเมื่อได้ยินคำพูดนั้น พยักหน้าและพูดว่า: "ตกลง"

ดังนั้น การใช้ประโยชน์จากเวลาอาหารเช้า Yan Xi จึงใช้ความพยายามอย่างมากในการเกลี้ยกล่อมน้องชายของเธอให้หายดี และสัญญาซ้ำๆ ว่าเธอจะกลับมาในตอนเย็นก่อนที่จะออกไปกับซิสเตอร์หยุนได้สำเร็จ

แม้ว่า Yan Can จะค่อนข้างเป็นออทิสติก แต่เขาก็ยังมีความสามารถพื้นฐานในการดำรงชีวิต Yan Xi ไม่ค่อยกังวลเกี่ยวกับการทิ้งเขาไว้ที่บ้านเพียงลำพัง และมันก็แค่วันนี้เท่านั้น และพรุ่งนี้เขาต้องกลับไปโรงเรียน

หลังอาหาร เธอกับซิสเตอร์หยุนคุ้นเคยกันมาก หลังจากขึ้นรถ เธอได้ยินเธอพูดว่า "พี่ชายของคุณดีมาก คุณตั้งใจจะพัฒนาในวงการบันเทิงหรือไม่"

ความดูดีของพี่น้องสองคนนี้ได้ยกระดับผู้คนทั่วทั้งประเทศจีนและเป็นการเสียทรัพยากรที่จะไม่เข้าสู่วงการบันเทิง

Yan Xi ยิ้มอย่างขอโทษ "พี่ชายของฉันเป็นคนเก็บตัว ฉันเกรงว่าเขาไม่เหมาะกับชามข้าวนี้"

หรันหยุนเพิ่งพูดถึงมันอย่างสบายๆ และไม่ได้พูดอะไรอีกหลังจากได้ยินเช่นนั้น

เมืองภาพยนตร์และโทรทัศน์

ทีมงานของ "เติ้งซีอาน" เช่าพื้นที่ขนาดใหญ่อย่างภาคภูมิใจ ในเวลานี้ การถ่ายทำเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เมื่อผู้กำกับ Yang เห็นมีคนมา เขาก็โบกมือให้ผู้ช่วยข้างๆ

"ไป พาสาวน้อยคนนี้ไปเปลี่ยนชุด!"

Yan Xi มองไปที่ฉากที่คุ้นเคยตรงหน้าเขา ดวงตาของเขางุนงงอยู่ครู่หนึ่ง และเมื่อเขากลับมารู้สึกตัว เขาก็ม้วนปากเป็นรอยยิ้ม ดวงตาของเขาเป็นประกายสดใส

ในช่วงชีวิตทั้งสองของเธอ เธอมีงานอดิเรกมากมาย แต่สิ่งเดียวที่เธอชอบและยึดมั่นคือการแสดง

เธอชอบความรู้สึกที่อยู่ภายใต้แสงสปอตไลต์และชอบเล่นบทบาทต่าง ๆ และประสบการณ์ชีวิตต่าง ๆ ความรู้สึกนี้จะทำให้เธอติดใจ

เมื่อกลับเข้าสู่กองถ่าย เธอต้องชดเชยความเสียใจในชีวิตที่แล้ว และก้าวไปให้สูงขึ้นเรื่อยๆ

ทุกอย่างเริ่มต้นในวันนี้

Yan Xi หายใจเข้าลึก ๆ ตามผู้ช่วยและเดินเข้าไปข้างใน

ในกองถ่าย ผู้กำกับ Yang ยุ่งอยู่กับงานเป็นเวลานานก่อนที่จะวางงานในมือ เมื่อมองไปที่ Ran Yun ที่มาพร้อมกับ Yan Xi เขาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "คุณพาสาวน้อยมาด้วยเหรอ"

เขาจำได้ชัดเจนว่าเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ยังเป็นสมาชิกของ Xingyao ตอนที่เขาเซ็นสัญญา...

หรันหยุนกอดอกกอดอก และสร้างเรื่องตลกด้วยรอยยิ้มเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ "เซียวหยานซีเป็นของฉันแล้ว ผู้อำนวยการหยาง คุณต้องดูแลเธอ"

...

ด้านอื่น ๆ.

คนที่แต่งหน้าให้ Yan Xi เป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่มีตาโตและหน้าเด็ก เธอยิ้มน่ารักมาก ๆ แต่เธออาจจะไม่ค่อยชำนาญในเทคนิคนี้และดินสอเขียนคิ้วก็ติดอยู่ที่ดวงตาของเธอ

Yan Xi ฟ่อ รู้สึกเจ็บเล็กน้อย