บทที่ 14

"อะแฮ่ม..."

“เมื่อคืนฉันหลับสบายและตื่นแต่เช้า ฉันอยากให้รางวัลคุณเป็นอาหารเช้าง่ายๆ เช่น...” เขาหยุดแล้วยกจานตรงหน้าขึ้น “ไข่ดาว?”

ขอบคุณ...

Yan Xi มองไปที่ก้อนเนื้อบนจานและโกรธมากจนพูดไม่ออก หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็กัดฟันและพูดว่า "ท่านประธาน Jiang เมื่อคุณออกไปในภายหลัง โปรดนำไข่ดาวจานนี้ไปที่ประตู ของชุมชนของเรา" หมาก็ถามมันว่าอยากกินไหม

Jiang Shengyao เพิ่งคีบชิ้นหนึ่งเข้าปาก: "..."

“เป็นเพราะไข่ของคุณมีคุณภาพต่ำ” Jiang Shengyao คายชิ้นส่วนในปากของเขาอย่างเงียบ ๆ ปฏิเสธอย่างหนักแน่นที่จะยอมรับว่าเขาไม่สามารถแม้แต่จะปรุงไข่ดาวได้ดี

"คุณพูดถูก" Yan Xi พยักหน้าด้วยรอยยิ้มครึ่งๆ "ทุกอย่างในบ้านของฉันคุณภาพแย่ ดังนั้น..."

“ไม่ว่าประธานาธิบดีเจียงต้าจะมาเมื่อคืนนี้อย่างไร คุณก็ไม่ควรมาที่นี่อีก วัดของฉันที่นี่เล็กเกินไปที่จะรองรับพระใหญ่เช่นคุณ”

ถ้าผู้ชายคนนี้มาที่นี่อีกสัก 2-3 ครั้ง บ้านของเธอจะต้องพังทลาย...

หลังจากจบประโยค ฉันไม่อยากพูดอะไรอีก ฉันจึงหันหลังกลับและเข้าไปในครัวเพื่อเริ่มจัดเก็บ

ในห้องนั่งเล่น Jiang Shengyao เฝ้าดูเธออยู่ข้างหลังและเงียบไปชั่วขณะ จากนั้นกดหมายเลขโทรศัพท์ของผู้ช่วยของเขา

"เสี่ยวจ้าว คุณไปที่ Vipshop เพื่อสั่งอาหารเช้า 2 ฟองกับไข่ดาวสีทอง 2 ฟอง แล้วพวกมันจะมาส่งฉันภายในครึ่งชั่วโมง ฉันมาที่นี่กับเหยียนซี คุณน่าจะรู้ที่อยู่..."

อีกด้านหนึ่ง Xiao Zhao เพิ่งลุกขึ้นจากเตียงและตกตะลึงทันทีเมื่อได้ยินคำพูด

Weipinlou เป็นร้านอาหารที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงของจักรวรรดิและอาหารเช้าก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน แต่... จิตใจของ Xiao Zhao ซึ่งยังคงสับสนเล็กน้อยก็ตื่นขึ้น คุณรู้ไหมว่าต้องใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงจากบ้านของเขา ถึงเว่ยปินโหลว

“หัวหน้า คุณจะให้ฉันบินข้ามไหม”

Jiang Shengyao ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ และเปลี่ยนคำพูดของเขา: "สี่สิบห้านาที"

ในเวลานี้ Yan Xi โผล่หัวออกมาจากห้องครัวและพูดกับเขาด้วยความโกรธและสนุกสนาน: "ไม่เป็นไรถ้าคุณต้องการสั่งอาหาร แต่อย่าให้เขามาส่งที่บ้านของฉัน ฉันควรจะไปเมื่อเขาสั่ง "

คนนี้ค่อนข้างใจแคบ อย่างที่บอกว่าทำไข่ดาวไม่ได้ เขาหันกลับมารับสองที่...

เมื่อได้ยินเช่นนี้ Jiang Shengyao หันไปมองเธอ คิ้วหนาของเขาขมวดเข้าหากันแน่นราวกับว่าเขากำลังคิดถึงปัญหาที่ยากลำบากในชีวิต

ความโกรธของหยานซีได้สงบลงแล้ว การมองดูเขาแบบนี้ค่อนข้างช่วยอะไรไม่ได้ "ถ้าคุณอยากกิน คุณออกไปกินข้างนอกได้"

ทันทีที่สิ้นเสียง ชายคนนั้นเม้มริมฝีปากและวางสายโทรศัพท์ นั่งลงบนโซฟาและไม่พูดอะไร เผยให้เห็นความกดอากาศต่ำที่รุนแรงทั่วร่างกายของเขา

Yan Xi: "..." ดูเหมือนว่าวันนี้คุณจะออกไปโดยไม่ทานอาหารเช้าหรือเปล่า?

"ลืมไป รอสักครู่ ฉันจะเตรียมอาหารเช้าทันที" เพื่อที่จะส่งประธานาธิบดี Jiang ไป Yan Xi ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องประนีประนอม

อาหารสองจานและซุปหนึ่งอย่างพร้อมภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

"นี่ กินแล้วรีบไปหลังกินข้าว"

เมื่ออาหารถูกเสิร์ฟ Yan Xi ก็ไม่ลืมที่จะเตือนชายที่อยู่ข้างหน้าเธอว่าเธอไม่ต้องการสัมผัสกับความรู้สึกของการถูกปีนขึ้นเตียงทุกคืน มันแย่มาก ถ้าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ถ้าเธอมา อีกสองสามครั้งเธอไม่ได้รับประกันว่าเธอจะไม่กลัวโรคประสาทอ่อน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ Jiang Shengyao ก็หยุดตะเกียบของเขา เงยหน้าขึ้นมองเธอและพูดอย่างเคร่งขรึม: "นี่คือวิธีที่เธอปฏิบัติต่อผู้มีพระคุณของเธอใช่ไหม"

Yan Xi เลิกคิ้วขึ้น "คุณมาเป็นผู้มีพระคุณของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่" ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่ตกลง...

"ฉันพูดว่าใช่."

“เอาล่ะ ตั้งใจทำงานต่อไป...”

จริงๆ ไม่เห็นมีใครรีบเป็นผู้มีพระคุณเลย...

Xiao Zhao รีบไปที่บ้านของ Yan Xi อย่างเร่งรีบ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขามาที่นี่ เขาเดินไปมาหลายรอบก่อนที่จะหาสถานที่ที่เหมาะสม แต่เขาไม่ลืมคำสั่งของเจ้านายของเขา และเขายังคงเปิดประตูไว้เมื่อเขา เคาะประตูแล้ว อาหารเช้า Vipshop แถมไข่เจียวทองสองฟอง