บทที่ 9

Jiang Chengyao เหล่ตาของเขาและได้เห็นการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของเธอแล้ว เขายื่นมือออกและถอดรหัสความตั้งใจของเธอได้อย่างง่ายดาย

คุณจะละทิ้งสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ส่งถึงหน้าประตูคุณโดยอัตโนมัติได้อย่างไร?

ก่อนที่เธอจะทันได้ตอบ เขาบีบคางเรียวของเธอ เอนตัวไป และจูบริมฝีปากสีเชอร์รี่ที่เขาเฝ้ามองมาเป็นเวลานาน ใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่ Yan Xi อยู่ในความงุนงง เขายื่นปลายของเขาออกมาอย่างบ้าคลั่ง กลิ้นเข้าตีเมือง

ศัตรูเจ้าเล่ห์เกินไป Yan Xi ไม่ทันตั้งตัวและโยนหมวกและชุดเกราะทิ้งไปแล้ว และถูกบุกเข้าไปในเมือง

เมื่อเธอกลับมามีสติสัมปชัญญะและเริ่มต่อต้าน ความคิดริเริ่มได้ตกไปอยู่ในมือของผู้อื่นแล้ว และเธอทำได้เพียงทนรับมันไว้อย่างเฉยเมย

อุณหภูมิภายในรถค่อยๆ สูงขึ้น

จูบของชายผู้นี้ค่อนข้างไม่คุ้นเคยในตอนแรก แต่ในไม่ช้าก็คุ้นเคย ปลายลิ้นที่ยืดหยุ่นได้กวาดไปทั่วริมฝีปากและฟันราวกับต้องการกลืนความหวาน ละโมบ และรุนแรงทั้งหมด

ค่อยๆ ราวกับไม่พอใจกับการเต้นรำอย่างดุเดือดเพียงลำพัง เขาพบว่าลิ้นเล็กๆ ที่ขี้อายและหลบเลี่ยงของอีกฝ่ายค่อยๆ ลากมันไปยังดินแดนของเขาเอง พัวพันและเต้นรำไปด้วยกัน

ริมฝีปากและลิ้นเกี่ยวพันสัมผัสกัน

ลมหายใจเต็มไปด้วยฮอร์โมนที่เข้มข้นของผู้ชาย ซึ่งไม่สามารถต้านทานได้ ใบหน้าเล็กๆ ของ Yan Xi แดงระเรื่อ บอบบางและมีเสน่ห์ราวกับลูกพีชสุกใหม่ๆ การกัดเบาๆ อาจทำให้ของเหลวในปากเต็มได้

ในที่สุดเธอก็พบช่วงเวลาที่เหมาะสม เธอหอบหายใจจนแทบหยุดหายใจ เธอจับหลังศีรษะของชายคนนั้นด้วยมือข้างหนึ่ง และกัดปลายลิ้นของชายคนนั้นอย่างแรงก่อนที่เธอจะขาดอากาศหายใจ

ในชั่วพริบตา รสเค็มก็แผ่ซ่านในปากของกันและกัน

Jiang Chengyao ตะคอกและจำต้องละริมฝีปากออก เขายื่นปลายลิ้นออกมาเพื่อเลียเลือดที่ริมฝีปากของเขา และในสายตาของเขาที่มองลงมาที่คนในอ้อมแขนของเขา เปลวไฟที่มืดมนก็ริบหรี่หายไป

“แมวป่าตัวน้อย!”

Yan Xi จ้องเธอเขม็ง ดวงตาที่เต็มไปด้วยหมอกเต็มไปด้วยความโกรธ พวกมันสวยงามอย่างน่าอัศจรรย์ เธอยกมือขึ้นแล้วตบลงที่ใบหน้าที่น่ารำคาญของชายคนนั้น

Jiang Chengyao หรี่ตาลงเล็กน้อย ยื่นมือออกไปเพื่อป้องกันไม่ให้เธอเคลื่อนไหว และกุมมือเล็กๆ ที่อ่อนนุ่มนั้นไว้ แล้วบีบมัน

สัมผัสนั้นดี เขาคิดอย่างอารมณ์ดีและแม้แต่สังเกตใบหน้าเล็ก ๆ ที่กำลังโกรธของ Yan Xi ด้วยความสนใจ

“เจียงเซิงเหยา!”

Yan Xi ดิ้นรนและไม่สามารถหนีไปได้ ดังนั้นเธอจึงได้แต่กัดฟันและมองเขา "อย่ารังแกฉันมากเกินไป!" ช่างเป็นบ้า พี่ชายของเธอกล้าที่จะบังคับให้เธอจูบเธอเมื่อเขายังอยู่รอบๆ และเธอไม่กลัวที่จะทำให้เด็ก ๆ เสีย นับประสาอะไร เธอเห็นด้วยหรือไม่?

ห่าอะไร! !

การบังคับจูบโดยไม่ได้รับความยินยอมถือเป็นอันธพาล!

ในขณะนี้ Yan Xi ฝึกฝนตนเองมาสองชั่วอายุคนถูกเธอทิ้งจากทางช้างเผือก และทั้งหมดที่เธอคิดได้ก็คือจะเอาชนะชายตรงหน้าเธอได้อย่างไร

Jiang Chengyao ดูเหมือนจะรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ และชี้ออกไปนอกหน้าต่าง มุมปากของเขาโค้งเล็กน้อย "นี่ พี่ชายของคุณอยู่ข้างนอก" เขาเป็นคนประเภทที่สอนเด็กไม่ดีได้อย่างไร...

Yan Xi ตามนิ้วของเธอเพื่อดู

ปรากฎว่า Yan Can ถูกคนขับลากออกจากรถในบางครั้ง และในขณะนี้ ในขณะที่พยายามที่จะแยกตัวออกจากชายคนนั้น เขากำลังมองผ่านกระจกรถ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

Yan Xi ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่โชคดีที่น้องชายของเธอไม่ได้เห็นเหตุการณ์ในตอนนี้ มิฉะนั้นระดับความอับอายจะต้องเพิ่มขึ้นสองสามระดับ เฉพาะสำหรับเธอและ Jiang Shengyao เท่านั้น...

ว่าจะโดนหมากัด.

หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดเธอก็สงบลง หันหน้าไปมองชายข้างๆ เธอ น้ำเสียงของเธอไม่ตื่นเต้นเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป "คุณเจียง ฉันลงจากรถได้ไหม" ขณะที่เธอพูด เธอก็เช็ด ริมฝีปากของเธอในวาล์วรังเกียจ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ Jiang Shengyao จ้องที่เธอเป็นเวลานาน และมุมริมฝีปากของเขาก็ค่อยๆ หายไป

เขาพูดว่า "นั่นคือเหตุผลที่คุณต้องการที่จะจากไป?"

ในเวลานี้ ชายคนนั้นกำลังนั่งตัวตรง ดวงตาของเขาเย็นชา และความเย่อหยิ่งรอบตัวเขาหายไป และเขากลายเป็นประธานาธิบดีเจียงที่ทรงพลัง เย็นชา และน่าดึงดูดใจอีกครั้ง

“อะไรอีกล่ะ ประธานเจียงยังไม่อิ่มอีกเหรอ” เธอเลิกคิ้วสูง “น่าเสียดาย ฉันไม่สนใจ”