บทที่ 20

“คุณผู้หญิง ชุดเหล่านี้เป็นชุดใหม่ในฤดูกาลนี้ เรียบง่าย สง่างาม และทันสมัย และเข้ากับนิสัยของคุณได้เป็นอย่างดี ฉันจะพาคุณไปลองชุดกับคุณ” ไกด์สาวรีบหยิบเสื้อผ้าสองสามชุดในนั้น มือทักทายอย่างอบอุ่น

เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะสวมใส่ชุดนั้นทั้งในด้านกาลเทศะและขนาด

"สวยจริงๆ ค่ะ คุณโชคดีมาก สามีคุณหล่อมาก นิสัยดี แถมยังพาคุณไปช้อปปิ้งซื้อเสื้อผ้าได้อย่างอดทน ในสังคมนี้ จะมีผู้ชายคนไหนใช้เงินซื้อ เสื้อผ้าสำหรับภรรยาของเขา "มีน้อย แต่มีชายผู้มั่งคั่งไม่กี่คนที่อดทนไปกับคุณเพื่อไปซื้อของ"

ไกด์ซื้อของแสดงความคิดเห็นในขณะที่ช่วยเธอจัดปลอกคอและเข็มขัด

“คุณรู้ความสัมพันธ์ของเขากับฉันได้อย่างไร” เหวินเหลียงถามด้วยเสียงพึมพำ

“มองแวบเดียวก็รู้ว่าเหมือนสามีภรรยาเดินด้วยกันอย่างกลมกลืน” มัคคุเทศก์สาวพูดอย่างชัดเจน

"ฉันคิดว่านี่คือวิธีที่จะไป" เหวินเหลียงมองตัวเองในกระจก ใบหน้าของเขาแดงเล็กน้อย และไม่น่าเชื่อว่าเขาแต่งงานกับเขา

“ฉันว่าให้สามีฉันดูดีกว่า อย่าใส่เสื้อผ้าให้เขาดูเฉยๆ ได้ไหม ถ้าเขาคิดว่ามันไม่เหมาะสม นี่ก็อีกสองสามชุด” แน่นอนว่าไกด์สาวช้อปปิ้งหวังที่จะขาย อีกไม่กี่ชุดเธอจึงผลักเดินออกไป

เมื่อยืนอยู่ต่อหน้า Jing Chongrui ด้วยรูปลักษณ์ใหม่ Wen Liang รู้สึกไม่สบายตัวเล็กน้อยทั่วร่างกาย เธอกำนิ้วแน่น หรี่ตาลงเล็กน้อย และวางเท้าเข้าหากันเพื่อหาที่ซ่อน

ดวงตาของ Jing Chongrui จ้องมองเธอ และเขาก็ตื่นตาตื่นใจทันที!

ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเธอแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับเหวินเหลียงที่เพิ่งเข้ามา!

ชุดที่สะอาดและเรียบร้อยพร้อมเข็มขัดที่เรียบง่ายพันรอบเอวเรียวเพิ่มความเป็นผู้หญิงและเสน่ห์เล็กน้อย ยืนอยู่ตรงนั้น เธอดูเหมือนดอกลิลลี่บานท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้า มีร่องรอยของความเป็นอิสระและความดื้อรั้น

อารมณ์นั้นทำให้เขารู้สึกว่าผู้หญิงตรงหน้าเขาคือ Xu Jiao!

ไม่ ไม่มี Xu Jiao

แววตาของเขาฉายแววเสียใจ และเขามองเธออีกครั้ง "ไม่เลว"

เมื่อได้ยินสามคำนี้ เหวินเหลียงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตราบใดที่มันไม่น่าเกลียด

“ท่านครับ ความจริงแล้วยังมีเสื้อผ้าอีกสองสามชุดให้สุภาพสตรีลองใส่ พวกมันจะต้องสวยมาก คุณสามารถเลือกหนึ่งในนั้นหรือจะซื้อเพิ่มก็ได้ ท้ายที่สุดแล้วตู้เสื้อผ้าของผู้หญิงไม่เคยเต็ม "พลาดคู่มือช้อปปิ้ง ชักชวนโดยไม่เสียโอกาส

"ไป" จิงชงรุ่ยเห็นด้วย

"ชุดนี้พอแล้ว ฉันมักจะ..." เหวินเหลียงรีบปฏิเสธ แต่ถูกไกด์จับจ่ายไปที่ห้องลองเสื้อผ้า "ผู้หญิงไม่ชอบเสื้อผ้ามากเกินไป คุณโง่มาก สามีของคุณปฏิบัติต่อคุณอย่างดี ซื้อ กี่ชุดก็ได้โดยไม่กระพริบตา คุณไม่อยากให้เขาซื้อเสื้อผ้าให้ผู้หญิงคนอื่นในอนาคตเหรอ?”

เหวินเหลียงหุบปาก

เล่นกับไกด์ช้อปปิ้งอย่างเงียบ ๆ เขาสวมเสื้อผ้าทีละชิ้นและยืนอยู่ตรงหน้า Jing Chongrui

"มันทั้งหมดอยู่ที่นั่น" Jing Chongrui เห็นได้ชัดเจนว่าผู้หญิงคนนี้มีความคล้ายคลึงกับ Xu Jiao ในแง่ของอารมณ์และการแสดงออก แต่เมื่อเธอค้นหามันก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่

เมื่อทั้งสองกลับมาที่รถ เหวินเหลียงก็กระแอมเบาๆ "ฉันจะคืนเงินที่คุณซื้อเสื้อผ้าให้ฉันคืน" มันเป็นแค่หุ้นส่วน เธอไม่ได้เป็นหนี้อะไรเขา

“นี่เป็นเพียงชุดทำงานของคุณที่เข้ากับฉัน จะมีอีกในอนาคตและราคาจะคุยกัน คืนนั้นคุณมีค่าเท่าไหร่” จิงชงรุ่ยถามอย่างเป็นกันเองขณะมองดูถนนข้างหน้า

นี่ไม่ใช่ความตั้งใจเดิมของเขา แต่มันออกมาเป็นเช่นนั้น

"คุณ..." ใบหน้าของเหวินเหลียงเป็นสีฟ้าและขาว เปลี่ยนไปเหมือนท้องฟ้ามีเมฆครึ้มและฝนตกพรำๆ พร้อมกับเสียงฟ้าร้อง "นั่นไม่มีค่าเลย"