บทที่ 8

“ฉันขอโทษ” เธอลดสายตาลงและความเย่อหยิ่งทั้งหมดก็หายไป “ผอ.จาง ฉันคิดผิดที่ทำร้ายเจอร์รี่ก่อนหน้านี้ ฉันกลัวแมวเกินไป”

แค่คำขอโทษไม่ใช่เหรอ? เธอสามารถแบกรับความคับข้องใจจากฝ่าย Xu Jiao มาหลายปี คำขอโทษคืออะไร? เหวินเหลียง ให้ตายสิ เธอจะทำให้ผู้หญิงคนนี้ตายอย่างอัปลักษณ์

Zhang Yuhui ยืนนิ่งราวกับว่าเขาไม่ได้ยิน และกำลังรออะไรบางอย่าง

เหวินเหลียงนั่งถือโทรศัพท์สั่นเล็กน้อย เธอก็รออยู่เช่นกัน!

รอบ ๆ เงียบมากและโคมไฟคริสตัลที่ส่องแสงบนเพดานก็อยู่นิ่ง ๆ และค่อย ๆ เคลื่อนออกไป แสงเป็นสีขาวจนทำให้ผู้คนวิงเวียน

ความเงียบค่อยๆ แผ่ขยายออก และทำให้ผู้คนขาดอากาศหายใจ

ทุกคนก้มหน้ารอไม่กล้าดูฉากนี้!

ทุกคนรู้ว่าผู้อำนวยการ Zhang รอให้ Ning Wen ขอโทษ Wen Liang

"เหวินเหลียง ฉันขอโทษ ฉันเข้าใจคุณผิด" ในที่สุด หนิงเหวินก็พูดประโยคนี้ และน้ำเสียงก็สั่นและเปลี่ยนน้ำเสียง

“ฮิๆ ไม่เป็นไรหรอก เข้าใจผิดกันเป็นเรื่องธรรมดา เพียงแต่ว่าอย่าชะล่าใจคิดถึงปัญหาในอนาคต มันไม่สายเกินไปที่จะพูดในเมื่อมีหลักฐานจริงๆ ถ้าเธอทำผิดก็ไม่เป็นไร” ฉันจะไม่ใส่ใจ แต่แมวตัวนั้นคือผู้อำนวยการจาง แมว" เหวินเหลียงรับคำและแก้ไขทุกอย่าง แต่ก็นำปัญหาไปให้จางหยูฮุยด้วย

ถ้ามันถูกออกแบบ Jerry ก็อยู่ในนั้นด้วย!

ความเข้าใจผิดหายไปในทันที เมื่อเทียบกันโดยส่วนตัวแล้ว เหวินเหลียงและหนิงเหวิน คนหนึ่งอ่อนโยนราวกับหยกและใจกว้าง ในขณะที่อีกคนใจแคบและใส่ใจทุกรายละเอียด มันชัดเจนมากในใจของฉันที่ดีกว่า

ใบหน้าของจางอวี้ฮุ่ยผ่อนคลายลง และเขาหยิบแก้วไวน์ตรงหน้าเขาขึ้นมา "ในเมื่อความเข้าใจผิดได้รับการแก้ไขแล้ว ฉันจะลาหลังจากดื่มไวน์แก้วนี้ และฉันยังมีสิ่งที่ต้องจัดการ "

เขารู้สึกอึดอัดที่จะดื่มกับผู้หญิงอย่าง Ning Wen!

ทุกคนเข้าใจได้อย่างรวดเร็วและยกแว่นขึ้นพร้อมกัน: "ฉันขอให้ทีมงานถ่ายทำอย่างราบรื่นและประสบความสำเร็จ!"

หลังจากดื่มไวน์หนึ่งแก้วแล้ว Zhang Yuhui ก็จากไป

เขาไม่ได้อยู่และคนอื่น ๆ ก็ไม่อยู่ในสายตาของ Ning Wen โดยสิ้นเชิง การครอบงำของ Ning Wen กลับมาอีกครั้งคราวนี้มุ่งเป้าไปที่ Wen Liang โดยเฉพาะ

"เหวินเหลียง ดูเหมือนว่าคุณเป็นคนดื่มเก่งนะ! เอาเลย ให้ลูลู่รินไวน์ให้คุณ คุณเป็นคนใหม่ที่สามารถทำให้ผู้อำนวยการจางรักคุณมาก บอกเราที คุณมีเล่ห์เหลี่ยมอะไรไหม"

คำถามนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกหายใจไม่ออก

นี่ไม่เพียงทำให้เหวินเหลียงอับอายเท่านั้น แต่ยังพึมพำเกี่ยวกับจางหยูฮุยที่อยู่ข้างหลังเขาด้วย

"ตอนนี้เรามีบางอย่างที่ต้องทำดังนั้นเรามาก้าวแรกกันเถอะ" หลายคนพบข้อแก้ตัวที่จะรีบออกไปเป็นการดีกว่าที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้

Wen Liang กำลังจะจากไปเช่นกัน แต่ Ning Wen หยุดเธอไว้เมื่อเธอลุกขึ้น

“คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ไป!”

เสียงเย็นเยียบผ่านไป เหวินเหลียงเงยหน้าขึ้นมอง

รอยยิ้มบนใบหน้าของอีกฝ่ายหายไปนานแล้ว แทนที่ด้วยความไม่พอใจ

“พี่สาวหนิง น้องชายของฉันยังรอฉันอยู่ข้างนอก และวันนี้ฉันก็ดื่มไปมากแล้ว ขอโทษด้วยที่ไม่สามารถไปกับคุณได้อีก” จากมุมหนึ่งของดวงตาของเหวินเหลียง เขามองเห็นซิตู โคนั่งข้างเขาขมวดคิ้ว สุภาพกว่า

"ใครบอกให้เธอเรียกฉันว่าพี่สาว" แก้วไวน์ในมือของหนิงเหวินกระแทกโต๊ะอย่างแรง และไวน์ก็กระเด็นออกมา ตกลงบนโต๊ะและตกลงบนมือของเหวินเหลียง

"ขอโทษฉัน……"

Wen Liang ระงับความโกรธของเธอและขอโทษอีกครั้ง

"คุณควรขอโทษฉัน คุณออกแบบทุกอย่างเพื่อใส่ร้ายฉัน ทำให้ฉันคว่ำโต๊ะกาแฟ ทุบ Jerry และทำให้ผู้อำนวยการ Zhang ขุ่นเคือง คุณทำทุกอย่าง คุณสามารถหลอกลวงฉันโดยแสร้งทำเป็นมีเสน่ห์และไร้เดียงสา คุณทำได้" อย่าหลอกฉันถ้าคุณมีคนอื่น”

Ning Wen จ้องที่เธอ ใบหน้าของเธอยิ่งไร้เดียงสา เขาก็ยิ่งโกรธ และเขาผลัก Wen Liang ขณะที่เขาพูด