บทที่ 9

ในโรงแรมที่ทีมงาน "Flower in the Mirror" ตั้งอยู่ Ning Wen รีบเข้าไปในห้องด้วยความโกรธ กระแทกประตูด้านหลังเขา หันหลังกลับและนั่งลงบนโซฟา หอบอย่างหนัก

ด่าซิกูเซ่ตามไม่ทัน!

“พี่หนิง อย่าทำแบบนี้! ถ้าเธอทำแบบนี้ต่อไปจะไม่เกิดประโยชน์กับใคร” ลูลู่เดินเข้ามาตามหลังเธอ เตือนเธออย่างไม่สบายใจ

“คุณออกไปก่อน ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวสักพัก” หนิงเหวินจ้องมองเธอ ลุกขึ้นและเดินไปที่หน้าต่าง

อันที่จริง ตอนนี้เธอไม่สงบพอที่จะจัดการกับผู้หญิงคนนั้นอย่างเปิดเผย เหวินเหลียง ความสงบก่อนหน้านี้ของเธอหายไปไหน?

ไม่ ดำเนินต่อไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด นับประสาอะไรกับการสูญเสียตำแหน่งในหัวใจของ Si Kouze

Skoze คือทุกสิ่งที่เธอต้องการยึดมั่น!

เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว หยิบเดรสสีเขียวอ่อนออกมาเปลี่ยนใส่อีกครั้ง จากนั้นแตะเครื่องสำอางที่หน้ากระจก ปั้นหน้ายิ้มหวานแล้วออกไป

เธอไปหาสโกเซ่เพื่อขอโทษ

ที่ทางเข้าโรงแรม Si Kouze ช่วย Wen Liang ออกจากรถ และก้าวขึ้นทีละขั้นเพื่อเข้าไปในโรงแรม หลังจากไม่กี่ก้าวเข้าไปในล็อบบี้ ทั้งสองคนก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นเมื่อ พวกเขารู้สึกถึงลมเย็นที่พัดผ่านใบหน้า

ภายใต้แสงจ้า ทุกสิ่งในห้องโถงสามารถมองเห็นได้อย่างรวดเร็ว แต่ในเวลานี้ สิ่งเหล่านี้ได้จางหายไปนานแล้วและกลายเป็นพื้นหลังที่คลุมเครือ ร่างสูงตรง ยืนอยู่ตรงกลางเป็นเหมือนภูเขาที่ผ่านไม่ได้ ทำให้ผู้คนไม่อาจละสายตาไปได้

จิงชงรุ่ย!

เขาจ้องมองทั้งสองด้วยสายตาที่ลึกพอที่จะเห็นทุกสิ่ง ราวกับนักล่าที่รอเหยื่อมาโดยอัตโนมัติ และ Skoze และ Wen Liang เป็นเหยื่อของเขา

เมื่อถูกกระตุ้นด้วยการจ้องมองนั้น หัวใจของ Wen Liang ก็กระตุกไปสองสามครั้ง และเขาก็รีบดึงมือที่จับแขนของ Si Kouze ออกอย่างรวดเร็ว และเท้าที่บาดเจ็บก็ล้มลงกับพื้นเช่นกัน

ทำไมเขาถึงอยู่ที่นี่ คุณมาทำอะไรที่นี่? มองเขาแบบนั้น เขาจำเธอได้ไหม?

มีเรือลำน้อยเป็นร้อยลำลอยขึ้นลงอยู่ในใจ เธอไม่กล้าสบตาเขา การขึ้นลงบนเตียงเป็นครั้งแรกในชีวิต!

“บอสจิง!”

Si Kouze ทักทายเบา ๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง!

ด้วยเหตุผลของ Xu Jiao ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองจึงเป็นที่ทราบกันดี ช่วงนี้บรรยากาศครึ้มๆ

ใบหน้าของ Jing Chongrui ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่เขาเดินช้าๆ ไปหาทั้งสองคน ทีละก้าวอย่างมั่นคงและทรงพลัง แต่สายตาของเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าของ Wen Liang

เหวินเหลียงระงับความอยากที่จะถอยหลังและหนีออกไปทางประตู กำหมัดแน่นและยืนอย่างมั่นคงโดยไม่สนใจการจ้องมองของเขาเลย ตราบใดที่เขาไม่มองมาที่เขา

มือก็กำไว้แน่น แป๊บเดียว!

ความอบอุ่นและความหนาที่แผ่ซ่านเข้าไปในฝ่ามือของเธอเต็มฝ่ามือของเธอ เธอรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยและเธอพยายามอย่างหนักที่จะหลุดพ้น แต่เธอกลับถูกกอดแน่นกว่าเดิม

"ปล่อยเธอไป!"

Si Kouze สั่งอย่างเย็นชาด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจ

แค่หลบตาเหวินเหลียงโดยไม่พูดอะไรสักคำ คุณคิดอย่างไรกับเขา อากาศ? อากาศต้องการหายใจไม่ต้องพูดถึงว่าเขาเป็นมนุษย์?

เขารู้สึกอึดอัดเพราะ Xu Jiao มาก่อน แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจเขาและพา Wen Liang ออกไป เขาทนไม่ได้เพราะเขาเป็นผู้ชาย!

"หลีกทาง!" เสียงเย็นชาของจิงชงรุ่ยลอยผ่านมา ความเย็นแทรกซึมเข้าไปในกระดูกร้าว เสียงฟู่และเย็นยะเยือก

เหวินเหลียงตัวสั่น นิ้วของเธอสั่น เธอแอบชำเลืองมองใบหน้าของเขา เธอเย็นชาขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ก่อนหน้านี้เธอมักจะอ่อนโยนราวกับหยก มีอารมณ์ขันมากมาย