บทที่ 11

หลังจากดูพวกเขาสองคนแล้ว Ning Xi ยังคงอุทิศตนให้กับงานของเธอและลืม Fu Jingsi ที่นัดหมายกับเธอไปเสียสนิท

เมื่อเธอยุ่งมาก เพื่อนร่วมงานหลายคนกลับไปแล้ว แต่เห็นได้ชัดว่าเพื่อนร่วมงานที่สัญญาว่าจะนำอาหารมาให้เธอลืมเรื่องนี้ไปแล้ว

แต่ Ning Xi ไม่สนใจเรื่องนี้เลยและยังคงเล่นซอกับเอกสารในมือของเธอต่อไปหากโทรศัพท์ไม่ดังแสดงว่าเธออาจลืมเวลาไปแล้ว

"สวัสดี..." หนิงซีไม่ได้ดูหมายเลขผู้โทร แต่เพียงเสียบหูฟังและพูดโดยตรง

เสียงเย็นชาของ Fu Jingsi มาจากโทรศัพท์ "กี่โมงแล้ว"

“อ่า?” เห็นได้ชัดว่า Ning Xi ไม่ตอบสนอง แต่เธอหันศีรษะไปตรวจสอบเวลาในคอมพิวเตอร์ “เวลาปักกิ่ง บ่ายโมง”

เมื่อเผชิญกับการกระทำที่แกล้งทำเป็นน่ารักอย่างกะทันหันของเธอ Fu Jingsi เห็นได้ชัดว่าไม่ได้จริงจังกับมัน "คุณยังรู้อะไรบางอย่างอยู่ใช่ไหม คุณขอให้คุณมาหาฉันตอนเที่ยงไม่ใช่เหรอ"

"อ๊ะ! ฉันลืมไป!" เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ Ning Xi ก็นึกขึ้นได้และพูดอย่างครุ่นคิดเล็กน้อย "ทำไมฉันไม่ไปตอนนี้ล่ะ"

"ฉันมีประชุมเวลา 13.30 น. คุณไปที่ประตูลิฟต์เดี๋ยวนี้" เมื่อได้ยินเสียงขัดจังหวะที่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ Fu Jingsi ก็วางสายทันที

Ning Xi รู้ว่ามันเป็นความผิดของเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าพูดอะไร เธอจึงลุกขึ้นและเดินไปที่ลิฟต์

เมื่อเธอเดินไปที่ประตูลิฟต์ เธอบังเอิญเห็น Gao Rong และเธอรีบไป "คุณมาที่นี่ทำไม"

"ตามคำสั่งของนายน้อยคนที่สาม ฉันนำอาหารมาให้คุณ และตอนนี้ฉันฝากไว้ให้คุณแล้ว" ทันทีที่เขาเห็น Ning Xi Gao Hao รีบส่งของในมือให้เธอ แล้วหันหลังและจากไป

Ning Xi รับอาหาร ดูสิ่งที่อยู่ในกระเป๋า และพบว่าส่วนใหญ่เป็นของโปรดของเขา ร่องรอยของความรู้สึกผิดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

Gao Luo รีบมาที่ลานจอดรถ โชคดีที่ Fu Jingsi ยังไม่มาถึง ดังนั้นเขาจึงรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย

แต่ก่อนที่เขาจะมีเวลาขึ้นรถ ประตูลิฟต์ก็เปิดออกอีกครั้ง และ Fu Jingsi ก็เดินออกจากลิฟต์อย่างช้าๆ "ฉันเข้าใจแล้ว ฉันกำลังไป"

เมื่อผ่าน Gao Rong เขาก็แค่เหลือบมอง Fu Jingsi อย่างช้าๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก Gao Rong รีบขับรถไป

หลังจาก Fu Jing เข้าไปในรถ เขาก็วางสายหลังจากพูดคุยอยู่พักหนึ่ง "สินค้าถูกจัดส่งหรือไม่"

"ใช่ ฉันส่งมันให้คุณหนิงเป็นการส่วนตัว" เกาเข่อถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า

หลังจาก Fu Jingsi พูด "อืม" เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่มองลงไปที่เอกสาร

Ning Xi เข้ามาในห้องทำงานพร้อมกับกระเป๋า และบังเอิญพบกับ Ning Tangli ที่กำลังจะออกไป "Yo! ในน้ำเสียงของเธอ

Ning Xi ไม่สนใจเธอ เดินไปรอบ ๆ เธอและเดินไปที่เลานจ์ Ning Tangli ไม่เคยถูกเพิกเฉยมาก่อนและตามเธอเข้าไปในเลานจ์

หลังจากดูของข้างในแล้ว Ning Xi ก็แสดงรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ แต่เมื่อเธอเห็นคนที่เข้ามา สีหน้าของเธอก็มืดลงมาก "คุณมาทำอะไรที่นี่"

"ไม่มีอะไร แค่ดูว่าพี่สาวที่แสนดีของฉันกำลังทำอะไรอยู่" Ning Tangli ไม่สนใจรอยยิ้มที่มีแรงจูงใจซ่อนเร้นบนใบหน้าของ Ning Xi เธอหาที่นั่งและนั่งลง

Ning Xi ไม่ได้สนใจเธออีกต่อไป เพียงแค่เล่นซอกับอาหารในมือของเขา ปฏิบัติต่อบุคคลนี้อย่างสมบูรณ์ราวกับว่าเขาไม่มีอยู่จริง