บทที่ 13

"มันเป็นเช่นนี้ ดังนั้นอย่าสับสน" Fu Jingsi จูบหูของ Ning Xi อย่างอ่อนโยนและเรียกภรรยาของ Ning Xi อย่างอ่อนโยน

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ Ning Xi รู้สึกแปลก ๆ และรู้สึกขยะแขยงในใจของเธอ แต่ก็มีร่องรอยของความปิติยินดีเล็กน้อย

ในเวลานี้ Ning Xi ไปกับเขาและสะท้อน Fu Jingsi เบา ๆ และขึ้นไปหาเขา

ไม่รู้ว่านานเท่าไรกว่าที่ทั้งสองจะผละออกจากกันช้าๆ

"ตกลง ฉันจะไปทำงาน หรือควรให้หัวหน้าบอกฉันอีกครั้งดี" หนิงซีบ่นด้วยความรู้สึกตำหนิอยู่ในปากของเธอ ขุ่นเคืองและทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย

“อยู่กับฉันที่นี่ คุณจะกลัวอะไร ฉันไม่ใช่นายน้อยคนที่สาม Fu โดยเปล่าประโยชน์” Fu Jingsi เลิกคิ้วและยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยอวด

"โอเค ฉันจะไม่ทำตัวแย่กับคุณแล้ว ฉันจะไปทำงาน" อันที่จริง ในเวลานี้ Ning Xi ไม่รู้ว่า Fu Jingsi เป็นแบร์รี่ที่อยู่เบื้องหลัง Fanxing Group แต่รู้เพียงว่าเขาคือ ฝูซานเชา. แม้ว่าเธอจะรับรู้ถึงความสามารถของเขา แต่เธอก็ไม่ได้สนใจสิ่งที่เขาพูดมากนัก

ดังที่ Ning Xi พูด เธอผลักมือของ Fu Jingsi ที่เอวของเธอออกไป ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและแต่งตัว

ร่องรอยของความไม่พอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของ Fu Jingsi และเขาก็ลุกขึ้นทันทีหลังจากเขา

หลังจาก Ning Xi เตรียมทุกอย่างแล้ว เธอพูดว่า "ฉันจะไป!" ก่อนออกจากบ้าน

เมื่อเธอเปลี่ยนรองเท้าเธอพบถ้วยนมนึ่งอยู่ข้างๆ เธอเดาว่า Fu Jingsi นำมันมาตอนที่เธอเพิ่งเข้าห้องน้ำ

"เดี๋ยวก่อน ดื่มนมก่อนออกไป" Fu Jingsi ออกมาจากห้องน้ำด้วยท่าทางที่สงบ และแปรงผมที่เพิ่งสระเสร็จอย่างผ่อนคลาย

เห็นได้ชัดว่าเขาห่วงใยเธอ แต่เขาต้องการแสร้งทำเป็นสงบและสดชื่น บางทีเขาอาจไม่ต้องการแสดงความรักต่อหน้า Ning Xi!

เขามักจะปฏิบัติต่อเธออย่างเงียบๆ

“โอ้” หนิงซีไม่ขัดขืน และตะคอกเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เกียจคร้านและน่ารักเล็กน้อย

เธอยกแก้วขึ้นดื่มอย่างเชื่อฟัง กูลู กูลู กัดสองสามคำก็พอ

หลังจากดื่มนมแล้วยังมีน้ำนมอยู่ในปากของเขาและเขาก็ไม่มีเวลาที่จะกลืนมัน ปากของเขาปูด และยังมีคราบสีขาวที่มุมปากของเขา เขาดูน่ารักจริงๆ

Fu Jingsi มองไปที่ Ning Xi ที่ฉายในกระจก และเห็นว่าเธอดูงี่เง่าเล็กน้อย มุมปากของเธอก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มที่มีเสน่ห์

Ning Xi กอดถ้วยเปล่า และภาพของ Fu Jingsi สวมผ้ากันเปื้อนสีขาวกำลังอุ่นนมให้ตัวเองอยู่ในครัว อดไม่ได้ที่จะปรากฏในความคิดของเธอ

ฉันไม่กล้าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และร่างกายของฉันก็สั่นโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเธอก็มองดูเวลา "อา สายแล้ว ฉันต้องไปทำงาน" หนิงซีกลับมามีสติ วางถ้วยลง หยิบถุงขนมปังยัดใส่กระเป๋าแล้วออกไป อยู่ในอาการตื่นตระหนก

Fu Jingsi ไม่ได้พูด และเห็นเธอลุกลี้ลุกลน เขาส่ายหัวโดยไม่รู้ตัว