บทที่ 19

Ning Xi ลูบหลังศีรษะของเธอ รู้สึกงุนงงเล็กน้อย "โอ้ เป็นอย่างนั้นจริงๆ ฉันขอโทษ ขอบคุณคุณป้า" Ning Xi พูด หยิบยาต้มจากมือหญิงชรา และดื่มรัวๆ มันลง

Ning Xi ยื่นชามที่มีเศษอาหารเหลือให้กับมือหญิงชรา "ขอบคุณค่ะคุณป้า" รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของ Ning Xi เธอประทับใจมาก

"ดี."

“สาวน้อย ฉันเห็นว่าเธอซีดและซูบผอม อาจเป็นเพราะช่วงนี้เธอทำงานหนักเกินไป มีคนมากมายในเมืองนี้ และทำให้คนเวียนหัว เธอคงเป็นลมเพราะเรื่องนี้” หญิงชราห่วงใย พูดพลางยิ้มแย้มดูเป็นมิตรและเอ็นดู

“อืม น่าจะใช่” หนิงซีเดา

“แล้วครอบครัวของคุณล่ะ ทำไมพวกเขาไม่ไปกับคุณ” เธอถาม

"อืม พวกนั้นคงยุ่งกว่านี้ถ้าไม่มีพวกเขา" หนิงซีพูดด้วยรอยยิ้ม

“เอาล่ะ สาวน้อย นี่มันดึกแล้ว ทำไมคุณไม่พักผ่อนกับฉันที่นี่!” หญิงชรามองดูท้องฟ้าที่มืดมิดข้างนอก

"อ๊ะ อะไรนะ" จู่ๆ หนิงซีก็นึกขึ้นได้ว่าตอนที่เธอตื่นขึ้นเมื่อกี้ เธอกำลังงุนงงอยู่ และเธอก็มัวแต่ยุ่งอยู่กับการทักทายหญิงชราจนลืมสิ่งสำคัญไป

“อะไรนะ นี่มันดึกแล้ว” หนิงซีตกใจและเป็นกังวล

“คุณป้า กี่โมงแล้วคะ” หนิงซีถามอย่างกระวนกระวาย จับมือหญิงชรา

“ตอนนี้เป็นเวลาสิบสองนาฬิกาแล้ว คุณหลับไปหลายชั่วโมงแล้ว และคุณยังไม่ตื่นเลยจนกระทั่งตอนนี้ ฉันคิดว่าคุณจะนอนจนถึงพรุ่งนี้เช้า ใครจะรู้ว่าคุณจะตื่นอีก กลางดึก" เธออธิบาย

“อา แย่จัง” หนิงซีมีสีหน้าลำบากใจ เขาคิดกับตัวเอง ถ้าเขากลับไปตอนนี้ เขาจะถูก Fu Jingsi ดุจนตาย ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาต้องกลับไปทำอาหารให้เขา

"คุณป้า นั่นแหละ ฉันยังมีเรื่องด่วนอยู่ ฉันไปก่อนล่ะ ขอบคุณที่ดูแลวันนี้ ถ้าฉันเจอคุณครั้งหน้า ฉันจะตอบแทนคุณอย่างดีแน่นอน" หนิงซีรีบขอบคุณหลังจากจากไป

“เฮ้ เฮ้ คุณจะออกไปแบบนี้หรือเปล่า ข้างนอกมันมืดแล้ว สาวน้อย ระวังตัวด้วย!” หนิงซีเดินออกไปนอกประตูแล้ว เสียงกังวลของหญิงชราดังมาจากข้างหลังเธอ

“เข้าใจแล้ว” หนิงซีจงใจขึ้นเสียง เกรงว่าเธอจะไม่ได้ยิน

หลังจากที่หนิงซีจากไป แสงสลัวๆ ในห้องก็สว่างขึ้น และมุมปากของหญิงชราก็แสดงรอยยิ้มชั่วร้ายโดยไม่รู้ตัว และมีร่องรอยของสีม่วงวาบขึ้นในดวงตาของเธอ

เมื่อมองไปที่ชามยาที่มียาต้มที่หนิงซีเพิ่งดื่มไป ตอนนี้เหลือแต่สิ่งตกค้าง คิดแล้วยิ้มอย่างมีความหมาย

การสมรู้ร่วมคิดนี้มาอย่างเงียบ ๆ

Ning Xi ไม่ทราบ โดยไม่รู้ตัวว่าอันตรายกำลังเข้าใกล้เธออย่างช้าๆ

หลังจากที่ Ning Xi ออกไปด้วยความตื่นตระหนก เธอรีบสอดมือเข้าไปในกระเป๋าและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

ห้าสายที่ไม่ได้รับ และพวกเขาทั้งหมดถูกเรียกโดย Fu Jingsi

"มันเกิดขึ้น" Ning Xi รู้สึกกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ “ผู้ชายคนนี้อารมณ์ร้าย ถ้าไม่เจอฉัน เขาจะโกรธ เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว กลับบ้านไม่เห็นฉัน ไม่ทำข้าวเย็น เขาจะไม่ทำแน่นอน” ปล่อยฉันไป” Ning Xi รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ลืมไป อย่าไปสนใจ เดี๋ยวทหารจะมากลบน้ำกลบดินให้กลับก่อน

Ning Xi นั่งแท็กซี่เข้าเมืองและคืนรถของเธอ

โชคดีที่รถของเธอยังอยู่ที่นั่นและไม่มีอะไรเกิดขึ้น Ning Xi อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัวเล็กน้อย Ning Xi ตื่นตระหนกเพียงหวังว่าจะได้กลับไป Honglan Xiaozhu ในเร็ว ๆ นี้

Ning Xi เพิ่งเสียบกุญแจเข้าไปในรถ และเมื่อเธอกำลังจะสตาร์ท โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ไม่ต้องสงสัยเลย Fu Jingsi นี่เป็นสายที่หก

หนิงซีรีบเสียบหูฟัง "เฮ้ ไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับบ้านแล้ว"

Ning Xi ไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอเพิ่งพูดก่อน

ไร้เสียงตอบรับจากอีกฝ่าย เงียบไปครู่หนึ่ง

หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงสะท้อนช้าๆ "หืม ทำไมคุณไม่รอจนกว่าฉันจะถามคุณล่ะ" แม้ว่าน้ำเสียงของ Fu Jingsi จะต่ำ แต่ก็ทรงพลังมากและดูเหมือนจะเต็มไปด้วยร่องรอยของ ความโกรธ.