บทที่ 1

แสงจันทร์ที่เงียบสงบลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านโปร่งเข้ามาในห้อง บนเตียงกว้าง 1.5 เมตร ชายคนนั้นค่อยๆ เดินเข้ามาหา...

Mu Qingge ซึ่งหลับสนิทก็ตื่นขึ้น

"ชิงเกอ..."

ชายร่างสูงเดินเข้ามา เสียงแหบแห้งของเขาช่างดึงดูดใจ และเสียงที่คุ้นเคยทำให้ Mu Qingge หวาดกลัวและโกรธ

ร่างกายของ Mu Qingge สั่นสะท้าน และเขาสัมผัสถ้วยน้ำแก้วบนโต๊ะข้างเตียงด้วยมือข้างที่ว่าง และขว้างมันใส่เขาด้วยแรงทั้งหมดที่มี

ด้วยการเป่าอย่างแรง ของเหลวอุ่นๆ ก็ไหลออกมา หยดลงบนใบหน้าของ Mu Qingge หยดแล้วหยดเล่า เธอก็ตกใจเช่นกัน มือของเธอสั่น และแก้วน้ำแก้วก็ตกลงกับพื้นเสียงดังตุ๊บ และกลิ้งไปไกล

Mu Qingge คว้าผ้าห่มมาคลุมตัวยุ่งเหยิงของเธอ และอธิบายด้วยเสียงสั่นเครือ: "คุณบังคับฉัน..."

ดวงตาที่พร่ามัวของชายคนนั้นชัดเจนขึ้น เขามองทุกอย่างในห้องและพูดว่า "ฉันขอโทษ ฉันดื่มมากเกินไป"

หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น สวมให้เรียบร้อย แล้วออกไป

ร่างกายของ Mu Qingge สั่นเทาและล้มลง กอดขาของเขาและร้องไห้เสียงดัง...

หนึ่งเดือนต่อมา Creative Advertising Agency

Mu Qingge ประคองศีรษะด้วยมือข้างเดียว มองไปที่ผลลัพธ์บนคอมพิวเตอร์ และรู้สึกไม่สบายใจเมื่อจู่ ๆ โฟลเดอร์หล่นลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา

"มู่ชิงเกอ ช่วยฉันป้อนรายงานนี้ลงในคอมพิวเตอร์ ฉันจะใช้มันทันทีในระหว่างการประชุม"

เธอยืนขึ้นช้าๆ เหลือบมองเลขาของผู้จัดการที่เดินออกไป แล้วพูดเบาๆ

ก่อนที่เธอจะนั่งลง ลูลู่ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ ก็เร่งเร้า: "มู่ชิงเกอ ไปซื้อลาเต้ น้ำตาลครึ่งแก้ว อุ่นๆ ให้ฉัน ฉันกำลังจะตาย กระหายน้ำ รีบมา!"

เธอขมวดคิ้ว มองลูลู่ที่สั่งอาหารตามสั่ง แล้วถามกลับว่า: "คุณกระหายน้ำและต้องการดื่มอะไร ทำไมไม่ไป"

สำนักงานที่เงียบสงบ แต่เดิมก็เงียบลง สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ Mu Qingge มองเธอเหมือนมนุษย์ต่างดาว

Mu Qingge รู้สึกไม่สบายใจที่ถูกจ้องมอง แต่เมื่อคิดถึงงานที่เลขาของผู้จัดการจัดในตอนนี้ เขาก็นั่งลงทันทีและเริ่มทำรายงาน

นอกสำนักงานใหญ่ ดวงตาเย็นชาคู่หนึ่งจ้องมองไปยังเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น และยืนอยู่ที่ประตูเป็นเวลานานก่อนที่จะเข้าไปในห้องประชุม

ก่อนเลิกงาน Mu Qingge ได้รับข้อความจาก Yu Chen ผู้อาวุโสจากโรงเรียนเดียวกับเธอ ซึ่งตอนนี้เป็นหัวหน้างานโดยตรงของเธอ หัวหน้างานแผนกลูกค้า ขอให้เธอทานอาหารเย็นกับเธอในตอนเย็น

Mu Qingge กำโทรศัพท์ คิดถึงดวงตาที่ใสสะอาดของ Yu Chen หัวใจของเขาเต้นแรง ผู้อาวุโส Yu Chen ขอให้เธอทานอาหารเย็นกับเธอในตอนกลางคืน เขา...

คิดถึงความเป็นไปได้ในใจของเธอ เธอเม้มริมฝีปากและยิ้ม ก้มมุมตาของเธอและตอบกลับด้วยคำพูดอย่างรวดเร็ว "ดี."

หลังจากเลิกงาน Mu Qingge ไปที่ห้องน้ำเพื่อแต่งหน้าของเธอ และทำทรงผมที่ขี้เล่นเป็นพิเศษ จากนั้นไปที่ลานจอดรถเพื่อไปหา Senior Yu Chen

พวกเขาพูดคุยและหัวเราะไปตลอดทาง และหยูเฉินก็ถามเธอมากมายเกี่ยวกับสถานการณ์ที่โรงเรียน ซึ่งทำให้หัวใจของ Mu Qingge อ่อนหวาน

รถแล่นไปเกือบชั่วโมงก็จอดหน้าโรงแรมพาเลซใจกลางเมือง

แสงไฟสว่างไสวพวยพุ่งออกมาจากห้องอาหารในพระราชวัง และพนักงานเสิร์ฟที่ประตูยืนตัวตรงเหมือนอัศวินสองคน

ชิงเกอลงจากรถ หยูเฉินหยุดรถและขอให้เธอรอเขาที่หน้าประตู

เธอมองไปที่ล็อบบี้ขนาดใหญ่ของโรงแรม Palace จากนั้นมองไปที่รถฮอนด้าที่ Yu Chen กำลังขับ รู้สึกกังวลเล็กน้อย ท้ายที่สุด อาหารที่ Palace Hotel มีราคาแพงมาก โดยบริโภคเฉลี่ย 3,000 หยวนต่อคน หยูเฉินเพิ่งจบการศึกษาเมื่อ 2 ปีที่แล้ว เงินเดือนพื้นฐานเพียง 3,000 ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเชิญเธอไปทานอาหารในสถานที่ราคาแพงเช่นนี้

หยูเฉินจอดรถและเดินไป ชิงเกอพูดอย่างระมัดระวัง: "ผู้อาวุโส ทำไมเราไม่กินที่อื่น อาหารไม่จำเป็นต้องแพง มันอร่อย" นี่เป็นเรื่องจริง เธอกินจนหมด อาหารในร้านอาหารของศาลและรสชาตินั้นจริงใจมาก

“เฮ้ เธอเริ่มใช้สิทธิ์แฟนฉันก่อนจะมาเป็นแฟนฉันเหรอ”

หยูเฉินจงใจแกล้งชิงเกอ และคำพูดกำกวมของเขาทำให้ชิงเกอหน้าแดง และอดไม่ได้ที่จะพ่นน้ำลาย: "ผู้อาวุโส ท่านมันแย่มาก!"

ทั้งสองเดินเข้าไป และหยูเฉินบอกหญิงสาวที่แผนกต้อนรับว่าเขาจองห้องที่ 4208 ไว้แล้ว

Mu Qingge อดไม่ได้ที่จะหน้าซีดเมื่อเธอได้ยินว่า 4208 เป็นตอนที่พ่อแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาไปที่นั่นบ่อย เธอบอกว่าเธอชอบห้องที่หันหน้าไปทางทิศใต้บนชั้นสูงๆ เพื่อที่เธอจะได้มองเห็นวิวแบบพาโนรามาของเมืองทั้งเมือง คนนั้นผมเลยสั่ง 4208 บ่อยๆ

Yu Chen สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของ Qing Ge และถาม "เกิดอะไรขึ้น"

Yu Chen ยิ้มอย่างเชื่องช้า "ผู้อาวุโส คุณระวังให้ดี คุณได้นัดหมายไว้แล้ว"

เมื่อเห็นลักษณะท่าทางที่ดีของชิงเกอ หยูเฉินก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบผมหยิกขี้เล่นของเขา