บทที่ 17

เขาไม่รู้วิธีติดต่อกับผู้หญิงที่เขาชอบ

เขาชอบ Mu Qingge และเขาชอบรังแกเธอ ทำให้เธอโกรธ พูดคำไม่สุภาพและทำสิ่งเกี้ยวพาราสีเพื่อให้เห็นใบหน้าของเธอเร่าร้อนด้วยความเขินอาย และเกลียดอาการคันฟันของเขา!

"ตกลง! ฉันมีอะไรจะพูดก่อนที่จะไป" เขายืนขึ้นและมองลงไปที่ Mu Qingge สายตาของเขาเหมือนคบเพลิง ...

Mu Qingge หลีกเลี่ยงการจ้องมองของเขา กำมือแน่นแล้วเอนหลังพิงกำแพง ไม่ต้องการมองเขา "บอกให้ฉันไป!"

“คุณบอกว่าคุณไม่ชอบวาดภาพสีน้ำมันอีกต่อไป ฉันไม่บังคับ คุณไปบริษัทไหนก็ได้ตอนนี้ อย่างไรก็ตาม ชิงเกอ ฉันขอให้โรงเรียนของคุณคงสถานะนักเรียนไว้ให้คุณ และคุณก็เลือกที่จะไป กลับไปที่โรงเรียน!"

“ถ้าเบื่อโรงเรียนในประเทศก็เลือกไปต่างประเทศเถอะ ผมจัดให้!”

“ไม่จำเป็น ฉันไม่ต้องการอยู่ภายใต้การดูแลของคุณตลอดเวลา!”

Mu Qingge รู้ว่า Shen Rin ใจดีกับเขาอย่างกะทันหัน

สิ่งที่ Shen Lin ทำก็เพื่อพ่อแม่ที่ตายไปแล้วของเธอ เพื่อที่เขาจะได้รู้สึกสบายใจเมื่อเขาทำสิ่งที่ไร้เหตุผลเหล่านั้น!

"ฉันรู้ว่าคุณจะพูดแบบนี้เมื่อนานมาแล้ว คุณใช้การ์ดใบนี้ก่อน!" Shen Lin เดินไปและยื่นการ์ดให้ Mu Qingge

"ฮิฮิฮิ ขอบคุณนะ! ทันทีที่คุณจัดการ บริษัทเหล่านั้นปฏิเสธการสัมภาษณ์ของฉันเพราะพวกเขาเกลียดคุณ และฉันไม่สามารถหางานได้เพราะคุณ! ตอนนี้คุณยังสงสารฉันอยู่ใช่ไหม"

Mu Qingge หยิบการ์ดที่ Shen Rin มอบให้เธอยิ้มใบหน้าของเขามืดลงทันทีที่รอยยิ้มลดลงและเขาก็โยนการ์ดลงบนพื้น

"ขอโทษ ฉันไม่ใช่ขอทาน แม้ว่าคุณจะปิดฟ้าด้วยมือข้างเดียวในเมืองหลวง ฉันไม่เชื่อว่าฉัน Mu Qingge จะหางานไม่ได้!"

Mu Qingge ผ่าน Shen Lin ไปที่เตียง ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเอง และมองไปที่ Shen Lin อย่างเย็นชา

Shen Lin มองไปที่การ์ดบนพื้นแล้วตกลงบนใบหน้าที่สดใสของ Mu Qingge ซึ่งไม่ได้แสดงความลำบากใจเพราะคำพูดของเธอ!

เขาเอียงศีรษะและยิ้มจางๆ “คุณน่ารักจริงๆ เวลาที่คุณโกรธ และสิ่งที่คุณพูดทำให้ฉันรู้สึกตลกมาก”

"คุณพูดอะไร?"

Mu Qingge พูดอย่างงงงวย เธอคิดว่าในที่สุดเธอก็ปล่อยมือต่อหน้าเขา แต่เธอไม่คาดคิดว่าจะเห็นเขายิ้มเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิ

"มู่ชิงเกอ ฉันรู้แล้วว่านายมีแกนหลักเยอะ ดังนั้นการ์ดใบนี้จึงเป็นการ์ดที่ไร้ประโยชน์ที่ฉันเจอ!"

“เป็นไงบ้าง คาดไม่ถึงหรือเปล่า”

"Shen Lin ฉันจะเย็ดคุณ!" Mu Qingge โกรธขว้างหมอนใส่เขา

Shen Lin ยื่นมือใหญ่ของเขาออกไป หยิบมันขึ้นมาในอากาศ เขาหยิบมันขึ้นมาและสูดกลิ่นเข้าใต้จมูกของเขา

เขาเลิกคิ้วขึ้นอย่างเพลิดเพลิน “ตัวคุณหอมจัง! ฉันจะเอานี่คืน!”

"Shen Lin คุณนิสัยเสีย! บ้า!"

Shen Lin ยกริมฝีปากขึ้นและโทรศัพท์สั่นอย่างไม่เหมาะสมและเขาก็รับมันไว้ ทันใดนั้นผิวของเขาก็เคร่งเครียด

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง จู่ๆ ผิวของเขาก็สว่างขึ้น และแสงที่กระหายเลือดก็ส่องประกายในดวงตาของเขา "ซางเฉิง? น่าสนใจ!"

แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงของ Shen Rin จะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ Mu Qingge ก็เข้าใจและได้ยินคำว่า "Shang Sheng" อย่างละเอียดในใจของเธอ!

ดูเหมือนจะเป็นบริษัท?

“ที่รัก ฉันจะไปแล้ว ถ้าคุณต้องการอะไรก็บอกพวกเขาสิ!”

“ออกไป ฉันจะนอน!”

Mu Qingge นอนลงและดึงผ้าห่มคลุมศีรษะ เมื่อ Shen Lin จากไปเธอมองไปที่เธออย่างกังวล

จากนั้นเขาก็ลดเสียงลงด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมและพูดบางอย่างกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนที่ประตู จากนั้นเขาก็เดินออกไปอย่างสงบและปิดประตู

เมื่อได้ยินเสียง "ปัง" ที่นุ่มนวลของประตูและยืนยันว่า Shen Rin จากไปแล้ว Mu Qingge ก็เปิดเผยหัวของเขา ดวงตากลมโตกำลังคิดว่าจะออกไปยังไงดี!

"ติ๊ง..." โทรศัพท์เธอดัง!