บทที่ 19

Mu Qingge ไม่ได้ลงบันไดในครั้งนี้ เนื่องจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนไม่พบเธอ เธอจึงต้องออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว!

เธอลงลิฟต์ไปชั้นล่างและเห็นแผ่นหลังของหญิงสาวที่ค่อนข้างคุ้นตาที่ชั้น 1 เธอสวมชุดระดับไฮเอนด์และรองเท้าส้นเข็มสีเขียว

พยาบาลกำลังช่วยเธอถือขวดยา เธอเอาแต่บ่นพึมพำ...

เธอคิดว่ามันคุ้นๆ เธอจึงเหลือบมองอีกสองสามครั้งแล้วเดินไปที่ประตู แต่มีเสียงร้องไห้เรียกชื่อเธอ

"ชิงเกอ..." ตอนจบยาวมากจนน่าแปลกที่มู่ชิงเกอไม่ได้ยิน!

Mu Qingge หันศีรษะของเขา เห็นว่าเป็นใคร เบิกตากว้าง กระพริบตาและตะโกนด้วยความไม่เชื่อ "Luo Qing ทำไมคุณถึงมาที่นี่ คุณไม่ควรอยู่ที่โรงเรียนหรือ"

ในไม่ช้าเธอก็ค้นพบสถานะของ Luo Qing ผ้าก๊อซพันรอบหัว...

"หัวของคุณ……"

ทันทีที่พูดถึงหัวของเธอ น้ำตาของลั่วชิงก็ไหลออกมาราวกับอ่างเก็บน้ำที่มีประตูน้ำเปิดอยู่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเห็นว่า Mu Qingge ไม่ได้รับบาดเจ็บ เดินมาหาเธอด้วยจิตใจที่ดี

เธอออกไปตามทิศทางที่ Mu Qingge ลงจากลิฟต์ คุณต้องรู้ว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นวอร์ดวีไอพีระดับไฮเอนด์

เมื่อเทียบกับเธอ เธออยู่ได้แค่ในวอร์ดทั่วไปที่มีคนหลายคนของโรงพยาบาล และต้องรอห้องน้ำฉุกเฉิน ถ้าเธอทนไม่ได้ เธอก็ทำได้แค่เข้าห้องน้ำสาธารณะข้างนอก...

แม้ว่า Mu Qingge จะลาออกจากโรงเรียนแล้ว แต่รูปลักษณ์ของ Mu Qingge ก็ยังคงเหมือนเดิมโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ

Luo Qing ร้องไห้อย่างรุนแรงมากขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหึงหวงที่เปลือยเปล่าต่อเธอ แต่เธอก็พยายามปกปิดมันด้วยน้ำตา!

“ชิงเกอ!” เธอตะโกนอีกครั้ง มู่ชิงเกอเดินไปหาเธอ หยิบกระดาษออกมาจากกระเป๋าแล้วเช็ดน้ำตา “หยุดร้องไห้ เกิดอะไรขึ้น!”

พยาบาลที่อยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะทนไม่ได้กับหลัวชิงอีกต่อไป และอยากจะออกไปแล้ว เธอจะถูกปฏิบัติแบบนี้ในที่ที่น่าสงสารได้อย่างไร!

"คุณหญิง โปรดช่วยคุณลั่วหาขวดที่แขวนอยู่!" พยาบาลยัดขวดที่แขวนให้ Mu Qingge อย่างห้วนๆ

Mu Qingge รับมันไว้ และเธอต้องการรีบพา Luo Qing กลับไปที่วอร์ดเพื่อพักผ่อน

ลั่วชิงจ้องพยาบาลตัวน้อยโดยไม่คาดคิด "เธอมีท่าทีอย่างไร เอาขวดไปทำไม? ไปไกลแค่ไหน เธอรังแกเพื่อนฉันพูดตามตรง ฉันอยากจะบ่นเธอ!"

พยาบาลตัวน้อยดูเหมือนเด็กฝึกงาน และเมื่อหลัวชิงตะโกนใส่เธอ เธอมองเธอจากรอบด้าน ใบหน้าของเธอแดงมากจนเลือดออก และเธอก็วิ่งหนีไป

Mu Qingge ดึง Luo Qing ออกไป "ลืมไปเลย Luo Qing พยาบาลตัวน้อยก็ยุ่งเหมือนกัน!"

"ฮึ่ม ฉันไม่เชื่อ ฉันมันไร้ประโยชน์ ฉันซ่อมพยาบาลไม่ได้!" หลังจากที่เธอพูดจบ เธอมอง Mu Qingge จากหางตาของเธอ เต็มไปด้วยความดูถูก

Mu Qingge ใส่ใจกับการปลอบโยนของ Luo Qing อย่างสุดหัวใจ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สังเกตเห็นใบหน้าที่น่าเกลียดของ Luo Qing...

"ลั่ว คุณยังเหมือนเดิม ไม่ทรมาน!" เธอบอกว่าเธอจะไม่ทรมานซึ่งเป็นคำชมเชย!

เนื่องจากบุคลิกของเธอและ Luo Qing นั้นเสริมกัน ตัวละครของ Luo Qing จึงแข็งแกร่ง และตัวละครของเธอก็อ่อนโยน ดังนั้น Mu Qingge จึงอิจฉามากที่ Luo Qing แข็งแกร่งอยู่เสมอ และจะไม่ปล่อยให้คนอื่นเอาเปรียบเขาง่ายๆ

แต่ครั้งนี้ลั่วชิงไม่ได้ซื้อ

เธอมองไปที่ Mu Qingge ทั้งน้ำตา ปากเล็กๆ ของเธอสั่น: "Qingge ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คนอื่นลำบาก ฉันแค่ได้รับบาดเจ็บและอารมณ์ไม่ดี คุณรู้ไหม ฉันเจ็บปวดมาก ,ฉันมาโรงพยาบาลคนเดียวไม่มีใครมากับฉัน..."

"ฉันขอโทษ Luo ไปที่วอร์ดด้วยกันและค่อยๆพูด ไม่ต้องกลัว ฉันจะอยู่กับคุณ!" Mu Qingge ตระหนักว่าเธอทำผิดพลาด และเธอกล่าวขอโทษ

เธอยกขวดขึ้นสูง และในอีกทางหนึ่ง เธอไปช่วยลั่วชิงเข้าไปในวอร์ด!

เมื่อพวกเขามาถึงวอร์ด Mu Qingge ขมวดคิ้ว "ห้องแปดคน!" มีคนมากมาย!