บทที่ 8

"ป้าห่าว..." มู่ชิงเกอรู้สึกสะเทือนใจจนไม่รู้จะพูดอะไร หลังจากที่พ่อแม่ของเธอเสียชีวิต โดยพื้นฐานแล้วไม่มีใครปฏิบัติกับเธอดีอย่างนั้น!

"เฮ้ กินดีๆ กินให้ดี! สาวๆ อย่าเพิ่งคิดเรื่องลดน้ำหนัก สิ่งสำคัญที่สุดคือการมีหุ่นที่ดี!"

ป้าห่าวสอน Mu Qingge และบอกว่าการเห็น Mu Qingge กำลังร้องไห้ทำให้เธอรู้สึกขบขัน เธอหันหลังกลับและเข้าไปในบ้านของเธอ

Mu Qingge มองไปที่ประตูเหล็กที่ปิดด้วยสีลอก และถอนหายใจ ดูเหมือนว่าเธอจะสงสัย อันที่จริง ยกเว้นป้า Hao เพื่อนบ้านในอาคารที่เธออาศัยอยู่ล้วนเป็นมิตรกับเธอมาก

ถูกต้อง มีคนดีๆ มากมายในโลก มูลหนูเพียงเม็ดเดียวไม่สามารถทำลายโจ๊กทั้งหม้อได้

หลังจากที่ Mu Qingge ปิดประตู ป้าห่าวซึ่งนอนอยู่นอกประตูเหล็กเพื่อฟังการเคลื่อนไหวก็วิ่งไปที่ห้องของเธอเพื่อโทรออก

หลังจากวางสาย เธอลดเสียงลงและพูดว่า "อย่ากังวล เธอรับสายแล้ว!"

มีเสียงผู้ชายเข้ามาทางโทรศัพท์ และจู่ๆ ป้าห่าวก็ประหม่าและตอบว่า "เฮ้ โอเค!"

ในตอนบ่ายเมื่อ Mu Qingge ไปที่ บริษัท เขาก็พบว่าทุกคนใน บริษัท กำลังพูดถึงบางสิ่งและเขาก็โกรธมาก!

มันไม่ใช่ธุระอะไรของเธออยู่แล้ว เธอถือถ้วยกาแฟและกดนิ้วหัวแม่มือลงบนฝาถ้วยพร้อมกับจดหมายลาออก

เธอเดินตรงไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการหยู เฉิน ยกมือขึ้นเคาะประตู แต่ที่แปลกใจคือ ประตูกระจกของสำนักงานหยู เฉินเปิดออก

มีเสียงกรีดร้อง "อา" ตามด้วยเสียงของบางอย่างตกลงกับพื้น

Mu Qingge จ้องตาของเขาและเห็นผู้หญิงที่แต่งตัวมีสไตล์ผมหยิกสั้นกำลังเทกาแฟนึ่งลงบนใบหน้าของ Yu Chen

หยูเฉินถลกแขนเสื้อขึ้นปิดหน้า แต่กาแฟร้อนๆ สาดเนื้อใส่หน้าเขา!

"Luo Keke ไอ้เลว ทำไมคุณบ้า!" หยูเฉินตวาดเธอด้วยความโกรธหลังจากถูกไฟคลอก ด้วยสีหน้าดุร้าย เขายื่นมือออกไปและตบหน้าเธอด้วยการ "ตบ"!

ผู้หญิงตัวเล็กหันหน้าหนีจากการตบ ทันเวลาที่ Mu Qingge จะเห็นโปรไฟล์ของเธอ

Mu Qingge จำได้ทันทีว่านี่คือแฟนสาวของ Yu Chen สมัยเรียนมหาวิทยาลัยฉันได้ยินมาว่าแฟนสาวคนนี้เลิกเรียนไปนานแล้วและทำงานในบาร์ดังนั้นเธอจึงมีอารมณ์ไม่ดี

ในเวลานั้น เธอคิดถึงหยูเฉินอย่างลับๆ และรู้สึกว่าหยูเฉินถูกทำลายแล้ว และผู้หญิงควันโขมงคนนั้นก็ไม่คู่ควรกับหยูเฉินเลย

เธอยังจงใจไปที่บาร์ที่ผู้หญิงคนนั้นอยู่และพบเธอหลายครั้งท่ามกลางฝูงชน เธอสวยมาก และต่อมาฉันได้ยินมาว่าพวกเขาเลิกกันแล้ว...

เธอกระแทกถ้วยกาแฟเปล่าที่มีรูปร่างผิดรูปลงบนใบหน้าของ Yu Chen และถ้วยกาแฟก็ส่งเสียงเมื่อมันตกลงพื้น

"หยูเฉิน ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว กล้าดียังไงมาทำอะไรลับหลังแม่ฉันแบบนี้ ปล่อยให้พี่สาวหัวเราะเยาะฉันเถอะ! ฉันเป็นคนรักใต้ดินของคุณมามากพอแล้วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา!"

“เฮ้ รปภ. ฉันผู้จัดการหยู มีเรื่องบ้าๆ เกิดขึ้นที่นี่ รีบไล่เธอออกไป!”

"ฮึ่ม ฉันขอโทษ และคุณไม่ต้องการ!"

เธอหยิบรูปถ่ายจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าของเธอและโยนมันขึ้นไปบนท้องฟ้า และบนพื้นก็ค่อยๆ เต็มไปด้วยรูปถ่ายของหยูเฉินที่กำลังเล่นกับผู้หญิงสุดเร่าร้อน!

Mu Qingge เห็นแก่นแท้ของเขาชัดเจนยิ่งขึ้น ถือกาแฟร้อนไว้ในมือ เขาอดไม่ได้ที่จะเย้ยหยันอย่างเงียบ ๆ ฉันไม่รู้จริงๆว่าตอนนั้นฉันตาบอดแค่ไหน!

ดูเหมือนว่าอคติที่เธอมีต่อผู้หญิงคนนั้นเมื่อนานมาแล้วจะผิด! หยูเฉินไม่ดีพอสำหรับผู้หญิงคนนั้น!