บทที่ 431 หวังดีแต่ทำให้เป็นเรื่องร้าย

ถึงแม้ว่ามู่นวลนวลไม่สามารถถามโม่ถิงเซียวว่าเกิดอะไรขึ้นได้ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกซึมเศร้ามาก

เธอเชื่อว่า โม่ถิงเซียวไปหาผู้เชี่ยวชาญด้านการสะกดจิตเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องยาก

……

โม่ถิงเซียวกลับมาในบ้าน ยื่นเสื้อโค้ทให้คนรับใช้ ก็นั่งลงบนโซฟา

เขาเงยหน้าขึ้นมองโคมไฟคริสตัลที่อยู่เหนือศีรษะ มองไปรอบๆ

ในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เงียบสงัด มีเพียงบอดี้การ์ดและคนรับใช้

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา นิ้วปัดไปที่หน้าข้อความโดยไม่รู้ตัว

มีเพียงข้อความเดียวในกล่องข้อความ

คือมู่นวลนวลส่งให้เขาเมื่อคืน มีเพียงเนื้อหาง่ายๆ“ฝันดี”สองตัวอักษรนี้

ตอนนั้นเมื่อเขาได้รับข้อความ แค่คิดว่าผู้หญิงคนนี้น่าเบื่อสุดๆ ต้องการที่จะบล็อกเธอ แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงยังไม่บล็อก

บางทีอาจจะง่วงเกินหลังจากนั้นจึงหลับไป

“คุณชาย”

เสียงของซือเย่ ดึงความคิดของโม่ถิงเซียวกลับมา

โม่ถิงเซียวล็อกหน้าจอโทรศัพท์ จึงเงยหน้าขึ้นมองซือเย่

เขาไม่ได้เปิดปากพูด แค่เลิกคิ้วขึ้น บอกใบ้ให้ซือเย่มีอะไรก็พูดมา

ซือเย่ถามอย่างระมัดระวัง“คุณชายวันนี้อยากจะกินอะไร?”

โม่ถิงเซียวช่วงนี้อยู่ในสถานการณ์พิเศษ ซือเย่อาศัยอยู่ในบ้านของโม่ถิงเซียวโดยตรง

โชคดีที่โม่ถิงเซียวยังคงเชื่อใจเขา

เพียงแต่ ผู้ช่วยแบบเขาดูแลทุกอย่างทั่วถึงทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นลูกน้องของโม่ถิงเซียวในที่ทำงานก็ช่าง เสื้อผ้าเวลาที่อยู่อาศัยและการขนส่งในวันธรรมดา ก็ยังเป็นเขาที่จัดการ

เพราะว่าเรื่องเมื่อคืน คนรับใช้ในครัวไม่กล้าทำอาหารที่ง่ายๆ

กลัวว่าโม่ถิงเซียวจะไม่อยากอาหาร และยังโมโหอีก จำเป็นต้องให้ซือเย่มาถามโม่ถิงเซียว

โม่ถิงเซียวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ฉันจ้างพวกเขามา ไม่ใช่ให้ทำอาหารเหรอ?เรื่องเล็กแค่นี้ก็ยังต้องถามฉัน?”

ซือเย่รู้สึกลำบากใจ สำหรับเขาเป็นแค่เรื่องเล็ก แต่สำหรับคนรับใช้เหล่านั้นเป็นเรื่องใหญ่มาก

ซือเย่ใจกล้าถามอีกหนึ่งประโยค“คุณชาย หรือว่าอยากกินที่คุณหญิงทำ?”

เป็นครั้งแรกที่โม่ถิงเซียวไม่ได้แก้ไขคำพูดของซือเย่ เพียงแค่ย้อนถาม“นายพูดว่ามู่นวลนวล?”

ซือเย่สังเกตเห็นรายละเอียดเล็กน้อยนี้ได้ ตอบรับหนึ่งเสียง“ใช่ครับ”

“เหอะ“

โม่ถิงเซียวยิ้มเย็น พูดด้วยน้ำเสียงดูถูก“เมื่อคืนส่งมาทำอาหาร คืนนี้กี่โมงแล้วก็ยังไม่เห็นคน เธอเป็นแบบนี้ยังอยากจะแต่งงานใหม่กับฉันอีก!เพ้อเจ้อ！”

“……”

ซือเย่เช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของตัวเอง

ปีนั้นเขาอยู่ข้างกายโม่ถิงเซียว เวลาที่เป็นผู้ช่วย ก็เพิ่งจะเรียนจบ ในเวลานั้นShengdingMediaยังไม่เป็นที่รู้จัก แต่ก็เริ่มทำกำไรได้แล้ว

โม่ถิงเซียวเป็นนักธุรกิจโดยกำเนิด มีวิธีการที่ยอดเยี่ยม

ความคืบหน้าของShengdingMedia ใช้ตามองก็สามารถมองเห็นได้

แต่ว่า เวลานั้นโม่ถิงเซียวอายุยี่สิบต้นๆ อารมณ์ยังหงุดหงิดง่ายมาก

เมื่อซือเย่เพิ่งเรียนจบก็เป็นคนที่ดื้อดึง ก็ไม่ได้เหมือนตอนนี้ที่ดูแลทั่วถึงทุกด้าน และยังถูกโม่ถิงเซียวด่ามาเยอะ

แม้ว่าตอนนั้นจะรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ถูกเจ้านายที่อายุน้อยกว่าด่าตัวเอง แต่หลังจากได้เห็นความแข็งแกร่งของโม่ถิงเซียว เขาจะไม่เชื่อมั่นก็ไม่ได้

ซือเย่เริ่มคุ้นเคยกับความรอบคอบและระมัดระวังนั้นแล้ว โม่ถิงเซียวกำลังดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ

แต่ว่า แต่ว่าทันใดนั้นนิสัยของโม่ถิงเซียวก็เปลี่ยนกลับไปเป็นเมื่อเขาอายุเพิ่งจะยี่สิบต้นๆ...

ผ่านไปหลายปีขนาดนั้น ซือเย่ไม่รู้จริงๆว่าควรจะอยู่ร่วมกับโม่ถิงเซียวอย่างไร

จะบอกโม่ถิงเซียวไหม ความจริงเมื่อคืน เป็นเขาที่โทรศัพท์ให้มู่นวลนวลมาช่วยเหลือ?

จะบอกโม่ถิงเซียวไหม เมื่อก่อนเขาจับตามองมู่นวลนวล ราวกับของล้ำค่า?

จริงๆแล้วเขาก็เคยเตือน แต่ก็ไร้มีประโยชน์

โม่ถิงเซียวก็คงไม่ฟัง

โม่ถิงเซียวพูดจบ ไม่ได้ยินคำตอบของซือเย่ มองเขาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์“ทำไมนายไม่พูดอะไร?ฉันพูดไม่ถูก?”“คุณชายพูดถูก”ซือเย่สีหน้าปกติ กลับมาเคร่งขรึม