บทที่ 451 ถ้าหากเป็นโม่ถิงเซียว

บอดี้การ์ดถูกโม่ถิงเซียวเตะกะทันหัน ก้มหน้าลงไม่กล้าพูด

ไม่ใช่คุณชายพูดด้วยตัวเองว่าให้โยนผู้หญิงคนนี้ออกไปเหรอ?

ตอนนี้พวกเขาทำตามที่โม่ถิงเซียวพูด ผลลัพธ์ก็คือโม่ถิงเซียวกลับไม่พอใจ

ความคิดของคุณชายยิ่งเข้าใจยาก

บอดี้การ์ดมองไปที่โม่ถิงเซียวอย่างระมัดระวัง และถาม“งั้นความหมายของคุณชายคือ...”

โม่ถิงเซียวเลิกคิ้วขึ้น โบกมือ บอกใบ้ให้เขาไม่ต้องพูดอีก ออกไป

หลังจากที่บอดี้การ์ดไปแล้ว โม่ถิงเซียวยืนอยู่ที่เดิม จ้องมองไปที่ทางประตูอยู่พักหนึ่ง เดินเข้าไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง

ประตูของคฤหาสน์ว่างเปล่า ไม่มีเงาของมู่นวลนวล

มือของโม่ถิงเซียวที่ห้อยอยู่ด้านข้างของเขากำหมัดแน่น มีความโกรธระหว่างคิ้ว

……

ระหว่างทางที่มู่นวลขับรถกลับ ก็ได้รับสายโทรศัพท์ของเซินชูฮัน

เป็นธรรมชาติที่เซินชูฮันจะรู้เรื่องข่าวแล้ว

เขาปลอบโยนมู่นวลนวล“เรื่องนี้เธอไม่ต้องห่วง ฉันจะให้คนจัดการให้เรียบร้อย”

ตอนนี้ตระกูลเซินตกอยู่ในมือของเซินชูฮันแล้ว เขาเองก็มีความทะเยอทะยาน สามปีนี้เซินกรุ๊ปก็พัฒนาอย่างรวดเร็ว เขาเริ่มปรากฏความสามารถออกมาในวงการธุรกิจ นอกจากนี้ยังอยู่ในกลุ่มที่พุ่งพรวดในวงการธุรกิจใหม่ของเซี่ยงไฮ้ ความสามารถในการจัดการกับข่าวสารยังคงมีอยู่

มู่นวลนวลในใจรู้ชัดเจน เรื่องนี้เกิดจากบรรดาสื่อมวลชนก่อกวน ไม่ใช่ความรับผิดชอบของเซินชูฮัน

เซินชูฮันยินดีเป็นฝ่ายจัดการกับเรื่องนี้ มู่นวลนวลในใจก็รู้สึกซาบซึ้ง

เธอพูดด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน“ขอบคุณ”

ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเซินชูฮันมากเกินไป แต่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแล้ว ก็ทำให้คนจนปัญญามาก

ระหว่างคนกับคน บางครั้งก็เป็นเรื่องยากที่จะรักษาความสัมพันธ์ บางครั้งต้องแยกแยะการเดินสาย ไม่ให้ติดกัน ก็ยังค่อนข้างยาก

เวลาที่จัดการกับเรื่องราว มักจะหาวิธีที่สมบูรณ์แบบได้ยาก

เซินชูฮันพูดอย่างจริงใจ“เรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับฉันด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเป็นฝ่ายที่ไปหาเธอ ก็คงไม่ถูกสื่อมวลชนพวกนั้นถ่ายภาพจนทำให้เกิดความวุ่นวาย เป็นฉันที่ไม่ได้พิจารณาเรื่องนี้อย่างรอบคอบเพียงพอ”

มู่นวลนวลเม้มปาก เวลานี้ไม่รู้จะพูดอะไรดี

ดูเหมือนจะรับรู้ถึงอารมณ์ของมู่นวลนวลในเวลานี้ เซินชูฮันพูดออกมาถูกเวลา“เซินกรุ๊ปอยู่ในช่วงเวลาที่กำลังขึ้นสูง ภาพลักษณ์ส่วนตัวของฉันก็สำคัญมากเช่นกัน แม้ว่าครั้งนี้สื่อมวลชนจะถ่ายภาพฉันกับผู้หญิงคนอื่นๆ ฉันก็จะจัดการแบบนี้เหมือนกัน”

มู่นวลนวลชะงักไปเล็กน้อย และตอบกลับ“ฉันรู้”

ความจริง คำพูดแบบนี้ ยังเป็นเธอที่พัวพันเซินชูฮัน

เธอถือโอกาสพูดกับเซินชูฮัน“ฉันยังมีธุระ ฉันวางสายก่อน”

วางสายโทรศัพท์ มู่นวลนวลนำโทรศัพท์วางไว้ที่เดิม สายโทรศัพท์ของลี่จิ่วเหิงก็โทรเข้ามา

ลี่จิ่วเหิงเปิดปากถามเธอตรงไปตรงมา“ตอนนี้อยู่ที่ไหน?ข่าวเกิดอะไรขึ้น?สามารถจัดการได้ไหม?”

มู่นวลนวลก็เดาออก ลี่จิ่วเหิงโทรศัพท์เข้ามาคือถามเรื่องนี้

เธอเผลอยิ้มออกมา“ไม่เป็นไร มีคนจัดการแล้ว”

สายในโทรศัพท์เงียบไปหลายวินาที ก็ถาม “เซินชูฮัน？”

ลี่จิ่วเหิงเป็นคนที่มีจิตใจละเอียดรอบคอบ เขาสามารถเดาได้ว่าเซินชูฮันเป็นคนจัดการกับเรื่องนี้ มู่นวลนวลก็ไม่รู้สึกแปลก

มู่นวลนวลพูดแบบติดตลกและจริงจัง“หมอลี่ฉลาดขนาดนี้ เรื่องอะไรก็ปิดบังคุณไม่ได้”

“ฉันแค่วิเคราะห์เรื่องนี้ตามตรรกะพื้นฐาน”ลี่จิ่วเหิงหยุดและพูดต่อ“ถ้าหากเป็นโม่ถิงเซียวลงมือ ข่าวนี้อาจจะหายไปทันทีที่ปรากฏ จะเป็นข่าวพาดหัวใหญ่ได้ยังไงล่ะ?”