ตอนที่ 102
บทที่ 102 เฉินเทียนเซิงมาแล้ว!
October 28, 2026
บทที่ 102 เฉินเทียนเซิงมาแล้ว!
หลังจากที่เจอกันในค่ำคืนที่ฝนกระหน่ำแล้ว
ก็ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของหวางหนันหนันไปโดยสิ้นเชิง
ราวกับว่าได้ก้าวออกมาจากนรก แล้วขึ้นสู่สวรรค์
เขาก็อยากมีชีวิตที่หรูหรา เขาก็อยากมีชีวิตที่อยู่เหนือคนอื่น
แต่เธอในอดีต มันเป็นเพียงความเพ้อฝันเท่านั้นเอง
หลังจากที่หย่ากับเฉินตง เฉินตงก็เปลี่ยนไปทั้งตัว ย้ายเข้าไปอยู่ในเขตวิลล่าเขาเทียนซาน ทำให้เธอเสียใจภายหลัง
แต่กลับคิดไม่ถึง วันนี้เธอกลับกลายเป็นคุณผู้หญิงของวิลล่าเขาเทียนซาน
“ความรุ่งเรืองตกต่ำมีการเปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน เฉินตงนั้นจะแค่ไหนเชียว? ออกมาจากชีวิตคุณ ฉันก็มีชีวิตที่สุขสบายได้เหมือนกัน!”
นี่คือสิ่งที่หวางหนันหนันคิดในใจ
วิลล่าบ้านซาน มันถือเป็นวิลล่าระดับไฮเอนด์ของแท้ ราคานั้นสูงลิบลิ่ว
วิลล่าหลังนี้ ก็ร้อยกว่าล้านแล้ว!
ก็ได้ตามเทียนเซิง เข้าไปเยี่ยมชมด้านในวิลล่า หวางหนันหนันนอกจากจะประหลาดใจก็คือประหลาดใจ เธอในบางขณะถึงขนาด เหมือนกับจะหยุดหายใจ หัวใจเต้นจนจะหลุดออกมาแล้ว
ความสุขมาได้กะทันหันมาก!
ทั้งๆที่เมื่อคืนเกือบจะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่มันกลับเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอ!
ทั้งหมดนี้ ทำให้เธอล่องลอยในอากาศ
เมื่อเธอกับเทียนเซิงเดินถึงดาดฟ้าแล้ว ในที่สุดหวางหนันหนันก็ควบคุมความรู้สึกไม่อยู่แล้ว โผเข้าไปในอ้อมอกของเทียนเซิง
“เทียนเซิง คุณนั้นรักฉันมากเลย ขอบคุณค่ะ ฉันโชคดีมากที่ได้เจอกับคุณ”
เทียนเซิงขยับแว่นเล็กน้อย พูดอย่างอ่อนโยน “คุณเป็นผู้หญิงของผม ผมไม่เคยเห็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์เหมือนกับคุณมาก่อนเลย ดังนั้นผมจะให้ทุกสิ่งที่มีผมกับคุณ”
สายลมโชยมา
ทั้งสองสบตากัน ริมฝีปากประกบเข้าหากัน
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ทั้งสองจึงแยกออกจากกัน
“เทียนเซิง คุณส่งฉันกลับบ้านได้มั้ยคะ? ฉัน ฉันอยากพาคุณไปเจอพ่อกับแม่”
หวางหนันหนันจับมือของเทียนเซิงอย่างตื่นเต้นดีใจ เหมือนกลัวว่าหากปล่อย เทียนเซิงก็จะหายไปจากตรงหน้าของเธอ
ในเมื่อเทียนเซิงยอมให้เธอทุกอย่าง งั้นคิดความเดียวที่เธอมีตอนนี้ก็คือ พาเทียนเซิงไปเจอพ่อแม่
ถ้าหากพ่อแม่รู้ว่าบ้านของเทียนเซิงอยู่ที่เขตวิลล่าเทียนซาน อีกทั้งยังเป็นวิลล่าบ้านซาน ต้องดีใจอย่างแน่นอน
สิ่งที่สำคัญคือ ในที่สุดวันนี้เธอก็สามารถที่จะช่วยน้องชายของเธอแล้ว!
เธอเชื่อว่า เทียนเซิงยังสามารถพาเธอมาอยู่ที่เขตวิลล่าเขาเทียนซานด้วยกัน ก็ต้องเต็มใจสนับสนุนน้องชายที่ชื่อหวางเห้าของเธอเหมือนกัน
“ได้สิ”
เทียนเซิงก็ตกลงทันที คิดไปครู่หนึ่ง จึงได้หยิบบัตรเอทีเอ็มออกมาหนึ่งใบ “ในบัตรมีเงินหนึ่งล้าน ถือเป็นของขวัญการพบหน้า คงจะไม่เป็นการเสียมารยาทนะ”
โอ้มายก๊อด!
ออกมือทีก็เป็นล้านเลย?
นี่จะเป็นการเสียมารยาทได้อย่างไร?!
หัวใจของหวางหนันหนันเต้นหนักมาก แต่ก็พยักหน้าเหมือนไม่ตื่นเต้น “จะเป็นไปได้อย่างไร? ครอบครัวฉันเข้าหาง่ายมาก”
ถ้าหากเวลานี้เธอไม่ถูกเฉินตงบล็อกละก็ เธออยากที่จะรีบโทรศัพท์หรือส่งวีแชทไปโอ้อวดกับเฉินตงทันที
เฉินตงจะแค่ไหนเชียว?
ตอนแรกที่เอาเงินสองแสนของเขา ก็จะหย่ากับเธอเลย อีกอย่างยังจงใจสร้างสถานการณ์ ช่างน่าขยะแขยงจริงๆ
เทียนเซิงให้ทีก็เป็นล้าน เมื่อเทียบกับเทียนเซิง เฉินตงมาช่วยเทียนเซิงถือรองเท้ายังไม่คู่ควรเลย
เฉินตงมันผู้ชายสารเลวชัดๆ!
ทั้งสองคนจูงมือกันลงบันได เข้าไปนั่งในรถลัมโบร์กินี รถก็ค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากสวนดอกไม้ของวิลล่า
แล่นไปตามท้องถนน มุ่งหน้าออกไปยังด้านนอกเขตวิลล่า
พอดีในเวลานี้ เงาคนสองคนได้ออกมามาจากวิลล่าหลังหนึ่ง
ลัมโบร์กินีคันนี้ก็ได้แล่นผ่านสองคนนี้พอดี
สองคนนี้ ก็คือท่านหลงกับคุนหลุน
“หือ!”
ท่านหลงก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที ต่อให้เฉียดผ่าน สายตาของเขาก็เห็นเทียนเซิงที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งคนขับ
คุนหลุนก็แสดงความประหลาดใจออกมาเล็กน้อย “ท่านหลง เป็นเพราะเราตาฝากไปหรือเปล่า?”
“ฉันอาจจะตาฝาก หรือว่าคนหนุ่มอย่างนายก็ตาฝากเหมือนกัน?”
ท่านหลงครุ่นคิดไปสักพัก พึมพำด้วยน้ำเสียงที่ต่ำ “เฉินเทียนเซิงกลับมาเมืองนี้แล้วจริงๆ เพียงแต่........”
มองไปทางรถลัมโบร์กินี ท่านหลงที่อารมณ์เยือกเย็น สายตาแฝงด้วยแรงอาฆาต
ภาพนี้ ทำให้คุณหลงที่มองอยู่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
ในความทรงจำ ท่านหลงนั้นอ่อนโยนเหมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิมาโดยตลอด น้อยมากที่จะเห็นสีหน้าที่ดุร้ายแบบนี้