ตอนที่ 128
บทที่ 128 คนไม่จริงใจ? เชิญนายออกไปจากที่นี่!
October 28, 2026
บทที่ 128 คนไม่จริงใจ? เชิญนายออกไปจากที่นี่!
โครม!
คำพูดนี้ทำให้คนตะลึงกันไปหมด
พริบตาเดียวบรรยากาศในห้องโถงเหมือนจะเกาะตัวเป็นก้อน
ท่าทีของกู้โก๋ฮั้วก็ดูเย็นชา
สีหน้าแม่ของกู้ชิงหยิ่งก็ไม่ค่อยจะเป็นธรรมชาติแล้ว
ท่านเมิ่งกับผู้อำนวยการหลิวใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“คุณอาเจิ้ง เฉินตงไม่มีทางที่จะเอาภาพเขียนปลอมมาเป็นของขวัญ” กู้ชิงหยิ่งรีบพูดแทนเฉินตง
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินตงมาพบคุณแม่คุณแม่
ด้วยฐานะของเธอ พ่อแม่นั้นไม่ได้ใส่ใจของขวัญที่เฉินตงมอบให้นั้นต้องมีราคาแพง ถ้าหากของขวัญเป็นของปลอม ก็มีความหมายที่แตกต่างออกไป!
นี่ไม่กลายเป็นการคนที่ไม่จริงใจและไม่ให้เกียรติเหรอ?
“ใช่ เหล่าเจิ้ง นายช่วยดูให้มันละเอียดๆหน่อย อย่าพูดไปเรื่อย” ผู้อำนวยการหลิวก็ได้พูดต่อจากกู้ชิงหยิ่ง
เขานั้นรู้ตัวตนที่แท้จริงของเฉินตง คนที่มีฐานะแบบนี้ จะให้ของปลอมได้อย่างไร?
ต้องเป็นเจิ้งโก๋โส่วที่ดูผิดอย่างแน่นอน!
ท่านเมิ่งก็พูดขึ้น “เหล่าเจิ้ง เมื่อกี้แกมองไปแค่แวบเดียวเอง นายต้องดูผิดอย่างแน่นอนเลย นายมันเป็นคนดื้อรั้น เวลาใจร้อนเคยฟังใครที่ไหน?”
“ใครเป็นคนพูด?”
เจิ้งโก๋โส่วถลึงตาใส่ท่านเมิ่ง
แต่เขาเป็นปรมาจารย์ด้านจิตรกรรมเลยนะ เป็นคนที่มีชื่อเสียงระดับโลก แค่ภาพหนึ่งภาพก็สามารถประมูลได้ในตัวเลขเจ็ดหลักขึ้นไป
เขาหมกมุ่นอยู่กับการวาดภาพมานานหลายสิบปี และได้ศึกษาเกี่ยวกับการเขียนอักษรจีนและภาพวาดโบราณนับไม่ถ้วน
ภาพเขียนตัวอักษรโบราณธรรมดาๆ เขาที่มองแค่แวบเดียวอาจจะเกิดความผิดพลาดได้
แต่ว่านี่เป็นภาพเขียนของถังป่อหู่《ภาพการท่องเที่ยวแม่น้ำเฉียนถัง》เขาแยกความแตกต่างระหว่างจริงของปลอม แค่แวบเดียวก็เพียงพอแล้ว!
“นาย........”
ท่านเมิ่งหนังตากระตุกอย่างแรง เหลือบมองเฉินตงโดยไม่รู้ตัว พูดกับเจิ้งโก๋โส่ว “นายมันไอ้คนดื้อรั้น วันนี้เป็นวันที่เสี่ยวหยิ่งพาแฟนมาเจอผู้ใหญ่ นายเป็นบ้าอะไร?”
ลูกชายเจ้าบ้านตระกูลเฉิน จะมอบภาพปลอมได้อย่างไร?
ล้อเล่นอะไรกัน!
หากเรื่องนี้ทำให้เฉินตงโกรธ ตระกูลเฉินมีคำสั่งลงมา ต่อให้เหล่าเจิ้งจะเป็นปรมาจารย์ด้านจิตรกรรม ก็ต้องหยุดงาน!
“เหล่าเมิ่ง ทำไมนายมาโทษฉันล่ะ?”
เจิ้งโก่วโส่วพูด้วยสีหน้าที่จริงจัง “นายเห็นฉันเจิ้งโก่วโส่วทำให้ฟรีเหรอ? ฉันดูถูกไอ้หมอนี่เจอเหล่ากู้สองสามีภรรยาก็ให้ภาพปลอม มีคำพูดที่ว่าของขวัญไม่ได้อยู่ที่แพงแต่อยู่ที่ใจ ไม่มีปัญญาให้คนแพง งั้นก็มอบของที่มีราคาถูกหน่อยก็ได้!”
ท่านเมิ่งกับผู้อำนวยการหลิวร้อนใจเหมือนมดที่อยู่บนเตาไฟ ใจตื่นแรงมาก
ทั้งสองคนสบตากัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย
เห็นได้ชัดว่าเหล่าเจิ้งกำลังทำเรื่องที่อันตรายต่อตัวเอง หาเรื่องตาย!
แต่เขาสองคนนั้นรู้นิสัยที่ดื้อรั้นของเหล่าเจิ้งดี หากมันมีความเกี่ยวข้องกับภาพวาด มันเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถที่จะปล่อยผ่านไปได้!
ทันใดนั้น
“คุณอาเจิ้ง โปรดชี้แนะด้วย” เฉินตงยิ้มแล้วกล่าวด้วยสีหน้าที่สงบ
ภาพวาดภาพนี้ท่านหลงเป็นคนเตรียมให้เขา ตอนที่ได้มันมา เขาก็ไม่ได้เปิดออกมาดู
แต่เขาเชื่อว่า ของที่ท่านหลงเอาให้ ไม่มีทางที่จะเป็นของปลอม!
ท่านเมิ่งกับผู้อำนวยการหลิวก็นิ่งไปพร้อมๆกัน
“เห่อ!ความสามารถในการรับมือกับเรื่องแบบนี้เก่งไม่เบาเลยนะ”
เจิ้งโก๋โส่วหัวเราะอย่างเย็นชา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและกล่าวว่า “ก็ดี ฉันจะทำให้นายตายอย่างชัดเจน นายเอาภาพปลอมมาเล่นต่อหน้าฉัน มันก็เหมือนคนที่อวดเก่งต่อหน้าคนที่เก่งกว่า!”
พูดจบ เขาก็ได้ทำท่าคารวะไปทางกู้โก๋ฮั้วสองสามีภรรยา
“เหล่ากู้ ขออภัยด้วย”
กู้โก๋ฮั้วยิ้มๆ แล้วพยักหน้า
จากนั้น สายตาที่เขามองไปทางเฉินตงก็มีความเย็นชา
เดิมทีสถานะของเฉินตง ก็ทำให้ความประทับใจในตัวเขานั้นถูกลดลง
ต่อให้วันนี้เฉินตงจะบริหารไท่ติ่งจนมีชื่อเสียง ชื่อเสียงเพียงแค่นี้ มันก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของกู้โก๋ฮั้ว
นอกจากความคิดอ่านของเฉินตง ที่ทำให้กู้โก๋ฮั้วพอจะชื่นชมอยู่บ้าน