ตอนที่ 260
บทที่ 260 เมื่องานแต่งงานยังคงดำเนินต่อ
October 28, 2026
ในขณะที่พูดคำนี้นั้น
ฉินเย่กับเฉินตงก็มองหน้ากัน
ในขณะนี้เอง ทุกคนในบริเวณนี้ก็สังเกตเห็นรู้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
ท่านหลงก็เป็นฝ่ายพูดขึ้น เพื่อทำลายบรรยากาศนี้
“จางหยู่หลัน กูหลัง ยังไม่รีบพาฉินเย่ไปพักอีก ？”
หลังจากที่ทั้งสามคนจากไป
ท่านหลงเอ่ยทักทายเฉินตงและคนอื่นๆ จากนั้นรีบตามหลังไปทันที
ในอีกมุมที่อยู่ไม่ไกล บรรยากาศแตกต่างจากภายนอก ซึ่งดูหนาวเย็นเล็กน้อย
“เมื่อกี้คุณทำอะไร ?”
จางหยู่หลันรู้สึกประหม่าเล็กน้อย สีหน้าของฉินเย่กับเฉินตงเมื่อครู่มันดูไม่ได้เลย
เธอไม่เข้าใจว่า คนสองคนที่เคยรักใคร่สนิทสนมกัน ทำไมถึงได้กลายมาเป็นแบบนี้ไปได้
กูหลังที่อยู่ข้างๆก็ขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
และในขณะนี้เอง
ท่านหลงก็เดินมาอย่างรีบร้อน สีหน้าเรียบนิ่งถามฉินเย่ ：“นี่เจ้าฉินเย่ แกมาแสดงความยินดี หรือมาทำลายงานแต่งกันแน่ ？”
“ก็ต้องมาแสดงความยินดีสิ ”
มุมปากที่ซีดเซียวของฉินเย่ยกขึ้น แล้วเผยยิ้มออกมา
“เจ้าเด็กคนนี้ คนอื่นไม่รู้ แต่ฉันจะไม่รู้เชียวเหรอ? ”ท่านหลงขมวดคิ้วแน่น “แกอย่าทำให้ฉันต้องลำบากใจ แม้ว่าคนแก่อย่างฉันจะดีกับแกยังไงแต่ก็เป็นเพียงคนรับใช้ของตระกูลเฉิน”
“ผมมาแสดงความยินดีจริงๆ ” ฉินเย่พูดอย่างจริงจัง
ดวงตาของท่านหลงดำดิ่ง และจ้องมองสบตากับฉินเย่อยู่สักพัก
ทันใดนั้นเขาก็พูดสื่อความหมาย：“คนแก่อย่างฉันรู้ว่าแกคิดอะไร แต่ฉันก็ยังงง เหตุการณ์เมื่อกี้ แกบังอาจมาก ！”
ฉินเย่ตะลึง ดวงตาเป็นประกาย
แต่ก็พูดไปด้วยรอยยิ้มว่า ：“ท่านหลง คุณคิดว่าที่ผมฆ่าพ่อตัวเอง ผมทำถูกไหม ？”
“ถูก！”ท่านหลงพยักหน้า
“เขาบอกว่าผมทำไม่ถูก！”ฉินเย่เลิกคิ้ว “คนอย่างผม ไม่ธรรมดา จะฆ่าพ่อตัวเองได้ยังไง ?”
“แก……”สีหน้าของท่านหลงเปลี่ยนไป
ไม่รอให้เขาได้พูดจบ ฉินเย่ก็โบกมือ ：“วางใจเถอะ ผมแยกแยะได้ แค่ปกป้องบางอย่างที่อยู่ในใจ ไม่ทำให้สถานการณ์แย่ไปกว่านี้แน่นอน ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้
ท่านหลงก็ถอนหายใจอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง มองไปที่ฉินเย่แวบหนึ่ง หันหลังแล้วจากไป
เขารู้นิสัยของฉินเย่ดี
คนที่สามารถฆ่าพ่อตัวเองได้ จะมีอะไรที่ทำไม่ได้อีก ?
ในเมื่อฉินเย่พูดแล้วว่าแยกแยะได้ งั้นก็คงไม่ทำอะไรที่มันเกินไปนัก
ข้างนอกยังมีแขกอีกมากมายที่เขาต้องไปทักทายเขาไม่มีเวลาที่จะมาต่อปากต่อคำกับฉินเย่ได้
จนกระทั่งท่านหลงเดินจากไป จางหยู่หลันและกูหลังก็กลับมาได้สติ
บทสนทนาของคนทั้งคู่ มีความหมายที่ไม่ชัดเจน
ดวงตาของกูหลังมีไอของความเกลียดชังปรากฏ：“ฉินเย่ นายจะหาเรื่องคุณเฉิน อย่าหาว่าฉันไม่เกรงนะ ”
“วางใจเถอะ”
ฉินเย่หรี่ตาลง แล้วยิ้ม
ใกล้เที่ยงแล้ว
ภายในคลับสี่ยิ่น เต็มไปด้วยแขกเหรื่อ
บรรยากาศครึกครื้น
คึกคักเป็นประวัติการณ์
และในจังหวะนี้
โครม……
เสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ดังมาจากท้องฟ้า
ทันใดนั้น ทุกคนต่างก็เงียบลง
ทุกสายตาต่างจ้องมองไปบนท้องฟ้า
จากนั้น ทุกดวงตาก็ลุกโชนขึ้น
“นายหญิง คุณชาย นายท่านมาถึงแล้วครับ ！”
ท่านหลงมองไปยังเฮลิคอปเตอร์ที่ร่อนลงจอดอย่างช้าๆ แล้วยิ้มเล็กน้อย
เมื่อเฮลิคอปเตอร์ลงจอด
ภายใต้สายตาของทุกคนที่มองมาที่เฉินเต้าหลิน ค่อยๆเดินออกมาจากเฮลิคอปเตอร์ ใบหน้ายิ้มแย้มแล้วเดินตรงเข้ามายังที่เฉินตงยืนอยู่
“พ่อ……”
เฉินตงเอ่ยเรียกออกไปก่อน
เฉินเต้าหลินพยักหน้า ยิ้มแล้วพูดว่า ：“ตงเอ๋อ พ่อพลาดงานแต่งงานครั้งแรกของลูก นี่งานแต่งงานครั้งที่สอง ในที่สุดก็ได้มาร่วมยินดีสักที”
“คุณนี่ งานมงคลนะคะพูดอะไรแบบนั้น ？”
หลี่หลานพูดตำหนิเฉินเต้าหลิน และมีท่าทีไม่พอใจเล็กน้อย
มันเป็นงานแต่งงานครั้งที่สองของเฉินตง ในใจเธอ มันคือความไม่ยุติธรรมกับกู้ชิงหยิ่ง พ่อแม่ใครไม่รักลูกบ้าง ?
เฉินเต้าหลินพูดต่อหน้ากู้โก๋ฮั๋วและภรรยาของเขา มันช่างไร้มารยาท ！
“โอเคๆ ผมผิดเอง ”
เฉินเต้าหลินยิ้มอ่อนโยน แล้วตีไปที่หลังของหลี่หลานเบาๆ จากนั้นก็เอ่ยทักทายกับกู้โก๋ฮั๋วและภรรยาของเขา
ทั้งสองฝ่ายต่างพูดคุยแล้วหัวเราะ
บุคคลสำคัญที่อยู่รายล้อมยังไม่มีใครเข้าไปทักทาย
！
！
！