บทที่ 305 ดาร์กเว็บ นักฆ่าอำพราง องค์กรhidden killer

ปึง ๆ ๆ !

ยังไม่ทันรุ่งสาง เฉินตงกับกู้ชิงหยิ่งก็ถูกปลุกให้ตื่น ด้วยการเคาะประตูอย่างรุนแรงกะทันหัน

หลังจากเปิดประตู ท่านหลงกับคุนหลุนต่างก็ยืนอยู่ที่หน้าประตู

“คุณชาย เกิดเรื่องร้ายแรงใหญ่โตขึ้นซะแล้วครับ คุณท่านใหญ่หลี่ตายแล้ว!”

ท่านหลงดูตื่นตกใจ หน้านิ่วคิ้วขมวด พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

ตายแล้ว? !

เฉินตงผงะไปชั่วขณะ แล้วแค่นยิ้มเย็นชา “ตายแล้วก็ตายไปสิ ผมกับเสี่ยวหยิ่งจะนอนต่ออีกหน่อย”

“เป็นการลอบฆ่าครับ!”

ประโยคนี้ของท่านหลง ทำเอาเฉินตงที่หันหลังเตรียมจะปิดประตูต้องหยุดชะงักลงทันที

“คุณชาย ลงไปกับพวกเราก่อนเถอะครับ เรื่องนี้มันซับซ้อนมากจริง ๆ” เสียงของท่านหลงนั้นแหบต่ำจนน่าใจหาย ถึงขั้นตัวสั่นเล็กน้อย

เฉินตงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ยิ้มเป็นสัญญาณให้กู้ชิงหยิ่งกลับไปนอนต่อ จากนั้นจึงหันหลังกลับแล้วเดินตามท่านหลงกับคุนหลุนลงไปชั้นล่าง

ไม่ว่าคุณท่านใหญ่หลี่จะตายยังไง เขาก็ไม่ได้สนใจมันเลยแม้แต่น้อย

แต่สิ่งที่ทำให้เฉินตงสนใจคือ ปฏิกิริยาของท่านหลงต่างหาก

คนที่สงบราวกับน้ำนิ่งอย่างท่านหลง ถึงกับพูดเสียงสั่นเมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้!

เมื่อเขามาถึงห้องนั่งเล่นชั้นล่าง ฉินเย่ที่อยู่ในชุดนอน นั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าจริงจัง จ้องเขม็งไปที่หน้าจอโทรศัพท์

“ทำไมกระทั่งฉินเย่ก็ยังมาที่นี่ด้วยล่ะ?”

เฉินตงมองดูเวลา เพิ่งจะตีห้า ในช่วงเวลาที่เช้าขนาดนี้ มีเหตุผลที่เชื่อได้ว่าฉินเย่ควรจะเพิ่งกลับจากไปปาร์ตี้สุดเหวี่ยงที่ไนต์คลับเสร็จ แล้วกำลังเตรียมตัวกลับบ้านนอนสิถึงจะถูก

เขาเหลือบมองท่านหลงกับคุนหลุนด้วยความประหลาดใจ “ นี่สรุปว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ”

“คุณชาย คุณท่านใหญ่หลี่ถูกลอบฆ่า ยังไม่เป็นเรื่องใหญ่พออีกหรือ?”

คุนหลุนพูดด้วยท่าทีตื่นตระหนก: "ตอนนี้เมืองหลวงวุ่นวายปั่นป่วนไม่มีดีแล้วครับ เจ้าบ้านตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดคนปัจจุบันถูกลอบฆ่า เรื่องนี้ร้ายแรงพอ ๆ กับระเบิดนิวเคลียร์ลูกย่อม ๆ เลยครับ!"

เฉินตงถูจมูก ยกยิ้มเหยียดหยาม แล้วทรุดนั่งลงบนโซฟา

บิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน หาวหวอดพลางพูดติดตลกว่า: "อยู่ห่างกันคนละโยชน์เลย มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ?"

“คุณท่านใหญ่หลี่ตายในโรงแรมไท่ซานครับ!” คุนหลุนตอบกลับ

เฉินตงยังคงไม่สนใจเหมือนเดิม

ในขณะที่กำลังจะพูดต่อ ฉินเย่ก็ยื่นโทรศัพท์มือถือที่จ้องอยู่มาตรงหน้าเขา

“พี่คุนหลุนพูดยังไม่ตรงประเด็นมากพอ นายดูนี่ดีกว่า”

เฉินตงรับโทรศัพท์มือถือไปดูอย่างสงสัย

เมื่อเห็นหน้าจอที่อยู่ในโหมดมินิไมซ์ แววตาของเขาก็ปรากฏอาการตกตะลึงพรึงเพริศ

มินิไมซ์นั้น ปรากฏผลการค้นหาจากหน้าเว็บไซด์สำหรับมือถือที่ไม่ธรรมดา เป็นสไตล์มินิมอล หลัก ๆ จะเป็นสีขาวดำ แต่หน้าปกเว็บกลับมีรูปดาบที่อาบเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงฉานอยู่เล่มหนึ่ง

สีแดงคล้ำดุจเลือดนกนั้น เป็นอะไรที่เด่นสะดุดตามากบนหน้าปกขาวดำ

เฉินตงเลื่อนลงมาดูข้อมูลต่อโดยไม่รู้ตัว ข้อมูลชุดหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ดวงตาของเขาทันที ราวกับสายฟ้าที่ฟาดใส่เข้ามาตรง ๆ

[ คำสั่งฆ่าระดับ S นักฆ่าอำพราง the hidden killer! เป้าหมาย: ผู้สืบทอดตระกูลเฉิน เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ไท่ติ่ง เฉินตง! ]

แม่...งเอ๊ย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน....

เฉินตงถึงขั้นอยากสบถคำด่าพ่อล่อแม่ออกมาเลยทีเดียว

ทำไมจู่ ๆ ก็มีคำสั่งฆ่าฉันขึ้นมาเฉย ๆ ล่ะ?

ท่านหลงกับคุนหลุนทรุดตัวลงนั่งทีละคน ๆ

ท่านหลงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักอึ้งว่า “ฉินเย่ คิดไม่ถึงว่าเธอจะสามารถเข้าดาร์กเว็บได้ด้วยนะ?”

ดาร์กเว็บ? !

จิตใจของเฉินตงพลันเครียดขมึงขึ้นมาทันที

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินศัพท์คำนี้