บทที่ 359 หากทำให้เจ้าตัวเล็กตกใจ นายจะชดเชยให้ฉันไหม?

"พรวด!"

ด้วยความโกรธจัด

หลี่เต๋อซานเงยหน้าขึ้นทันที เขากระอักเลือดออกมา และสีหน้าซีดเผือด

ปัง!

เมื่อได้ยินเสียงที่เกิดขึ้น ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านนอก ก็ใช้เท้าเตะประตูเข้ามาทันที

เมื่อเห็นหลี่เต๋อซานที่กระอักเลือดออกมา ชายวัยกลางคนก็ตื่นตระหนกในทันที เข้ารีบเข้าไปประคองหลี่เต๋อซาน "พี่ใหญ่ นาย นายใจเย็นก่อน นี่นายโกรธจัดเกินไปแล้ว"

ใบหน้าซีดเผือดของหลี่เต๋อซานเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"องค์กร hidden killers ทำเช่นนี้ ฉัน ฉันจะไม่โกรธได้อย่างไร นี่ นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

ชายวัยกลางคนรีบพูดว่า "เมื่อคืนมีข่าวใหญ่เกิดขึ้นในดาร์กเว็บ ทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ขึ้น จนถึงตอนนี้เหตุการณ์ก็ยังไม่สงบลง"

สีหน้าของเขาค่อยๆ ตื่นตระหนก

"กล่าวกันว่า นักฆ่าสมญานาม "ยมราช" ซึ่งเป็นนักฆ่าที่อยู่ในอันดับที่ 1 ในอันดับยมราชขององค์กร hidden killers กลับมา และลงประกาศ "เจตจำนงของยมราช" โดยไม่ผ่านการยินยอมขององค์กร hidden killers ทำให้สั่นสะเทือนไปทั้งดาร์กเว็บ และยิ่งไปกว่านั้นเขาได้ประกาศยกเลิกภารกิจลอบสังหารเฉินตงในองค์กร hidden killersด้วย"

หลี่เต๋อซานตัวสั่นเทา ใบหน้าของเขาบูดเบี้ยว

เขาเองก็ไม่ค่อยมีความเข้าใจเกี่ยวกับดาร์กเว็บนัก

ในความเป็นจริงแล้ว เว้นแต่ว่าจะแอบซ่อนตัวอย่างลับๆ อยู่ในดาร์กเว็บมาเป็นเวลานานจริงๆ มิเช่นนั้นคนทั่วไป หากเข้าไปในดาร์กเว็บ ก็ยากที่จะเข้าใจถึงความตื้นลึกหนาบางของดาร์กเว็บได้จริงๆ

คำพูดครึ่งแรกของชายวัยกลางคน เขาไม่ได้สนใจนัก สิ่งที่เขาสนใจก็คือคำพูดในครึ่งหลัง

【องค์กร hidden killers เป็นคนประกาศยกเลิกภารกิจลอบสังหารเฉินตง! หรือต้องยกเลิกเพราะได้รับความกดดันจากยมราช!】

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน......

"พรวด!"

เลือดสูบฉีดขึ้น มุมปากของหลี่เต๋อซานขยับอีกครั้ง และกระอักเลือดออกมา

ใบหน้าที่ซีดเผือดอยู่เดิม ตอนนี้ยิ่งดูหมองหม่นเพิ่มยิ่งขึ้น

เขากัดฟัน ราวกับเสือที่กำลังโกรธจัด "นักฆ่าคนเดียว เพียงแค่นักฆ่าคนเดียว แต่กลับบังคับให้องค์กร hidden killers ยอมยกเลิกภารกิจได้?

ทำเขาทำธุรกิจกันเช่นไร? ฉันยอมทุ่มเงินกว่าพันล้านดอลลาร์ให้พวกเขา พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่ทักทายสักคำ ยังจะประกาศยกเลิกภารกิจของฉันอีก? นี่มันบ้าชัดๆ!"

"พี่ใหญ่ พี่ต้องใจเย็นลงหน่อยนะ!" ชายวัยกลางคนตกใจจนหน้าถอดสี

แต่หลี่เต๋อซานกลับไม่ได้ยิน ดวงตาของเขาแดงก่ำ และจ้องชายวัยกลางคนตาเขม็งด้วยความโกรธ

จากนั้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย จู่ๆ ก็คิดอะไรบางอย่างออก จึงรีบถามขึ้นว่า "แล้วเงินพันล้านดอลลาร์ที่เราให้องค์กร hidden killers ล่ะ? ในเมื่อพวกเขายกเลิกภารกิจแล้ว ก็ควรจะคืนเงินพันล้านดอลลาร์ให้พวกเราทันทีไม่ใช่หรือ?"

พันล้านดอลลาร์ สำหรับธุรกิจของตระกูลหลี่ทั้งหมดแล้ว ไม่ได้ถือว่ามีค่าอะไรมากนัก

แต่พันล้านดอลลาร์ ถือเป็นเงินหมุนเวียนที่แท้จริง!

ในตอนแรกที่ประกาศภารกิจออกไป ก็มีการโอนเงินพันล้านดอลลาร์เข้าไปในองค์กร hidden killers จัดเก็บเรียบร้อยแล้ว

ถึงแม้ธุรกิจครอบครัวจะใหญ่โต แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นอสังหาริมทรัพย์ แต่ตอนนี้ ตระกูลหลี่กำลังเข้าสู่ภาวะตกต่ำเช่นนี้ เงินหมุนเวียนจำนวนพันล้านดอลลาร์ ก็ถือเป็นเงินก้อนใหญ่มากจริงๆ

ต่อให้ฆ่าเฉินตงไม่ได้ ก็ควรที่จะคืนเงินก้อนนี้กลับมาให้อย่างรวดเร็ว

ทว่า

ชายวัยกลางคนกลับมีสีหน้าสับสน เขากัดฟันแล้วพูดว่า "อันที่จริงแล้ว นี่คือเรื่องใหญ่ที่ฉันอยากจะบอกพี่ใหญ่"

หลี่เต๋อซานอึ้งไปทันที จู่ๆ ในสมองของเขาก็มีความคิดที่น่าสะพรึงกลัวผุดขึ้นมา

จากนั้น ชายวัยกลางคนก็พูดด้วยนำเสียงเคร่งขรึมว่า "องค์กร hidden killers ตอบกลับมาว่า เงินพันล้านดอลลาร์น่าจะไม่มีการคืนให้ เรื่องนี้ เป็นเจตจำนงของยมราชเอง โดยไม่ผ่านความเห็นชอบขององค์กร hidden killers นอกจากนี้ พวกเขายังข่มขู่อีกว่า หากตระกูลหลี่ของเราไม่ยินยอม ก็ให้ไปหาพวกเขา"

นี่เป็นการไม่ยินยอมคืนเงินอย่างแท้จริง!

สิ่งนี้ทำให้รู้สึกตะลึงงัน!

หลี่เต๋อซานสีหน้าหม่นหมอง ราวกับถูกฟ้าผ่าตอนกลางวันแสกๆ

ตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนโลกหมุนเคว้งคว้าง เหมือนมีก้อนหินหนักอึ้งทับถมอยู่เต็มอก

ทั้งขุ่นเคือง โกรธแค้น ไม่เต็มใจ ความรู้สึกทุกอย่างพรั่งพรูออกมาเหมือนสายน้ำ

ตัวของเขาสั่นเทา ดวงตาแดงก่ำของเขา มีน้ำตาไหลรินออกมา

"บัดซบ บัดซบจริงๆ......ทำไมองค์กร hidden killers ถึงหน้าไม่อายเช่นนี้ สิ่งที่พวกเขาทำต่างอะไรกับการปล้นกัน?"

หลี่เต๋อซานตะโกนโห่ร้องด้วยความโกรธ ตัวของเขาสั่นเทาอีกครั้ง

เลือดพุ่งทะลักออกมาจากปาก เนื้อตัวอ่อนปวกเปียก ถึงขั้นไม่อาจนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างมั่นคงได้ จนไหลลงไปกองอยู่บนพื้น

"พี่ใหญ่!"

ชายวัยกลางคนตกใจจนสติแตก