บทที่ 404 ลูกชาย ระวัง

คืนนี้

เฉินตงนอนหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของกู้ชิงหยิ่ง

นี่เป็นผลพวงมาจากความอ่อนล้าจากการเศร้าโศก และการปลอบโยนอย่างเข้าอกเข้าใจของกู้ชิงหยิ่ง

เมื่อพระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า

เฉินตงลืมตาขึ้น ในดวงตาไม่หลงเหลือความโศกเศร้าของเมื่อคืนอยู่อีกเลย

กู้ชิงหยิ่งอดไม่ได้ที่จะแอบรู้สึกโล่งใจ เธอรู้ดีว่าเมื่อคืนนี้ เฉินตงพยายามข่มอารมณ์จนถึงที่สุด หากตอนนั้นเธอถามให้มากความ ก็มีแต่จะทำให้เฉินตงต้องเจ็บปวดยิ่งขึ้น

"จริงสิคะที่รัก ฉันบอกเรื่องที่ฉันตั้งท้องให้คุณพ่อคุณแม่รู้แล้วนะ พวกเขาบอกว่าเร็วๆ นี้จะมาเยี่ยมสักครั้ง" กู้ชิงหยิ่งพูด

"อย่างนั้นก็ดีสิ รู้เวลาแน่ชัดแล้วให้รีบบอกผม ผมจะไปรับคุณพ่อคุณแม่ที่สนามบินเอง"

เฉินตงจัดระเบียบเสื้อผ้าไปพลาง พูดด้วยรอยยิ้มไปพลาง

กู้ชิงหยิ่งตั้งท้องถือเป็นเรื่องสำคัญ จึงควรแจ้งให้พ่อและแม่ทราบเกี่ยวกับเรื่องน่ายินดีในครั้งนี้

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ถึงตอนนั้นฉัน พี่เสี่ยวลู่ และพี่คุนหลุนจะไปรับพวกท่านเอง"

กู้ชิงหยิ่งช่วยเฉินตงจัดระเบียบเสื้อผ้า "คุณยุ่งขนาดนั้น เรื่องงานสำคัญที่สุด"

เฉินตงลูกดั้งจมูกของกู้ชิงหยิ่งด้วยความเอ็นดู "จะยุ่งแค่ไหนก็ละเลยคุณพ่อคุณแม่ไม่ได้ไม่ใช่หรือ?"

กู้ชิงหยิ่งรู้สึกอบอุ่นขึ้นในใจ จึงไม่คิดโต้เถียงอีก และยอมรับปากแต่โดยดี

ตอนที่เฉินตงและกู้ชิงหยิ่งเดินลงมาชั้นล่าง สีหน้าของเฉินตงทำให้ท่านหลง คุนหลุน และฟ่านลู่ต้องรู้สึกประหลาดใจ

โดยเฉพาะท่านหลงและคุนหลุน

เมื่อคืนพวกเขาเป็นคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนที่เฉินตงโกรธจัด และแผ่รังสีของความอำมหิตออกมา แต่เฉินตงในตอนนี้ กลับทำให้พวกเขารู้สึกงุนงงราวกับเป็นเพียงแค่ความฝัน

หลังจากรับประทานอาหารเช้าแล้ว

เฉินตงก็มุ่งหน้าไปที่บริษัท

ภายในห้องอาหาร

ฟ่านลู่และคุนหลุนกำลังช่วยกันเก็บถ้วยชาม

กู้ชิงหยิ่งเอ่ยถามท่านหลงด้วยความสงสัย "ท่านหลง เมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

ท่านหลงเองก็ไม่คิดปิดบัง เขาเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังทั้งหมด

หลังจากฟังจบ สีหน้าของกู้ชิงหยิ่งก็ดูซับซ้อนขึ้นอย่างมากทันที

เธอพึมพำออกมาด้วยแววตาที่ลึกซึ้ง "ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อคืนเข้าต้องพยายามอย่างหนักเพื่อข่มอารมณ์ไว้เช่นนั้น"

"ใช่แล้ว แต่การที่คุณชายสามารถเดินออกจากความทุกข์ได้เร็วขนาดนั้น ต้องยกความดีความชอบให้กับคุณนายน้อยแล้ว" ท่านหลงยิ้มอย่างสบายใจ

กู้ชิงหยิ่งพูดขึ้นทันที "ท่านหลง รบกวนคุณช่วยเตรียมธูปเทียน กระดาษเงินกระดาษทอง และเครื่องเซ่นไหว้ให้ฉันหน่อย ฉันอยากไปไหว้คุณแม่"

ท่านหลงผงะไป และรีบพูดขึ้นว่า "คุณนายน้อยเพิ่งจะตั้งท้องได้ไม่นาน หากไปกราบไหว้หลุมศพตอนนี้ เกรงว่าจะมีผลต่อเด็กในท้อง"

"ทำไมท่านหลงถึงยังงมงายเช่นนี้นะ?"

กู้ชิงหยิ่งเลิกคิ้ว และหัวเราะออกมา

ผู้หญิงที่เพิ่งตั้งครรภ์ได้ไม่นานห้ามไปกราบไหว้หลุมศพ ห้ามไปวัด เป็นเพียงแค่คำบอกเล่าของคนโบราณเท่านั้น เธอไม่มีทางเชื่อหรอก

"ไม่ใช่ว่าผมงมงาย ตอนนี้คุณนายน้อยเพิ่งตั้งท้องได้ไม่นาน การดูแลเด็กในท้องให้อยู่อย่างสงบถือเป็นเรื่องดีที่สุด อย่าว่าแต่จะกระทบถึงเด็กในท้องเลย เพียงแค่ขึ้นเขา ก็ทำให้คุณนายน้อยต้องสูญเสียพละกำลังอย่างมากแล้ว" ท่านหลงอธิบาย

"เอาล่ะ ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันรู้อยู่แก่ใจดี"

กู้ชิงหยิ่งโบกมือ แล้วพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ขึ้น แต่เฉินตงไม่ยอมบอกฉัน ในเมื่อตอนนี้ฉันรู้แล้ว ก็ควรจะไปกราบไหว้คุณแม่สักครั้ง ในฐานะที่เป็นภรรยาของเฉินตง ถ้าหากตอนนี้ยังไม่ยอมไปกราบไหว้สักครั้ง ก็เท่ากับอกตัญญู"

คำว่าอกตัญญู ทำให้ท่านหลงไม่กล้าเอ่ยคำโต้แย้งใดๆ ออกมาอีก

จากนั้น กู้ชิงหยิ่งก็ก้มหน้า แล้วค่อยๆ ลูบท้องเบาๆ "อีกอย่าง ในฐานะที่ฉันเป็นลูกสะใภ้และตั้งท้องแล้ว ก็ควรที่จะไปบอกกล่าวแม่สามีสักคำไม่ใช่หรือ?"

ท่านหลงลังเลอยู่พักใหญ่ จากนั้นจึงพยักหน้ารับคำ

ในขณะที่กู้ชิงหยิ่ง ท่านหลง และฟ่านลู่กำลังเดินทางไปยังหลุมฝังศพของหลี่หลาน

เฉินตงก็มาถึงบริษัทอสังหาริมทรัพย์ไท่ติ่งพอดี

แต่เมื่อเข้าไปนั่งภายในบริษัทได้เพียงครู่เดียว ก็ได้รับข้อความสั่นๆ ในโทรศัพท์

เฉินตงหยิบขึ้นมาดูผ่านๆ ทันใดนั้นสีหน้าก็เคร่งขรึมลงทันที

เนื้อหาในข้อความนั้นเรียบง่าย

มีเพียงแค่สี่คำเท่านั้น

"ลูกชาย ระวัง!"

พ่อ!

เฉินตงรู้สึกตกใจ

ไม่สนใจเนื้อหาของข้อความ แต่รีบกดโทรกลับไปยังเบอร์ที่ส่งข้อความมาทันที

แต่เหมือนครั้งก่อน เมื่อมีเสียงเรียกสายดังขึ้น ปลายสายก็กดตัดสาย