บทที่ 419 โกรธจนเก็บอาการไม่อยู่

ในห้องทำงานของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ไท่ติ่ง

เฉินตงยังคงนั่งนิ่งอยู่เช่นเดิม ราวกับรูปปั้น มองดูทัศนียภาพภายนอกอยู่ที่ริมหน้าต่าง

และยกแก้วชาขึ้นมาจิบเป็นครั้งคราว

แต่นั่งอยู่ในท่าทีผ่อนคลาย

ถึงเวลาออกล่าแล้ว!

เขากำลังรอ รอให้ทางด้านของฉินเย่ส่งข่าวมา

การแข่งขันด้านเงินทุน เมื่อขาดยักษ์ใหญ่อย่างRothschildไป เงินทุนจงเคอและการลงทุนซื่อหวาไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาแม้แต่น้อย

ดาบคมกริบกำลังปักลงไปบนหัวของทั้งสองบริษัทอย่างเงียบๆ

นอกห้องทำงาน

เสี่ยวหม่าและกูหลังต่างก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

"พี่กูหลัง วันนี้พี่ตงเป็นอะไรไป?"

เสี่ยวหม่าถือเป็นผู้ช่วยมือดีของเฉินตงในบริษัท ตอนนี้เขาเองก็ยังรู้สึกงุนงง "มาบริษัทตั้งแต่เช้า เอาแต่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง และไม่ลงมือทำงานอะไรเลยสักนิด"

"บริษัทของเราคงไม่ได้มีปัญหาใหญ่หรอกใช่ไหม? ผมจำได้ว่าตอนนั้นที่บริษัทมีโครงการปรับปรุงภูมิทัศน์ย่านสลัมทางภาคตะวันตกของเมือง ประธานเฉินก็เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน?" มีคนคาดเดาขึ้นมา

"จะเป็นไปได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงผลประกอบการที่ยอดเยี่ยมของบริษัทของเราเลย หากไม่ใช่เพราะประธานเฉินถ่อมตัวแล้วล่ะก็ ตอนนี้บริษัทของเราคงขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของเมืองไปแล้ว" มีพนักงานบางคนพูดขัดขึ้นมา

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่กูหลัง

ความคิดเช่นเดียวกับเสี่ยวหม่า ในสายตาของพวกเขา กูหลังใกล้ชิดกับเฉินตงมากที่สุด

เสี่ยงหม่าเพียงแค่รับผิดชอบงานในบริษัทอสังหาริมทรัพย์ไท่ติ่งเท่านั้น

ส่วนกูหลัง มีส่วนร่วมในเรื่องส่วนตัวของเฉินตงด้วย

"ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน"

กูหลังลูบจมูกอย่างเก้อเขิน "เมื่อครู่เข้าไปรินน้ำชาให้คุณเฉิน ได้ยินเขาพูดแต่ว่าได้เวลาออกล่าแล้ว บอกว่าอาจจะแจกโบนัสให้กับพวกเรา"

โบนัส?!

ทุกคนต่างผงะไป รวมถึงเสี่ยวหม่าด้วย

ช่วงนี้......ไม่มีโครงการที่จะแจกโบนัสนี่?

สงสัยก็สงสัย แต่ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจขึ้นมา

ตอนที่พวกเขาอยู่ในช่วงเวลาที่วิกฤติที่สุดของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ไท่ติ่ง ที่ต่างตัดสินใจทำงานกับเฉินตงต่อไป ก็เป็นเพราะมีความเชื่อมั่นในตัวเฉินตง

ในขณะเดียวกัน ก็คาดหวังว่าจะได้เฉลิมฉลอง

โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์ย่านสลัมแถบภาคตะวันตก ทำให้ทุกคนในบริษัทต่างก็อิ่มท้องไปตามๆ กัน

เฉินตงเองก็ไม่เคยตอบแทนพนักงานทุกคนอย่างขาดตกบกพร่อง!

ในใจของพนักงานทุกคนของไท่ติ่งรู้ดีว่า ที่ติดตามเฉินตงมาตั้งแต่แรก เป็นความคิดที่ถูกต้องแล้ว!

เวลาใกล้เที่ยง

ในที่สุดเสียงโทรศัพท์ของเฉินตงก็ดังขึ้น

เมื่อเห็นว่าฉินเย่เป็นคนโทรเข้ามา

เฉินตงก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วกดรับสาย

"พี่ตง เก็บเกี่ยวกำไรเรียบร้อยแล้ว!"

ในสายโทรศัพท์ ฉินเย่พยายามข่มความยินดีเอาไว้ แต่ก็ยังเผยให้เห็นความรู้สึกออกมา

"เท่าไหร่?" เฉินตงถามด้วยความอยากรู้

เฉินเย่หัวเราะร่าออกมา "ตอนนี้ยังไม่บอกพี่ก่อน ตอนบ่ายยังมีครึ่งหลังอีก ตอนเช้าผมยังไม่ให้บริษัทชิงหยิ่งเข้าตลาด ตอนบ่ายหากผ่านไปได้ด้วยดี ครั้งนี้คงเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ของเรา และคงทำให้พวกเราอิ่มจนพุงกาง"

ตู้ด!

เฉินตงวางสายโทรศัพท์

เฉินตงยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ "เจ้าหมอนี่ ยังมีลับลมคมในกับฉันอีก?"

แต่เมื่อฉินเย่บอกว่าไม่ได้ให้บริษัทชิงหยิ่งเข้าตลาด ก็ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจไม่น้อย

เพียงแค่อาศัยบริษัทของตัวเอง หงหุ้ย และจุนหลิน กรุ๊ป ก็สามารถทำกำไรได้สำเร็จ หากตอนบ่ายเมื่อเปิดตลาด แล้วให้บริษัทชิงหยิ่งเข้าร่วมในตลาดด้วยแล้วล่ะก็......นั่นคงจะแข็งแกร่งดุจภูเขาไท่ซานจริงๆ!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินตงก็ยิ้มร่าออกมา "อยากจะกินเฉินตง ก็คอยดูละกันว่าใครกระเพาะใหญ่กว่าใคร!"

อีกทางด้านหนึ่ง

ที่ตระกูลเฉิน

ภายในห้องเงียบสงัด

เฉินเทียนเซิง เฉินเทียนหย่าง และเฉินหยู่เฟยนั่งนิ่งด้วยใบหน้าซีดเผือด

เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ สองชั่วโมงเมื่อครู่ ทำให้พวกเขารู้สึกงุนงงราวกับอยู่ในความฝัน

เก็บเกี่ยว!