บทที่ 423 มากันครบ!

ท่านหลงกับคุนหลุนเองก็มองเห็นรายชื่อที่โทรเข้ามา

สีหน้าของคนทั้งสองแปรเปลี่ยน

พ่อตาโทรมาหาตอนนี้ สงสัยจะรู้เรื่องเลยโทรมาต่อว่างั้นหรือ?

"ครับ คุณพ่อ"

เฉินตงรับโทรศัพท์ ฝืนยิ้มทำเสียงสดใส

"ตงเอ๋อ โทรศัพท์เสี่ยวหยิ่งเป็นอะไร ทำไมโทรไม่ติด"

น้ำเสียงของกู้โก๋ฮั๋วเจือความสงสัย "พ่อโทรไปหลายรอบแล้ว ปิดเครื่องตลอดเลย"

"มือถือคงจะแบตหมดเลยปิดเครื่องมั้งครับ พ่อมีเรื่องอะไรรึเปล่า เดี๋ยวผมบอกเธอให้ครับ"

หัวใจของเฉินตงสงบนิ่ง กู้ชิงหยิ่งไม่ได้บอกกู้โก๋ฮั๋วถึงเรื่องราวของพวกเขาสองคน

ดังนั้นความรู้สึกผิดที่มีต่อกู้ชิงหยิ่งก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

เด็กโง่คนนี้ยังคงชอบเก็บเรื่องราวเอาไว้คนเดียวเสมอ!

"ฮ่าๆๆ... งั้นไม่เป็นไร อย่างแรกเลยขอแสดงความยินดีกับทั้งสองคนด้วยที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันอย่างยิ่งใหญ่" กู้โก๋ฮั๋วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

เฉินตง "ต้องขอบคุณคุณพ่อด้วยที่คอยช่วยเหลือ"

"พ่อก็แค่ออกแรงนิดหน่อยเอง เจ้าเด็กฉินเย่นั่นกำลังดีมาก แถมยังได้รับการช่วยเหลือจากหงหุ้ย พ่อว่าการช่วยเหลือเทียบไม่ได้กับการที่เขาแบ่งกำไรจากลูกเขยพ่อไปด้วยซ้ำ"

กู้โก๋ฮั๋วกล่าวต่ออย่างอารมณ์ดี จากนั้นน้ำเสียงของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นตำหนิ "แต่ลูกกับเสี่ยวหยิ่งก็ปิดบังคนแก่อย่างพวกเราสองคนได้ดีจริงๆ ไม่ยอมรีบบอกข่าวใหญ่อย่างเรื่องท้องกับพวกเราสองคน พวกเธอรอก่อนเถอะ พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะไปสั่งสอนพวกเธอให้รู้เรื่องเลย"

มาพรุ่งนี้?

เฉินตงตาค้าง

ตอนนี้เรื่องเข้าใจผิดของเขากับกู้ชิงหยิ่งยังไม่ได้เคลียร์กันเรียบร้อยเลย

ถ้าพรุ่งนี้กู้โก๋ฮั๋วกับแม่บินมาที่นี่อีก นั่นจะไม่...ยิ่งทำให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่หรอกหรือ

แต่ไม่ทันรอให้เฉินตงได้ตอบ กู้โก๋ฮั๋วที่อยู่ปลายสายก็เอ่ยต่อว่า "เอาเท่านี้ละกันนะ พรุ่งนี้เดี๋ยวพ่อกับแม่ไปหา ลูกกับเสี่ยวหยิ่ง พวกเราจะเข้าไปที่บ้านเอง ไม่ต้องมารับหรอก ตอนนี้กลับไปอยู่ที่วิลล่าเขาเทียนซานแล้วใช่ไหม เห็นเสี่ยวหยิ่งเคยบอกเอาไว้"

กึก!

ปลายสายวางหูไป

เฉินตงเริ่มรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่

เมื่อวางมือถือลง เขาก็ทรุดนั่งลงบนโซฟาและเอามือลูบหน้าอย่างร้อนใจ

บทสนทนาเมื่อครู่นี้ ท่านหลงกับคุนหลุนได้ยินเต็มสองรูหูเช่นกัน

"คุณชาย ถ้ากู้โก๋ฮั๋วกับภรรยาเดินทางมาจะไม่เป็นเรื่องใหญ่หรอกหรือครับ"

ท่านหลงเอ่ยเตือนเสียงเครียด

เดิมทีเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกัน

ระหว่างเฉินตงกับภรรยาเท่านั้น

หากรีบหาเวลาคุยกัน สองสามีภรรยาจะต้องกลับมาคืนดีกันได้อย่างเดิมแน่

แต่หากกู้โก๋ฮั๋วกับภรรยารู้เรื่องนี้ เรื่องนี้คงกลายเป็นเรื่องใหญ่ระหว่างสองครอบครัวอย่างแน่นอน

เรื่องนี้จะต้องเป็นเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน!

หากเรื่องนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูด จะต้องกระทบความสัมพันธ์ระหว่างเฉินตงกับกู้ชิงหยิ่งอย่างแน่นอน

เพราะเรื่องเมียน้อย ไม่ว่าใครได้ยินก็คงไม่สามารถวางเฉยได้

"พวกเขาตัดสินใจไปแล้ว ผมเองก็ไม่รู้จะทำยังไง"

เฉินตงวุ่นวายใจ เขาเหลือบมองไปบนตึกอย่างไม่รู้ตัว "ไม่รู้ว่าตอนนี้เสี่ยวหยิ่งใจเย็นลงบ้างแล้วหรือยัง"

ท่านหลงเริ่มร้อนใจขึ้นมา "หรือว่าเราจะหาเหตุผลสักข้อ ถ่วงเวลากู้โก๋ฮั๋วกับภรรยาไปก่อนดีครับ"

"คงไม่ทันแล้วล่ะมั้ง" คุนหลุนกล่าว

บรรยากาศภายในห้องรับแขกเงียบลงในทันใด

ทั้งสามคนมองหน้ากันไปมาด้วยความมืดมน

ปัญหาในครอบครัวยากจะแก้ไข แม้ว่าท่านหลงจะผ่านศึกมากว่าร้อยศึก เดินทางไปทั่วทุกหนแห่ง และแม้ว่าคุนหลุนจะมีชื่อเสียงเลื่องลือในเรื่องการสู้รบ แต่เมื่อต้องเผชิญกับเรื่องยากเช่นนี้ก็อับจนหนทางเช่นกัน

"รอให้พรุ่งนี้พวกเขามาถึงก่อนแล้วค่อยว่ากัน พ่อตากับแม่ยายเป็นคนมีเหตุมีผล คงไม่โวยวายหรอก"

เฉินตงบิดขี้เกียจแล้วเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ "ไปพักผ่อนกันเถอะ"

……

ที่วิลล่าเขตชานเมือง

เย่หลิงหลงกระฟัดกระเฟียดนั่งลงบนโซฟา หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงตามการสูดหายใจเข้าออกที่รุนแรง

เย่หยวนชิวนั่งอยู่ข้างๆ จึงเอ่ยแกมล้อเล่นขึ้น "เด็กโง่ ยังโกรธอยู่อีกหรือ หนูโกรธมาตั้งกี่ชั่วโมงแล้ว"

"ปู่คะ จะให้หนูไม่โกรธได้ไงคะ ไอ้เฉินตงนั่น น่าโมโหชะมัด!"

เย่หลิงหลงรีบเอ่ยตอบโต้ "เขาถึงขึ้นให้หนูนั่งคุกเข่าลงต่อหน้าคนตั้งเยอะ พระเจ้า คนอย่างเย่หลิงหลงชีวิตนี้ไม่เคยต้องลำบากใจมากมายเท่านี้เลย"

"เดี๋ยวๆๆ แค่นี้ก็เรียกว่าลำบากใจมากแล้วหรอ" เย่หยวนชิวไม่ใส่ใจนัก