บทที่ 447 โจมตีกลางดึก

"ความลับอะไร"

เฉินตงใจเต้น

ต้องเป็นเรื่องที่มีคนรู้น้อยเท่านั้น ถึงจะเป็นข้อมูลที่เขาอยากได้ที่สุด

ท่านหลงหักข้อมือ แล้วเริ่มเล่าอย่างจริงจัง

"อันที่จริงแล้วคุณนายใหญ่ไม่ได้แต่งเข้ามาในตระกูลเฉินอย่างมีหน้ามีตาอะไร"

เฉินตงทำปากจู๋ "นี่หรอที่บอกว่าเป็นความลับที่ท่านหลงกับพ่อผมรู้กันอยู่สองคน พ่อรวมทั้งคนรุ่นเดียวกับพ่อมีอีกตั้งหลายคน ถ้าไม่ได้แต่งเข้ามาอย่างมีหน้ามีตาก็คงจะไม่ได้มีแต่พวกคุณสองคนที่รู้หรอก"

"แน่นอนว่าเรื่องการแต่งงานเป็นเรื่องที่ไม่สามารถปิดบังทุกคนได้ แต่สาเหตุของการแต่งงานเป็นเรื่องที่สามารถปกปิดได้"

ท่านหลงยิ้มแปลกประหลาด "นายท่านเคยบอกว่า คุณนายใหญ่เป็นลูกคุณหนูของผู้ดีตระกูลหนึ่ง แต่ตอนที่ไปร่วมงานเลี้ยงงานหนึ่งก็ได้ไปเริ่มทำความรู้จักกับสามีของเธอเข้า ซึ่งคนคนนั้นก็คือคนวงนอกตระกูลเฉินผู้นั้น"

เมื่อเล่าถึงตอนนี้ รอยยิ้มของท่านหลงก็ยิ่งแปลกประหลาดมากยิ่งขึ้น

เขาตั้งใจลดเสียงต่ำลงจนเหลือเพียงเฉินตงคนเดียวที่จะได้ยิน

"และก็เป็นเพราะงานเลี้ยงครั้งนั้น คนวงนอกตระกูลเฉินคนนั้นได้กินเหล้าเข้าไปจนข่มขืนคุณนายใหญ่ ตระกูลของคุณนายใหญ่กลัวเสียหน้าเลยบังคับให้คุณนายใหญ่แต่งงานเข้าตระกูลเฉิน"

เปรี้ยง!

เฉินตงตัวแข็งทื่อเป็นหุ่น

"ฮู้ว!"

เขาอดไม่ได้ที่จะสูดอากาศเย็นเข้าไปลึกๆ ใจเขาเริ่มเต้นแรงขึ้น "เรื่องนี้ถือเป็นความลับสุดยอดจริงๆ"

หากป่าวประกาศเรื่องนี้ออกไป ด้วยฐานะของตระกูลเฉินแล้ว จะต้องสร้างความตกตะลึงให้กับคนทั้งโลกอย่างแน่นอน

การรักษาหน้าตาของตระกูลร่ำรวยถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

การก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นในครั้งนั้นเป็นเหตุให้เกิดการแต่งงาน ถ้ามีคนนอกรู้เรื่องนี้เข้า นับว่าเพียงพอต่อการทำให้ตระกูลเฉินตกบัลลังก์ได้

เรื่องราวของพ่อฉินเย่เรื่องนั้นเพียงเรื่องเดียวก็ทำให้พอเดาเรื่องราวทุกอย่างได้

แต่ผิดที่พ่อของฉินเย่เอง ดังนั้นตอนนั้นเรื่องที่ฉินเย่ฆ่าพ่อจึงยังมีโอกาสให้รอดชีวิตไปได้อีกครั้ง

คนนอกต่างรู้ว่าฉินเย่ฆ่าพ่อของตนเอง แต่ไม่เคยมีใครรู้ว่าทำไมเขาถึงต้องฆ่าพ่อตัวเอง

เรื่องของคุณนายใหญ่ตระกูลเฉิน ก็นับว่าเป็นเรื่องราวที่มีเหตุผลคล้ายคลึงกัน

"และเพราะเรื่องนี้ที่ทำให้เกิดการแต่งงานขึ้น ดังนั้นหลังจากแต่งงานคุณนายใหญ่ก็ไม่ได้หลับนอนกับรุ่นพี่คนนั้นอีก แถมกระผมยังเคยได้ยินนายท่านเล่าว่าการทำผิดพลาดเพียงครั้งเดียวครั้งนั้น ยังทำให้คุณนายใหญ่ตั้งท้อง แต่คุณนายใหญ่ที่มีแต่ความอับอายและเกลียดชังจึงแอบเอาเด็กออก"

ท่านหลงค่อยๆ เล่า "และคุณนายใหญ่ก็ไม่มีทายาทสืบสกุลอีกต่อไปด้วยสาเหตุนี้"

"จะว่าไป เธอก็เด็ดเดี่ยวอยู่เหมือนกันนะ"

เฉินตงยิ้มอย่างมีความหมาย "คนยิ่งใหญ่โตเท่าไหร่ สุดท้ายก็กลายเป็นเพียงเครื่องเซ่นไหว้ของตระกูลร่ำรวยเท่านั้น"

"ใช่ครับ เรื่องนี้หลังจากที่คนรุ่นเดียวกับคุณนายใหญ่เสียชีวิตกันไปหมดแล้ว ก็ยิ่งกลายเป็นเรื่องลึกลับมากขึ้นทุกที ในบ้านตระกูลเฉิน คนที่รู้เรื่องนี้ก็มีเพียงนายท่านกับกระผมเท่านั้น"

ท่านหลงส่งเสียงออกมาอย่างเยาะเย้ย "กระผมยังโชคดีที่นายท่านเชื่อใจ คอยดูแลอาหารการกินและชีวิตประจำวันของนายท่าน เลยเคยได้ยินเรื่องนี้"

หยุดไปครู่หนึ่ง ท่านหลงจึงถามว่า "ทำไมคุณชายถึงถามเรื่องนี้หรือ"

"ไม่มีอะไร ก็แค่อยากรู้"

เฉินตงส่ายหน้าและตอบไปส่งๆ

เขาแค่อยากสืบให้รู้ว่าเพราะอะไรที่พ่อถึงเตือนให้เขาระวังคุณนายใหญ่ตระกูลเฉิน

แต่ความลับที่ท่านหลงเล่าให้ฟังนี้ ก็ไม่ทำให้ค้นเขาหาสาเหตุเจอ

เพราะเป็นได้แค่เพียงเรื่องซุบซิบนินทาเท่านั้น

คนที่ต้องตกเป็นเครื่องเซ่นไหว้เพื่อรักษาหน้าตาของตระกูลร่ำรวยอย่างคุณนายใหญ่ ถ้าไม่มีความโกรธแค้นต่างหากถึงจะเป็นเรื่องแปลก

หรือจะกล่าวอย่างไม่ให้เกียรติได้อีกอย่างหนึ่งว่า รุ่นพี่ตระกูลเฉินผู้นั้นหากเขามีหน้าตาในตระกูลเฉินสักหน่อย บางทีคุณนายใหญ่อาจจะลดความคับแค้นใจลงได้บ้าง

แต่การโดนข่มขืน ถูกบังคับแต่งงานและการเป็นคนวงนอกของตระกูลเฉิน เมื่อหลายๆ อย่างเหล่านี้รวมเข้าด้วยกันแล้วจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่คุณนายใหญ่จะไม่มีทายาท

......

การรอคอยที่ยาวนานได้สิ้นสุดลงเมื่อไฟในห้องฉุกเฉินดับลงตอนค่ำ

คุนหลุนถูกส่งตัวออกมาอยู่ห้องผู้ป่วยธรรมดา เฉินตงจึงคลายความกังวลลงได้มาก

หลังจากให้หมอและพยาบาลรักษาบาดแผลของตนเองแล้ว เฉินตงกับท่านหลงไม่ยอมไปไหนเพื่ออยู่เฝ้าคุนหลุนในห้องผู้ป่วยด้วยกัน

เจิ้งจุนหลินได้จัดบอดี้การ์ดมากว่าสามสิบคน เฝ้าบริเวณรอบๆ ห้องผู้ป่วยแน่นขนัด

นี่ทำให้เฉินตงเบาใจลงไม่น้อย

การเปิดเผยตัวในงานเลี้ยงตระกูลเจิ้งครั้งนี้ นำมาซึ่งความอันตรายถึงชีวิต

แม้ว่าปลายมีดจะหันไปที่พ่อ แต่เขาจะไม่ป้องกันตัวเองเลยก็ไม่ได้

เมื่อผ่านเหตุการณ์ที่เป็นตายเท่ากันมาแล้ว เฉินตงจึงเหนื่อยล้าอย่างมาก