บทที่ 456 นักฆ่าที่มากะทันหัน

ภายในลานจอดรถของโรงแรม

เฉินตงขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าของเขาเย็นชาเหมือนน้ำค้างแข็ง

โทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือด้านขวา หน้าจอยังคงส่องแสงสว่างอยู่

เขาหรี่ตาลง แล้วมองไปยังมุมมืดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาเย็นชา

"แกรู้ไหมว่า ฉันรอโทรศัพท์สายนี้มานานเท่าไหร่แล้ว ?"

ตึก......ตึก......

เสียงฝีเท้าค่อยๆ ดังขึ้น ภายในลานจอดรถเงียบสงัด จึงได้ยินเสียงอย่างชัดเจน

หลังจากที่กู้ชิงหยิ่งนั่งรถของเทียนอ้ายออกไป เฉินตงก็เอาแต่ยืนเหม่อลอยอยู่ในลานจอดรถ

แม้แต่เขาเอง ก็ยังสงสัยว่าเมื่อครู่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

ผิดหวัง โศกเศร้า ไม่เต็มใจ ความรู้สึกต่างๆ ผสมปนเปกัน ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก

รออยู่เพียงไม่นาน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เมื่อเห็นว่าเป็นสายจากกู้ชิงหยิ่ง เฉินตงก็รู้สึกดีใจขึ้นมาทันที

ทว่าเขายังไม่ทันจะรับสาย ก็มีเจตนาฆ่าอันรุนแรงแผ่ซ่านออกมาจากในมุมมืด

ดังนั้น เขาจึงกดวางสาย

"ฉันได้รับคำสั่งให้มาฆ่าแก"

มีร่างร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏออกมาจากในความมืด

เฉินตงหรี่ตาลง

ชายคนนั้นแต่งกายด้วยเสื้อผ้ารัดรูปคล้ายกับนินจา บนตัวมีดาบซามูไรแขวนอยู่สองเล่ม เล่มหนึ่งสั้น เล่มหนึ่งยาว

เผยให้เห็นเพียงแค่ดวงตาที่แผ่ซ่านความอำมหิตออกมาเท่านั้น

จ้องมองเขานิ่ง ราวกับงูพิษ

"ฆ่าใคร ?" เฉินตงถาม

"เมื่อได้รับเงินมาแล้ว ก็ต้องกำจัดศัตรูให้ แกถามเช่นนี้ ดูเหมือนกำลังดูถูกจรรยาบรรณของวิชาชีพของฉันนะ"

ชายชุดดำค่อยๆ เดินเข้ามาหาเฉินตง น้ำเสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความเย็นชาอย่างถึงที่สุด แล้วจู่ๆ เขาก็พูดขึ้นว่า : "เว้นเสียแต่ว่า จะเสนอเงินเพิ่ม"

เฉินตง : "......"

นี่ใครกำลังดูถูกใครกันแน่ ?

ฟิ้ว !

ในขณะที่เขากำลังงุนงงอยู่ ก็มีแสงสะท้อนแวววาวบนอากาศ

ดาบซามูไรเล่มยาว ส่องแสงเป็นประกายภายใต้แสงไฟ

ชายชุดดำพุ่งเข้าหาเฉินตงอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

"ไม่เสนอเงินเพิ่มแล้วหรือ ?"

เฉินตงโค้งตัว แล้วแสยะยิ้มออกมา

ฟิ้ว !

ขณะที่ดาบซามูไรกำลังฟาดผ่านอากาศและเกิดเป็นเสียงขึ้นมา

จู่ๆ เขาก็เคลื่อนไหวและขยับร่างกายในแนวนอน จากนั้นจึงใช้เท้าเตะไปที่ท้องของชายชุดดำ

การเตะในครั้งนี้ ใช้พลังมหาศาล

ถึงขั้นทำให้เกิดเสียงดังสนั่นขึ้น

เฉินตงไม่สงสัยในพลังการเตะของตัวเองเลยแม้แต่น้อย

การฝึกฝนที่สั่งสมมาเป็นเวลานาน ทำให้พลังในการเตะของเขาในครั้งนี้ เทียบเท่ากับพลังที่สามารถเตะกระดานชนวนให้แตกออกเป็นเสี่ยงได้

ทว่า !

แสงสะท้อนแวววาวปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ดูท่าจะไม่ดีแล้ว !

รูม่านตาของเฉินตงหดลงด้วยความตกใจในทันที

สิ่งที่เห็นคือ ชายชุดดำกำลังชักดาบเล่มเล็กออกมาอย่างรวดเร็ว และฟันเข้าไปที่ขาขวาของเขา

พรวด !

เลือดสาดกระเซ็นขึ้นไปบนอากาศ จากการถูกฟันของดาบเล่มสั้น

ตุ้บ !

ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน เฉินตงกำหมัดชกเข้าไปที่หน้าอกของชายชุดดำ

จากนั้นชายชุดดำก็ถอยหลังไป ส่วนตัวเขาเองก็เดินโซเซถอยไปด้านหลังเช่นกัน

เกิดอาการเจ็บปวดขึ้นอย่างรุนแรงที่ขาขวา

"เฉียดฉิว !"

เฉินตงรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก การเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วของชายชุดดำ ทำให้เขารู้สึกกลัวจนเสียวสันหลัง

หากเมื่อครู่เขาไม่สามารถตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว และยังคงออกแรงใช้ขาขวาเตะออกไป ไม่แน่ว่าดาบเล่มสั้นของชายชุดดำ อาจไม่เพียงแค่กรีดชั้นผิวหนังของเขาก็ได้

แต่อาจจะ......ตัดกระดูกของเขาไปแล้ว !

เฉินตงขมวดคิ้วแน่น และจ้องเขม็งไปที่ชายชุดดำที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

นินจาระดับยอดฝีมือ ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นมาก่อน

ในภารกิจของสังหารขององค์กร hidden killers ชินโกะ โดโมโตะเองก็เป็นนินจา

แต่เขาเป็นถึงนักฆ่าอันดับที่แปดของอันดับยมราช

แล้วคนที่อยู่ตรงหน้าล่ะ ?

การต่อสู้กันเพียงสั้นๆ เมื่อครู่ ฝีมือการต่อสู้ของชายชุดดำ ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าชินโกะ โดโมโตะในตอนนั้นเลย !